اخبار فناوری

بلاگ | چشم برتر

  • تاریخ : 30ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : بدون بازدید

بدون تردید کانادا یکی از کشورهایی است که بالاترین استانداردها را برای زندگی و تحصیل دارد. کانادا با فراهم کردن شرایط و هزینه‌های پایین دانشگاهی، تلاش کرده است تا به دانشجویان خارجی برای ثبت‌نام و تحصیل در این کشور کمک کند و رویای آموزشی آنها را تحقق بخشد. اگر شما هم قصد مهاجرت تحصیلی به کشور کانادا را دارید، این مطلب را که فهرستی از ۱۱ دانشگاه ارزان برای تحصیل در کانادا در سال ۲۰۱۹ است بخوانید تا راحت‌تر تصمیم بگیرید. شهریه هر دانشگاه در کنار هزینهٔ ویزای تحصیلی کانادا و هزینه‌های زندگی در این کشور را برآورد کرده و با بودجه‌ای که دارید مقایسه کنید. سپس می‌توانید برای ارسال درخواست پذیرش به دانشگاه اقدام کنید.

۱. دانشگاه مموریال نیوفاندلند

دانشگاه مموریال نیوفاندلند (Memorial University of Newfoundland) در نیوفاندلند و لابرادور واقع شده است. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های ارزان برای دانشجویان خارجی به شمار می‌رود. بر اساس آمار سال ۲۰۱۳ تعداد ۱۸۷۲ دانشجوی خارجی از ۹۰ کشور جهان در این دانشگاه به تحصیل مشغول بوده‌اند که حدود ۱۱٪ از کل جمعیت دانشجویان آن را تشکیل می‌دهد.

در این دانشگاه صدها رشته متفاوت تدریس می‌شود و شیوهٔ آموزشی آن که به کم‌تعداد بودن کلاس‌ها تأکید دارد از استانداردهای بالایی برخوردار است. علاوه‌برآن، این دانشگاه برای دانشجویان تیزهوش بورسیهٔ تحصیلی درنظر می‌گیرد و دانشجویان می‌توانند در پردیس دانشگاه کار کنند. شهریهٔ رشته‌های کارشناسی۸۸۰۰ دلار و رشته‌های دکترا ۱۳,۷۰۵ دلار است. دانشجویان خارجی ۱۱ درصد کل دانشجویان این دانشگاه را تشکیل می‌دهند.

۲. دانشگاه ساسکاچوان

دانشگاه ساسکاچوان (University of Saskatchewan) یکی از بهترین دانشگاه های کانادا است و از جمله دانشگاه‌های ارزان این کشور است. شهریهٔ آن فقط ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار است. بیش از صدها سال است که این دانشگاه آموزش‌هایی استثنایی را ارائه می‌دهد و شیوهٔ تدریس آن پیشرفته و به‌روز است.

این دانشگاه دارای امکانات علمی ویژه و پروژه‌هایی فوق‌العاده شامل پروژهٔ جهانی واکسن و بیماری‌های واگیردار، دستگاه سینکروترون (شتاب‌دهنده) در مرکز تحقیقات نوری و نیز پروژهٔ نوآورانهٔ علوم بهداشت است.

مجموع تعداد دانشجویان بومی و خارجی ثبت‌نامی در رشته‌های کارشناسی و کارشاسی ارشد ۲۱۰۰۰ نفر است که از بین آنها ۲۰۰۰ دانشجو خارجی هستند.


حتما بخوانید: هزینه تحصیل در کانادا که پیش از اقدام برای پذیرش تحصیلی باید بدانید


۳. دانشگاه ویکتوریا

شهریهٔ دانشگاه ویکتوریا (University of Victoria) از ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار است. این دانشگاه در کارهای تحقیقاتی بسیار ارزنده در زمینه‌های مختلف و نیز در تلاش‌های نوآورانه ملی و بین‌المللی پیشگام است. اساتید این دانشگاه افرادی متعهد و دلسوز هستند و خدمات آموزشی باکیفیتی را به دانشجویان (بدون هیچ تبعیضی بین دانشجویان بومی و خارجی) ارائه می‌دهند.

در دانشگاه ویکتوریا خدمات آموزشی پیشرفته توأم با تحقیقات فراوان را به دانشجویانش ارائه می‌کند. همچنین فرصتی برای آموزش‌های بالینی و کار عملی را در اختیار آنها قرار می‌دهد که همین امر سبب تقویت رتبهٔ آن به‌عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های جهان می‌شود. دانشگاه ویکتوریا در بین بهترین دانشگاه‌ها با کمتر از ۵۰ سال قدمت، رتبهٔ یازدهم را در جهان و رتبهٔ نخست را در کانادا دارد.

۴. دانشگاه سایمون فریزر

شهریهٔ دانشگاه سایمون فریزر (Simon Fraser University) ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار است. این دانشگاه غیرانتفاعی در سال ۱۹۶۵ در برنابی تأسیس شد و به‌دلیل کارهای تحقیقاتی فوق‌العاده‌ای که در زمینه‌های مختلف ترتیب می‌دهد شهرت زیادی کسب کرده است. از رشته‌های تحصیلی مهم آن می‌توان به علوم بهداشت و سلامت، علوم کاربردی، طراحی محیطی، هنر و علوم اجتماعی در مقاطع مختلف اشاره کرد.

پردیس دانشگاه سایمون فریزر در یک موقعیت استراتژیک قوی واقع شده است. سه پردیس اصلی این دانشگاه در ایالت بریتیش کلمبیا و در شهرهای ونکوور، برنابی و سوری واقع شده‌اند. به‌این‌ترتیب دانشگاه سایمون فریزر چهارراه آموزش نوآورانه و مشارکت اجتماعی به شمار می‌رود.

۵. دانشگاه آلبرتا

آلبرتا یکی از ۵ دانشگاه برتر کانادایی است که بیش از ۱۷۰ گرایش در رشته‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد دارد. دانشگاه آلبرتا بزرگترین حامی پردیس آلبرتاست. این مؤسسه همواره نقشی فعال در بهبود و افزایش کارامدی بخش آموزشی آلبرتا داشته و در این زمینه پیشگام بوده است. (شهریه شو ننوشته بود)


حتما بخوانید: بهترین رشته های تحصیلی در کانادا با بیشترین درآمد کدام‌اند؟


۶. دانشگاه منونایت کانادا

دانشگاه مسیحی منونایت کانادا (Canadian Mennonite University) در وینی پگ مانیتوبا واقع شده است. بیش از ۱۷۵۰ دانشجوی ثبت‌نامی دارد و شهریهٔ آن برای دانشجویان خارجی مقطع کارشناسی ۷۵۶۰ دلار است. این دانشگاه رشته‌های متنوعی دارد که از آن جمله می‌توان به ریاضیات، موسیقی و علوم اجتماعی اشاره کرد.

۷. کالج دانشگاه دومینیکن

شهریهٔ کالج دانشگاه دومینیکن (Dominican University College) بیش از ۵۰۰۰ دلار است و یکی از ارزان‌ترین دانشگاه‌های کل کانادا به شمار می‌رود. این دانشگاه در مرکز اتاوا واقع است و رشته‌های تخصصی آن فلسفه و الهیات هستند.

۸. دانشگاه سنت بونیفیس

دانشگاه فرانسوی‌زبان سنت بونیفیس (Universite de Saint-Boniface) در وینی پگ مانیتوبا واقع شده است. درحال‌حاضر بیش‌از ۱۲۰۰ دانشجو در پردیس این دانشگاه ساکن هستند و بیش از ۵۰۰۰ ثبت‌نام در رشته‌های آموزش آنلاین آن انجام شده است. این مؤسسه به دانشگاه مانیتوبا وابسته است و کیفیت آموزش آن در رشته‌های خدمات اجتماعی، علوم و نیز به‌عنوان دانش‌سرا زبانزد است. شهریهٔ این دانشگاه برای دانشجویان خارجی ۶۴۲۰ دلار است.

۹. دانشگاه برندون

این دانشگاه که در برندون مانیتوبا واقع شده است، هر ساله بیش از ۳۰۰۰ دانشجوی دورهٔ کارشناسی را ثبت‌نام می‌کند. شهریهٔ آن ۶۲۲۰ دلار است و معروف‌ترین رشته‌های آن هنرهای آزاد و رشته‌های علوم هستند.


حتما بخوانید: شرایط بورسیه تحصیلی کانادا برای دانشجویان خارجی


۱۰. دانشگاه بریتیش کلمبیا

این دانشگاه در سال ۱۹۰۸ تأسیس شده است و یکی از مؤسسات تحقیقاتی پیشگام در کانادا محسوب می‌شود. در رتبه‌بندی بهترین دانشگاه‌های جهان رتبهٔ ۴۰ را دارد. شهریهٔ دانشگاه بریتیش کلمبیا از ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار است و از بیش از ۱۴۰ کشور جهان دانشجو می‌پذیرد. دو پردیس بسیار بزرگ دارد و محیط آموزشی آن واقعا استثنایی است. هدف بریتیش کلمبیا تعلیم و تربیت شهروندانی است که به افزایش کیفیت زندگی اجتماعی و ایجاد جوامعی پایدارتر کمک کنند.

۱۱. دانشگاه کنکوردیا

دانشگاه کنکوردیا (Concordia University) یک دانشگاه عمومی غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۷۴ در مونترال، استان کبک تأسیس شد. شهریهٔ این دانشگاه از ۲۰۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار است. دارای چهار دانشکده است که در رشته‌های مهندسی، هنرهای زیبا، هنر و علوم دانشجو می‌پذیرند. این دانشگاه به‌خاطر کیفیت علمی بالایی که دارد تا کنون موفق به کسب جوایز متعددی شده است. در فهرست برترین دانشگاه‌های کانادا رتبهٔ دهم و در فهرست بهترین دانشگاه‌های جهان رتبهٔ صدم را داراست.

شرکت ایران کانادا با بیش از ۱۰ سال تجربه در زمینه دریافت پذیرش تحصیلی کانادا و اخذ ویزا، می‌تواند شما را در این مسیر یاری کند. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه به لینک زیر مراجعه کنید.

تحصیل در کانادا

  • تاریخ : 30ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

برای تقویت هوش مالی کودکان چه کارهایی می‌ةوانیم انجام دهیم؟ هوش مالی خودمان چطور پرورش داده شده است؟ نهایت آموزشی که بیشتر ما در کودکی دربارهٔ امور مالی دریافت کرده‌ایم، در یک جمله خلاصه می‌شود: پول علف خرس نیست! البته هنوز هم آموزش مدیریت مالی به کودکان خیلی پررنگ نیست، درحالی‌که ناآگاهی دراین‌باره می‌تواند در آینده مشکلات زیادی برای فرزندمان به وجود بیاورد. بنابر پژوهش‌ها کودکان از سنین پایین می‌توانند با کارکرد پول آشنا شوند و از آموخته‌هایشان بهره ببرند! در ادامه این مطلب در ۱۰ روش به شما یاد می‌دهیم که چطور به‌ روشی اثربخش کودک‌تان را با مسائل مالی آشنا کنید، به‌طوری‌که برای آینده‌اش مفید باشد. توصیه‌هایی که ارائه می‌کنیم برگرفته از نظر کارشناسان مالی است که خود پدر یا مادر هستند. با ما همراه باشید.

۱. توضیح دهید پول از کجا می‌آید

مهم است که کودک بداند پول چطور به‌ دست می‌آید. او باید بداند پول همین‌طوری از کیف مامان و بابا در نمی‌آید! فرزندمان باید بداند که پول در ازای کارکردن به‌ دست می‌آید. ما کار می‌کنیم و پول می‌گیریم. اگر کار نکنیم، خبری از پول نیست. به‌گفتهٔ «ریچل کروز» (Rachel Cruze) کارشناس مالی و نویسندهٔ کتاب «خانوادهٔ ثروتمند: نسلی برای موفقیت مالی»، مهم است که پیوسته رابطهٔ میان پول و کارکردن را برای کودک توضیح دهیم.

۲. این ۳ اصل را گوشزد کنید: بخشندگی، پس‌انداز، خرج کردن

پس از اینکه مشخص شد پول از کجا می‌آید، نوبت به ۳ اصل اساسی می‌رسد: بخشندگی، پس انداز و خرج کردن پول.

سخاوت و بخشندگی بسیار مهم است؛ زیرا اهمیت کمک به دیگران را به کودک می‌آموزد. این ویژگی گران‌بهایی است. در ادامه به کودک‌تان یاد بدهید بخشی از پولش را پس‌انداز و بخشی را خرج کند. به او گوشزد کنید که وقتی پول تمام شد، همین‌طوری جایگزین نمی‌شود. بی‌تردید کودک‌ اشتباهاتی می‌کند؛ اما چه بهتر که تا وقتی زیر سقف امن خانهٔ ماست، اشتباه کند!

۳. از کودک بخواهید پول نقدش را در ۳ دسته جداسازی کند

تقسیم بندی پول را به طور عینی به کودک نشان دهید -  تقویت هوش مالی کودکان

کودکان برای درک مفاهیم انتزاعی نیازمند ابزارهایی ملموس هستند. بنابراین، تنها به توضیح این ۳ اصل اکتفا نکنید و ابزار لازم را برای تمرین در اختیارشان بگذارید. به‌جای ۱ قلک، ۳ قلک به او بدهید (می‌توانید از پاکت، شیشهٔ خالی و ابزارهای دیگر استفاده کنید) و روی هریک برچسب «بخشیدنی»، «پس‌اندازکردنی» و «خرج‌کردنی» بزنید. هر زمان که کودک‌تان پولی می‌گیرد (پول توجیبی، دستمزد انجام کاری، هدیه و…)، او را تشویق کنید پولش را بین ۳ قلک تقسیم کند. به کودک اجازه بدهید، خودش دربارهٔ چگونگی تقسیم‌کردن پول تصمیم بگیرد.

این کار نه‌تنها اعتماد به نفس کودک را در موضوعات مالی افزایش می‌دهد؛ بلکه فرصتی فراهم می‌کند که بتوانیم با فرزندمان، گفت‌وگویی جدی دربارهٔ مدیریت پول داشته باشیم. با کودک دربارهٔ اینکه می‌خواهد پولش را چطور خرج کند و همچنین دربارهٔ چگونگی تقسیم‌بندی در موقعیت‌های مختلف، مثلا در صورت بروز رویدادی پیش‌بینی‌نشده، صحبت کنید. اما فراموش نکنید که تصمیم پایانی با اوست.

«تی‌آ نیکولا» مدیرعامل شرکت مدیریت سرمایهٔ «ولث‌بار» دربارهٔ این ترفند این‌طور می‌گوید:

دختر ۸ سالهٔ من می‌داند که باید حساب ۳ صندوق پول را داشته باشد. او معمولا برای مواردی مانند بلیت اردوی تابستانی یا چیزهای دیگری که دوست دارد تجربه‌ کند، پس‌انداز می‌کند. او می‌داند پولِ خرج‌کردنی، مربوط به هزینه‌های روزمره مثل خرید شکلات است. ما اهمیتِ بخشیدن پول را هم به او یاد داده‌ایم. او می‌تواند پولش را به مؤسسات خیریه یا به دیگران بدهد؛ مثلا برای دوستش هدیه‌ای بخرد.

۴. کودک را در بحث بودجه‌بندی وارد کنید

یکی از بهترین راه‌ها برای آموزش مسائل مالی به کودکان، درگیرکردن آن‌ها در بحث بودجه‌بندی هزینه‌های خانواده است. این‌گونه آن‌ها مشاهده می‌کنند که ما چطور مسئولانه به قبض‌ها و صورت‌حساب‌ها رسیدگی می‌کنیم. کودکان به‌طور ذاتی دوست دارند به پدر و مادرشان کمک کنند؛ بنابراین، به فکر فرو می‌روند تا راهی برای کاستن از هزینه‌هایشان پیدا کنند. این بحث‌ها باید خودمانی و بدون تنش باشند؛ حتی می‌توانیم هنگام صرف شام دراین‌باره بحث کنیم. بهتر است بحث شامل یادآوری‌هایی برای پرداخت قبض‌ها یا اقساط، بین ما و همسرمان باشد.

اشکالی ندارد اگر کودک‌تان هنوز آن‌قدر بزرگ نشده است که بتواند در بحث شرکت کند. هدف این است که او ببیند خانواده بدون خجالت و نگرانی دربارهٔ مسائل مالی بحث می‌کند.


حتما بخوانید: چگونه مسئولیت پذیری در کودکان را افزایش دهیم؟


۵. کودک را از پرداخت‌های آنلاین آگاه کنید

حساب‌وکتاب و پرداخت اقساط و قبض‌ها کار خوشایندی نیست! می‌توانیم با همراه‌کردن کوچولویمان کمی حال‌وهوا را عوض کنیم. شاید گاهی کلافه‌تان کند؛ اما به امتحانش می‌ارزد.

می‌توانیم در حالی‌ که دلبند خردسال‌مان روی پایمان نشسته، با گوشی یا لپ‌تاپ قبض‌ها و اقساط را پرداخت کنیم یا سری به سایت کارگزاری سهام بزنیم و وضعیت سرمایه گذاری را بررسی کنیم. هرچند باید حواس‌مان باشد که دکمه‌ای را فشار ندهند یا آیکنی را لمس نکنند؛ اما تجربه می‌گوید کودکان از تماشای کار ما خوش‌شان می‌آید. امروزه بسیاری از فعالیت‌ها به‌شکل دیجیتال انجام می‌شود که کمتر برای بچه‌ها ‌لمس‌کردنی است. اما آن‌ها می‌فهمند که ما با لمس یا کلیک‌کردن دکمه‌ای، پول پرداخت می‌کنیم و شرکت در این فرایند برایشان جذاب است.

۶. به بچه‌ها پول هدیه بدهید تا بتوانند تصمیم‌هایی مالی بگیرند

هدیه‌دادن در تولدها و مناسبت‌های دیگر رایج است. می‌توانیم به‌جای هدیه کالاهای مختلف، پول هدیه بدهیم. به این ترتیب در وقت صرفه‌جویی می‌کنیم؛ دردسر انتخاب هدیه را هم نداریم و مهم‌تر اینکه به تقویت توانایی حساب‌وکتاب فرزندمان کمک می‌کنیم.

بچه‌ها عادت دارند که به‌مناسبت رویدادهای ویژه مانند روز تولدشان، برای هدیه‌ای ویژه درخواست کنند. با دادن پول به آن‌ها به‌‌عنوان هدیه، کودک به‌تدریج درک می‌کند که درخواست‌هایش چه هزینه‌ای دارند!


حتما بخوانید: چگونه مهارت تصمیم گیری در کودکان را تقویت کنیم؟


۷. پول توجیبی بدهید اما نه بی‌حساب‌وکتاب

مانند هر آدم دیگری، بچه‌ها هم برای انجام امور گوناگون، مثل هزینهٔ اردوی گروهی مدرسه، به پول نیاز دارند. تعیین مقدار مشخصی به‌عنوان پول توجیبی برای بچه‌ها خوب است؛ اما بهتر است کودک‌مان را طوری بار بیاوریم که بتواند پول را خودش به‌ دست بیاورد. این کار به آن‌ها نشان می‌دهد آدم‌ها چطور کسب درآمد می‌کنند.

«نیکولا» به دختر ۸ ساله‌اش برای انجام برخی کارهای خانه که خارج از وظایف روزمره‌ٔ اوست (قرار نیست به‌خاطر مرتب‌کردن اتاقش که وظیفهٔ اوست، پولی به فرزندمان بدهیم)، دستمزد می‌دهد. البته نباید کاری کنیم که کودک انتظار داشته باشد برای انجام هر کار اضافه‌ای، پول دریافت کند. چون وقتی شغلی پیدا کرد، دست از انجام کار خانه می‌کشد. او باید بداند که لازم است در انجام کارهای خانه همکاری کند.

می‌توانیم پرداخت پول توجیبی را منوط به انجام مجموعه‌ای از کارها در پایان هفته، کنیم. اگر در پایان هفته برخی از کارها انجام نشده باشند، از پول توجیبی او کم می‌شود.

۸. به او یاد بدهید چطور پول توجیبی‌اش را خرج کند

کودک باید بداند که هرچند می‌تواند بخشی از پولش را صرف تفریح و خوش‌گذرانی کند؛ اما بخشی از آن را هم باید به تأمین برخی نیازهای ضروری اختصاص دهد. با گذر زمان و افزایش سن بچه‌ها، می‌توانیم در این زمینه جدی‌تر برخورد کنیم.

روشن کنید که پول توجیبی باید چه مواردی را پوشش دهد؛ هزینه‌هایی مانند تغذیهٔ مدرسه، میان‌وعده، بازی رایانه‌ای، فعالیت فوق‌برنامهٔ مدرسه، هزینهٔ رفت‌وآمد به مدرسه. درمورد بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانیم لباس یا دیگر موارد مهم‌تر را هم به فهرست اضافه کنیم. همیشه این موارد را بنویسید تا جای تردید و بدفهمی نماند.

اگر می‌دانید پس‌انداز فرزندتان دارد به مقداری که در نظرش است، نزدیک می‌شود، خوب است کمی پول اضافه به او بدهید! این کار لذت پس‌انداز را برای او بیشتر می‌کند. همچنین او را به‌خاطر خرج‌نکردن پولش برای افزودن به پس‌اندازش، تشویق کنید.

۹. از خرابکاری فرزندتان برای آموزش بهره بگیرید

از اشتباه کودکتان برای آموزش او بهره بگیرید -  تقویت هوش مالی کودکان

برای مادر و پدرهای زیادی پیش می‌آید که کودک‌شان همهٔ پولش را صرف خرید چیپس و پفک می‌کند و روز بعد انتظار دارد مامان و بابا برایش پفک بخرند. چه باید کرد؟ وا ندهید! به‌جایش از این فرصت برای آموزش مالی او استفاده کنید.

برای کودک توضیح دهید که وقتی پول تمام می‌شود، دیگر تمام شده! شاید برایتان دشوار باشد؛ اما در درازمدت به او می‌آموزید که بر اساس داشته‌هایش گام بردارد؛ موضوعی که در مدیریت پول نکته‌ای کلیدی است.

۱۰. روش مدیریت پول خودتان را زیر نظر بگیرید

بچه‌ها پیوسته در حال مشاهدهٔ رفتار ما و فراگیری هستند. اگر ما ولخرج باشیم، بیشتر از داشته‌هایمان هزینه کنیم و پیوسته نگران پول باشیم، بچه‌ها هم همین روش را در پیش گرفته و نتیجه می‌گیرند که پول چیزی‌ است کمیاب که بسیار اهمیت دارد!

اگر ما بیش از درآمدمان خرج کنیم، بچه‌ها گمان می‌کنند این روش طبیعیِ مدیریت پول است و همه همین‌طور عمل می‌کنند. اگر ما به‌دلیل رفتار و خرج‌های اشتباه، پیوسته نگران کم‌آمدن پول‌مان باشیم، فرزندمان هم همین روش را پی می‌گیرد. ما به‌عنوان مادر یا پدر، می‌توانیم با اصلاح خودمان الگوی خوبی برای فرزندمان باشیم.

شما دربارهٔ پول و مسائل مالی با فرزندان‌تان صحبت می‌کنید؟ آیا آگاهانه دراین‌باره به کودک‌تان آموزش می‌دهید؟ به نظر شما چه روش‌های دیگری وجود دارند که به تربیت فرزندانی با هوش مالی بالاتر کمک می‌کنند؟


در ادامه بخوانید: مسائلی که والدین قبل از هر نوع آموزشی به فرزندان‌شان باید بدانند


  • تاریخ : 30ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

شاید دربارهٔ تاثیر دویدن بر کاهش وزن چیزهایی شنیده باشید. دویدن فواید زیادی دارد: از افزایش قدرت عضلانی گرفته تا بهتر کردن حالات و احساسات روحی روانی. اما مسئله اینجا است که حتی طرفداران این ورزش محبوب هم به دشوار بودن آن اعتراف می‌کنند. حالا اگر پاها دچار درد و ناراحتی هم شده باشند این دشواری به‌مراتب بیشتر هم خواهد شد. خبر خوب این است که دویدن تنها ورزش هوازی موجود نیست و جایگزین‌های مناسبی برای آن وجود دارند. این تمرین‌های هوازی برای کسانی مناسب هستند که به هر دلیلی با دویدن راحت نیستند. در ادامه با ما همراه باشید تا شما را با ۹ ورزش هوازی آشنا کنیم که می‌توان از آن‌ها به‌‌عنوان جایگزین مناسبی برای دویدن استفاده کرد.

تمرین‌های هوازی بدون نیاز به دستگاه

برای انجام شش تمرین هوازی ابتدایی که معرفی خواهیم کرد، نیازی به دستگاه یا رفتن به باشگاه نیست. با وجود این، تمرین‌ها از لحاظ درگیر کردن بدن و افزایش قدرت و استقامت دست‌کمی از تمرین‌های مختص دستگاه ندارند. انجام دادن‌شان هم مثل دویدن ساده است و نهایتا ممکن است به طناب ورزشی یا یکی دو دمبل احتیاج پیدا کنید.

۱. طناب زدن

طناب زدن-تمرین هوازی

طناب زدن آسان است و بدن را خیلی تحت فشار قرار نمی‌دهد. هر کجا هم که فضای کافی برای تاب دادن طناب وجود داشته باشد می‌توان آن را انجام داد. طناب زدن تمرین مؤثری است؛ تأثیر ده دقیقه طناب زدن در طول روز بر روی بدن همانند تأثیر سی دقیقه نرم دویدن است.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • آرنج دست‌ها را تا حد امکان به کناره‌های بدن نزدیک کنید. عضلات مرکزی بدن را هم سفت کنید تا به‌هنگام طناب زدن و پریدن بتوانید تعادل را نگه دارید. عضلات مرکزی که در انگلیسی با اصطلاح Core شناخته می‌شوند، عضله‌های کنترل‌کنندهٔ ستون فقرات، شکم، کمر و کمی پایین‌تر از آن هستند؛
  • به‌مرور زمان و وقتی در انجام تمرین بهتر و بهتر شدید، کمی به آن تنوع بدهید. مثلا می‌توانید روی یک پا بپرید و پس از چند بار چرخش طناب پایی را که درگیر است عوض کنید.

۲. بوکس یا کیک‌بوکس

بوکس یا کیک‌بوکس-تمرین هوازی

برای انجام دادن تمرین‌های بوکس نیازی نیست وارد رینگ آن بشوید و در همان خانه هم امکان انجام دادن‌شان هست. کاری که انجام می‌دهیم این است که مشت، لگد و این‌سو و آن‌سو پریدن‌های رایج در ورزش بوکس را با هم ترکیب می‌کنیم. به این صورت می‌توان علاوه بر عضلات مرکزی، عضلات پایین‌تنه و بالاتنه را هم درگیر کرد و در عین حال، باعث افزایش سرعت گردش خون و اکسیژن‌رسانی بیشتر شد که هدف اصلی در تمرین هوازی است.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن بوکس یا کیک بوکسینگ:

  • تعدادی از حرکت‌های رایج در بوکس، اعم از مشت و لگد را با دقت نگاه کنید و تمرین‌تان ترکیبی از این حرکت‌ها باشد. راهکار دیگر این است که چند ویدئو از تمرین بوکسرهای حرفه‌ای تهیه کنید و حرکات آن‌ها را تکرار کنید؛
  • اگر می‌خواهید کمی تمرین را دشوارتر و عضلات را بیشتر درگیر کنید، می‌توانید از وزنه‌های مچ دست و پا استفاده کنید.

۳. تمرین‌های کالیستونیک

تمرین‌های هوازی کالیستونیک

تمرین‌های کالیستونیک در واقع حرکت‌های سبکی هستند که با حداقل امکانات می‌توان انجام‌شان داد. این تمرین‌ها علاوه بر افزایش قدرت عضلانی به گردش خون سرعت می‌دهند و اکسیژن‌رسانی به اندام‌ها را بیشتر می‌کنند. به‌علاوه تمرین‌های ساده‌ای هستند و برای انجام دادن‌شان نیاز به مکان بخصوصی نیست. می‌توان به‌مرور زمان به حرکت‌های هر بار تمرین اضافه کرد و به این صورت اثربخشی آن را بیشتر کرد.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • بعضا در پارک‌ها و باشگاه‌های ورزشی وسیله‌های مختص تمرین‌های کالیستونیک قابل‌استفاده هستند؛ وسیله‌هایی مثل میله‌های موازی. اگر بتوانید از آن‌ها استفاده کنید عالی است؛
  • برای رسیدن به بهترین نتیجهٔ ممکن می‌توانید به‌طور مجزا برای بالاتنه و پایین‌تنه تمرین کنید و هر بار حرکت‌های مختص به یکی از این دو را انجام بدهید.

۴. تمرین‌های پلانک متحرک

تمرین‌های هوازی پلانک متحرک

تمرین‌های پلانک (plank، لفظ آن به معنای تخته چوب است، اما با همین اصطلاح پلانک در فارسی رایج شده است) اساسا به این صورت هستند که حالتی بخصوص به بدن می‌دهید و برای مدتی آن را حفظ می‌کنید؛ مثلا حالتی شبیه به شنا رفتن. این تمرین‌ها برای افزایش قدرت و استقامت عضلانی بسیار مؤثر هستند. اگر بخواهیم به آن حالتی هوازی بدهیم و اندام‌های بیشتری را درگیر کنیم، می‌توانیم تمرین را به صورت متحرک انجام بدهیم.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • به‌هنگام انجام دادن تمرین‌ها همیشه کمر را صاف نگه دارید. می‌توانید با درگیر کردن عضلات باسن موقعیت مناسب بدن را حفظ کنید؛
  • می‌توانید برای دشوارتر کردن تمرین و درگیر کردن بیشتر عضلات زیر دست‌ها یا پاها حوله یا چیزی شبیه به آن بگذارید تا اصطکاک میان‌شان با زمین را کمتر کنید.

۵. راه رفتن با وزنه

راه رفتن با وزنه-تمرین هوازی

این تمرین با اصطلاح قدم زدن کشاورز هم شناخته می‌شود و دقیقا همانی است که از نامش برمی‌آید: چیزی سنگین مثل دمبل را برمی‌دارید و با آن راه می‌روید. راه رفتن با وزنه تمرینی است ساده و در عین حال مؤثر؛ نه‌تنها به‌مانند تمرین‌های هوازی باعث افزایش ضربان قلب می‌شود، بلکه به افزایش قدرت عضلات مرکزی و تقویت عضلات بازوها هم کمک می‌کند.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • وزنه‌ای انتخاب کنید که کمی حمل کردنش برای‌تان دشوار باشد، اما نه بیش از حد؛ بخصوص اگر می‌خواهید بعد از آن تمرین دیگری انجام بدهید. برای افزایش ضربان قلب سعی کنید سریع‌تر راه بروید؛
  • اگر اولین بار است که می‌خواهید تمرین را انجام بدهید، از اصول سنتی آن پیروی کنید. به‌سادگی وزنه‌ها را بردارید و راه بروید. حرکت اضافه باشد برای بعدتر که با تمرین راحت‌تر شدید؛
  • می‌توانید به‌جای صاف نگه داشتن دمبل آن را بالا نزدیک شانه‌ها بیاورید و بعد راه بروید.

تمرین‌های هوازی با استفاده از دستگاه

۶. دوچرخه ثابت

تمرین هوازی با استفاده از دوچرخه ثابت

در باشگاه‌های ورزشی تقریبا همیشه کلاس‌هایی برای استفاده از دوچرخه ثابت برگزار می‌شود. اما خودتان هم می‌توانید با انجام حرکت‌های مختلف بهترین نتیجه را از تمرین با دوچرخه ثابت بگیرید. درجهٔ دشواری پدال زدن را کمتر و بیشتر کنید؛ گاهی نشسته پدال بزنید و گاهی به‌حالت ایستاده. به این صورت می‌توانید شدت و دشواری تمرین را کنترل کنید.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • کنار دوچرخه ثابت بایستید و زین آن را تا ارتفاع استخوان لگن بالا بیاورید؛ این ارتفاع راحت‌ترین حالت نشستن روی آن را در اختیارتان می‌گذارد؛
  • اگر می‌خواهید جدی تمرین کنید و بهترین نتیجه را بگیرید، از کفش مخصوص دوچرخه سواری استفاده کنید. این کفش‌ها اصولی‌تر روی پدال سوار می‌شوند و باعث متعادل‌تر شدن و کارآمدتر شدن حرکت پاها می‌شوند.

۷. دستگاه رویینگ

تمرین هوازی با استفاده از دستگاه رویینگ

استفاده از دستگاه رویینگ (rowing به معنای پارو زدن است) تمرین هوازی مناسب دیگری است و تقریبا عضلات تمامی قسمت‌های بدن را درگیر می‌کند: از عضلات مرکزی گرفته تا پاها، کمر و بازوها. کمی زمان می‌برد تا قلق دستگاه و تمرین با آن دست‌تان بیاید، اما به‌مرور و با افزایش درجهٔ دشواری تمرین می‌توانید ضربان قلب را بیشتر کنید و تمرینی مؤثر و متعادل داشته باشید.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • در حالت اصولی تمرین بیشتر فشار به پاها وارد می‌شود. از درگیر کردن بیش از حد بازوها خودداری کنید؛
  • کمر را صاف نگه دارید. در انتهای هر بار که حرکت را انجام می‌دهید شانه‌ها را به هم نزدیک کنید.

حتما بخوانید: تقویت عضلات چهار سر ران؛ چگونه بدون آسیب دیدن عضلاتی قوی بسازیم؟


۸. دستگاه ورسا کلایمر

تمرین هوازی با استفاده از دستگاه ورسا کلایمر

این تمرین و تمرین بعدی برای کسانی است که می‌خواهند تمرین هوازی را در سطح پیشرفته تجربه کنند. ورسا کلایمر (VersaClimber به معنای صعودکنندهٔ معکوس) دستگاهی است که با تمرین با آن می‌توان حالت صعود را شبیه‌سازی کرد. این دستگاه برای اولین بار در سال ۱۹۸۱ معرفی شد، اما مدت‌زمان زیادی نمی‌گذرد که توجه ورزشکاران به آن جلب شده است. به همین خاطر در همهٔ باشگاه‌های ورزشی نمی‌توان دستگاه را پیدا کرد. به هر عنوان اگر به آن دسترسی داشته باشید بسیار خوب و کارآمد است و کمتر تمرینی را می‌توان پیدا کرد که از لحاظ شدت و دشواری از آن پیشی بگیرد.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • از صعودهای بلند و کوتاه به‌صورت ترکیبی استفاده کنید. به این صورت شدت و دشواری تمرین گاهی بیشتر و گاهی کمتر می‌شود؛
  • پیوستگی و روان بودن تمرین مهم‌تر از سرعت دادن به آن است.

۹. دستگاه نردبان یعقوب

تمرین هوازی با دستگاه نردبان یعقوب

بر اساس داستانی در انجیل یعقوب پیامبر در خواب نردبانی را می‌بیند که از زمین به عرش می‌رسد. اسم این دستگاه الهام‌گرفته از همین داستان است. در واقع دستگاه نردبانی است که مثل تردمیل مدام حرکت می‌کند و از آن بالا می‌روید. تمرین با این دستگاه نسبتا دشوار است. نوعی تمرین هوازی است و تقریبا عضلات تمام بدن را درگیر می‌کند. اوایل استفاده در همان یکی دو دقیقهٔ اول احتمالا تمامی انرژی‌تان تحلیل می‌رود.

اما به‌مرور تأثیر این تمرین کارآمد را احساس خواهید کرد و در استفاده از آن بهتر و بهتر خواهید شد. برای رسیدن به بهترین نتیجه کافی است روزانه ۱۰-۱۵ دقیقه برای تمرین با آن وقت بگذارید. این دستگاه هم مثل ورسا کلایمر در هر باشگاهی پیدا نمی‌شود.

چند توصیه برای بهتر انجام دادن این تمرین:

  • برای اولین بار استفاده کمی بدون روشن کردن دستگاه روی پله‌های نردبان بمانید تا با آن راحت‌تر شوید. دستگاه را روی پایین‌ترین سرعت روشن کنید و آرام‌آرام سرعت را بیشتر کنید؛
  • اگر می‌خواهید شدت دشواری تمرین را بیشتر کنید، ۱۰-۱۵ ثانیه با ۸۰٪ از تمام توان‌تان سریع از نردبان بالا بروید؛ سپس کمی سرعت را کمتر کنید و این بار برای همین مدت‌زمان با ۴۰-۵۰ درصد تمام توان‌تان از آن بالا بروید.

در ادامه بخوانید: ۵ کاری که هرگز نباید بعد از ورزش انجام دهید


  • تاریخ : 30ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

هوندا سیویک یکی از پرفروش‌ترین سدان‌های هوندا است که فروش نسل آخر آن به طور سالانه به حدود ۳۰۰ هزار دستگاه در سال تنها در بازار آمریکا رسیده است. اما این خودرو در ایران تنها در ۲ سال متوالی آن هم به صورت محدود وارد بازار شد. شرکت گلرنگ موتور که وارد کننده این خودرو بود، نتوانست شرایط خوبی را برای فروش این خودرو در ایران فراهم کند. به همین دلیل نیز افرادی که قصدخریدوفروش هوندا سیویک را داشتند، با دیدن شرایط نا به سامان این خودرو در بازار ایران، از تصمیم خود منصرف می‌شدند. اینگونه بود که بازار دست دوم این خودرو در ایران به دست نابودی سپرده شد و در حال حاضر با وجود کمبود و قیمت بالای قطعات این خودرو خرید هوندا سیویک کارکرده نیز با وجود تمام ویژگی‌های مثبتی که این ژاپنی با کیفیت دارد، در نظر خریداران ایرانی ارزش چندانی ندارد.
اما در مقابل کیا سراتو کره‌ای، در بازار ایران سال‌هاست که حضور فعالی دارد و حتی نسل دوم آن نیز توسط سایپا مونتاژ شد و در دسترس خریداران ایرانی قرار گرفت. این خودرو با وجود شرایط خوب و خدمات پس از فروش بهتری که داشت توانست در بازار ایران به فروش خوبی برسد. سراتو هم چنان نیز با مدل‌های جدید وارداتی و مونتاژی خود در بازار ایران حضور دارد. اما کدام یک از این خودروها در عمل برتری را از آن خود می‌کنند؟ در ادامه با ما همراه باشید تا با یک بررسی دقیق‌تر به برتری این دو در بخش‌های مختلف پی ببریم.

کیفیت سواری و مشخصات فنی هوندا سیویک و کیا سراتو

کیا سراتو وارداتی در بازار ایران با موتور ۲ لیتری خود عرضه می‌شود. این موتور توانایی تولید ۱۵۴ اسب بخار نیرو و ۱۹۴ نیوتون متر گشتاور را دارد. در مقابل آن هوندا سیویک با موتور ۱٫۸ لیتری خود ۱۳۹ اسب بخار نیرو و ۱۷۳ نیوتون متر گشتاور تولید می‌کند. هرچند بر روی کاغذ سراتو به نظر در این بخش برتری دارد. اما در عمل با اینکه هوندا سیویک از نیروی کمتری برخوردار است شتاب ۰ تا ۱۰۰ یکسانی را ارائه می‌دهد. هر دو این خودروها در مدت ۱۰٫۵ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسند.
علاوه بر این گیربکس ۵ سرعته اتوماتیک سیویک نسبت به گیربکس ۴ دنده سراتو هماهنگی بیشتری با موتور خود برقرار کرده و کیفیت سواری آن را در سطح بالاتری قرار می‌دهد. هم چنین مصرف سوخت هوندا سیویک نیز نسبت به سراتو در سیکل ترکیبی حدود ۱ لیتر کمتر است.

بررسی امکانات رفاهی و ایمنی داخل کابین هوندا سیویک و کیا سراتو

در این مقایسه مدل‌های ۲۰۱۳ این خودروها مد نظر است. با ورود به کابین این دو خودرو از همان ابتدا متوجه برتری طراحی و امکانات بیشتر هوندا سیویک خواهید شد. این سامورایی قدرتمند در کابین خود امکاناتی مانند کروز کنترل هوشمند، ترمز پارک برقی و ترمز اضطراری، سنسور نقطه کور، سنسور تغییر لاین، سنسور پیشگیری از تصادف جلو، دوربین عقب و دوربین جانبی، سیستم اطلاعات سرگرمی پیشرفته به همراه پیشتیبانی از اپل کارپلی و اندورید اتو و صندلی راننده ۸ حالته برقی را ارائه می‌دهد که در کیا سراتو دیده نمی‌شود. با یک مشاهده سطحی متوجه سیستم‌های کمک راننده پیشرفته‌تر و نیز امکانات رفاهی بهتر کابین هوندا سیویک خواهید شد.
با این اوصاف اگر شرایط بهتری برای این خودرو فراهم می‌شد، خریدهوندا سیویک کارکرده نیز می‌توانست انتخاب بسیار خوبی باشد.

فضای داخل کابین و حمل بار هوندا سیویک و کیا سراتو

وضعیت نشستن برای سرنشینان جلو در هوندا سیویک بهتر است زیرا فضای جلو پا در این خودرو برای سرنشینان جلو بیشتر از سراتو است و در سفرهای طولانی مدت برای راننده آزار دهنده نخواهد بود. فضای جلو پا برای شرنشینان عقب در هر دو خودرو تقریباً یکسان است زیرا هر دو از ابعاد و فاصله محوری تقریباً یکسانی در قسمت پشت بهره می‌برند. حالت طراحی سقف در هر دو نیز به صورت فست بک است که احتمالاً برای افراد قد بلند کمی مشکل‌ساز خواهد شد.
نحوه طراحی و ساخت صندلی‌ها در هوندا سیویک ارگونومیک‌تر است و راحتی بیشتری برای سرنشینان خودرو فراهم می‌کند. هم چنین، فضای حمل بار نیز در این خودرو کمی بیشتر از سراتو است. بنابراین باز هم هوندا سیویک در این بخش برتری را از آن خود می‌کند.

سخن پایانی

همانطور که مشاهده می‌کنید، هوندا سیویک از نظر کیفیت ساخت و طراحی از کیا سراتو سرتر است. اما افسوس که شرایط بد این خودرو در بازار ایران، از فروش بیشتر آن جلوگیری کرده است. همه این موارد هنگامی در عمل موفقیت‌آمیز خواهد بود که شرایط فروش هوندا سیویک در ایران نیز مانند دیگر خودروهای بازار بود و می‌توانست خود را به مشتریان ایرانی ثابت کند.
منبع : ویرلن

  • تاریخ : 30ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 1 بازدید

بروز جوش و آکنه بزرگسالی اتفاق نادری نیست. آکنه بزرگسالان مشکل نسبتا رایجی است که می‌تواند ناشی از عوامل درونی و بیرونی فراوانی باشد. درمان آکنه ساده‌تر می‌شود اگر با عوامل ایجاد آن آشنا باشید. متأسفانه روی بعضی از این عوامل، کنترل اندکی داریم و بعضی از عوامل مانند تغییرات هورمونی و ژنتیک نیز چندان آشکار نیستند و ممکن است اصلا متوجه آنها نشویم. ولی نگران نباشید، چون حتی برای عمیق‌ترین و ریشه‌دارترین عوامل آکنه بزرگسالی نیز راه‌حل‌هایی وجود دارد. در ادامه به شما می‌گوییم علت جوش و آکنه بزرگسالی چیست.

علت آکنه بزرگسالی چیست؟

۱. تغییرات هورمونی

بسیاری از زنان به‌دلیل نوسانات هورمونی دوره قاعدگی، متوجه بروز ناگهانی آکنه در دورهٔ قاعدگی یا حوالی این دوره می‌شوند. به‌طور کلی جوش زمانی ظاهر می‌شود که پوست مرده و سبوم با یکدیگر همراه شوند و منافذ یا فولیکول‌های مو را مسدود کنند (سبوم مادهٔ چربی است که توسط غدد سباسه (sebaceous glands) تولید می‌شود. غدد سباسه نیز غدد پوستی مجراداری است که مواد چرب ترشح می‌کنند). اگر علت آکنه هورمونی باشد، احتمالا در طول تخمک‌گذاری (معمولا ۱۴ تا ۲۰ روز در سیکل قاعدگی) جوش‌هایی را در اطراف چانه و خط فک مشاهده می‌کنید. معمولا این جوش‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که سطح هورمون پروژسترون افزایش می‌یابد و تولید سبوم را تحریک می‌کند. گاهی آکنهٔ هورمونی در طول دوران بارداری یا پس از قطع مصرف قرص ضد بارداری نیز ظاهر می‌شود.


حتما بخوانید: درمان جوش هورمونی صورت با روش‌های طبیعی و سنتی


۲. استرس

برای پیشگیری از آکنه بزرگسالی استرس را کاهش دهید

این عامل بروز آکنه بزرگسالی اصلا عجیب نیست و بسیاری از ما می‌دانیم که استرس می‌تواند موجب بروز آکنه شود. استرس سیستم غدد درون‌ریز را تحریک می‌کند تا سطح ترشح هورمون‌هایی مانند آندروژن‌ها و کورتیزول را افزایش دهد. این هورمون‌ها که بر بروز آکنه تأثیرگذار هستند، موجب بیرون زدن جوش‌هایی در پوست می‌شوند. اگر آکنه در زمان‌هایی ایجاد می‌شود که دچار وحشت و نگرانی شده‌اید، احتمالا دلیل آن استرس است. استرس و نگرانی در زمان‌هایی ایجاد می‌شود که برای نمونه باید برای زندگی خود تصمیم‌های سخت و دشواری بگیرید، کاری را سر موعد مقرر تحویل بدهید و زمان کافی ندارید یا تغییرات بزرگ و تأثیرگذاری در زندگی‌تان ایجاد شده است.


حتما بخوانید: تاثیر استرس بر پوست، مو و ناخن


۳. آلودگی‌های موجود روی تلفن

روی تلفن‌ها هزاران میکروب و باکتری وجود دارد و عجیب نیست که نگهداشتن تلفن در مقابل صورت و تماس دست‌ها با صورت پس از استفاده از تلفن می‌تواند موجب مسدود شدن منافذ و ایجاد آکنه روی گونه‌ها و چانه شود. بنابراین باید علاوه بر تمیز کردن تلفن، از تماس زیاد دست‌ها با صورت نیز اجتناب کنید.

۴. عوامل ژنتیکی

گرچه هیچ ژنی وجود ندارد که مستقیما موجب بروز آکنه شود، ولی عوامل ژنتیکی نیز می‌تواند در شرایط پیچیده و گوناگونی که موجب بروز آکنه شود، نقش ایفا کند. بنابراین ممکن است که ژن‌های خاصی که به ارث برده‌اید، سیستم ایمنی و پوست شما را مستعد ایجاد آکنه کنند. برای نمونه، ژنتیک در مواردی مانند چگونگی واکنش بدن نسبت به نوسانات هورمونی، تولید سبوم و استرس نقش دارد.

۵. تعریق زیاد

تعریق زیاد و پوشیدن لباس های خیس عرق برای مدت طولانی یک علت آکنه بزرگسالی است

البته منظور این نیست که نباید عرق کنید، زیرا خود عرق کردن مستقیما موجب بروز آکنه نمی‌شود. ولی پوشیدن لباس‌های ورزشی مرطوب و کثیف یا دوش نگرفتن یا نشستن صورت بلافاصله پس از تعریق شدید موجب می‌شود که پوست محیط خوبی برای تجمع باکتری‌ها شود. برای جلوگیری از جوش (به‌ویژه روی گردن، کمر و جوش روی سینه) از لباس‌های ورزشی مناسبی استفاده کنید که هوا را از خود عبور می‌دهند یا جاذب رطوبت هستند، در زمان ورزش عرق صورت خود را با حوله‌ای تمیز پاک کنید و بلافاصله پس از جلسات تمرینی شدیدی که در آنها عرق کرده‌اید، دوش بگیرید.


حتما بخوانید: چطور دوش بگیرید تا سرحال‌تر شوید؟


۶. استفاده از بعضی از محصولات آرایشی، مراقبت از پوست و مراقبت از مو

شاید محصولات زیبایی مصرفی شما به‌طور غیرمستقیم موجب شوند که هزینه‌هایی برای درمان جوش صورت متحمل شوید. بعضی از محصولات مراقبت از موها (مانند سرم، روغن، اسپری، پماد و موس‌ها) منافذ پوست صورت را مسدود می‌کنند و موجب ملتهب شدن پوست می‌شوند. ولی تنها محصولات زیبایی مقصر نیستند. شامپو و نرم‌کننده‌ای که استفاده می‌کنید نیز می‌تواند حاوی موادی باشد که برای پوست مضر هستند. اگر پوست حساسی دارید بهتر است که از صابون‌ها و شامپوهایی استفاده کنید که فاقد سولفات هستند.

به لوازم آرایشی‌تان نیز توجه کنید. آیا از کرم‌های سنگین (یا بهتر است بگوییم مسدودکنندهٔ منافذ پوست) استفاده می‌کنید یا به‌طور تصادفی از لوازم آرایشی استفاده می‌کنید که تاریخ انقضای آن گذشته است یا پر از باکتری شده است؟ از مرطوب‌کننده‌ها گرفته تا کرم‌پودرها همیشه باید به‌دنبال محصولات غیرکومدون‌زا باشید. ترکیبات غیرکومدون‌زا یا non-comedogenic ترکیباتی هستند که در مسدود کردن منافذ و ایجاد جوش نقشی ندارند.

۷. شستن بیش از حد صورت

آیا می‌خواهید صورت خود را نسبت به جوش ایمن کنید؟ پس نباید صورت خود را بیش از دو بار در روز بشویید (مگر اینکه واقعا ضروری باشد). از شویندهٔ روزانهٔ ملایم و غیرکومدون‌زا و مرطوب کننده پوست فاقد چربی استفاده کنید.

در برابر وسوسهٔ شست‌وشوی هرروزهٔ صورت با مواد شوینده و پاکسازی‌کنندهٔ ضدآکنه مقاومت کنید. دکتر جِروِیس گِرستنِر (Gervaise Gerstner) متخصص پوست ساکن نیویورک می‌گوید: «فقط چند بار در هفته برای جلوگیری از کم‌آب شدن پوست که می‌تواند موجب ترشح چربی بیشتر و جوش صورت شود، از شوینده‌های مخصوص آکنه (acne wash) استفاده کنید. در صورت لزوم از داروی موضعی اسیدسالیسیلیک ۲٪ روی جوش‌ها استفاده کنید.» فراموش نکنید که دو یا سه شب در هفته با استفاده از محصولات آلفاهیدروکسی‌اسید (AHA) پوست صورت را لایه‌برداری کنید. (دکتر گرستنر توصیه می‌کند که از پدهای اسیدگلیکولیک برای لایه برداری پوست صورت استفاده کنید چون پوست مرده را می‌زدایند، به پاکسازی پوست و به باز شدن منافذ پوست کمک می‌کنند.)

۸. درمان آکنه پیش از زمان مناسب

برای درمان آکنه بزرگسالی قبل از زمان مناسب جوش های سر سفید را تخلیه نکنید

هرگز جوش صورت را قبل از اینکه سر آن سفید شود و محتویات داخل آن بتواند به‌خوبی بیرون بریزد، درمان نکنید. چرا؟ چون درمان زودهنگام فقط موجب مدفون شدن چربی و حرکت آن به عمق بیشتری از پوست می‌شود و وضعیت جوش را بدتر می‌کند. صبور باشید و فقط در طول روز از کرم دارویی فاقد چربی و در طول شب نیز از ماسک سولفور (که چربی اضافی پوست را جذب کرده و از تولید چربی زیاد جلوگیری می‌کند) یا ماسک رُس استفاده کنید.

در زمان مناسب و وقتی جوش شما آماده شده است، به‌جای استفاده از نیروی زیاد، به این ترتیب آن را تخلیه کنید: لیف حمام را در آب داغ (به‌اندازه‌ای که برای‌تان قابل‌تحمل باشد) غوطه‌ور کنید و سپس آن را بچلانید و به‌آرامی روی جوش سرسفید خود بگذارید تا زمانی که لیف خنک شود. سپس بادقت اطراف جوش را فشار دهید تا هرچه داخل جوش است، خارج شود (بدون اینکه جای جوش باقی بماند).

چه زمانی باید به متخصص پوست مراجعه کنیم؟

اگر روش‌های خانگی و داروهای بدون نیاز به نسخه به درمان جوش و آکنه کمکی نکردند، بهتر است که برای درمان قوی‌تر و بهتر جوش‌های صورت خود به پزشک مراجعه کنیم. از درمان‌های رایج موجود برای آکنه بزرگسالی استفاده از رتینول موضعی یا قرص‌های ضدبارداری تأییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) است که با تنظیم هورمون‌ها در درمان آکنه بزرگسالی مؤثر هستند.


در ادامه بخوانید: درمان سریع جوش صورت با ۸ روش خانگی مؤثر


  • تاریخ : 29ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

به‌دلیل سال‌های متمادی جنگ و تخریب، اولین تصویری که از افغانستان در ذهن بسیاری از ما شکل می‌گیرد، فقر و چهرۀ زشت آسیب‌های جنگی است. اما کشور افغانستان با تاریخ و قدمتی کهن و همین‌طور منابع طبیعی غنی، یکی از باارزش‌ترین مناطق در سطح زمین محسوب می‌شود. این کشور نقطۀ اتصال آسیای جنوبی، و آسیای میانۀ شرقی و غربی است و در مسیر جاده ابریشم واقع شده است. جایگاه افغانستان در جاده ابریشم، نشانه‌ای از حضور تمدن شهری و قدمت قابل‌توجه سکونت انسان در این منطقه دارد. از لابه‌لای صفحات تاریخ می‌توان فهمید که افغانستان از گذشته تا به امروز، ازلحاظ سیاسی و نظامی، مهم و ملتهب بوده است. اما فارغ از تلخی‌های جنگ و سیاست، این کشور زیبایی‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی جذابی را در خاک خود جا داده است. در این مطلب با ما هم‌سفر شوید تا سری به جاهای دیدنی افغانستان بزنیم و این کشور را از دریچه‌ای دیگر ببینیم.

دانستنی‌های پیش از سفر به جاهای دیدنی افغانستان

 

پیش از سفر به جاهای دیدنی افغانستان و گشت‌وگذار در کوچه و خیابان کابل، بهتر است با موقعیت جغرافیایی آن در نقشه آشنا شویم. کشور افغانستان یکی از کشورهای پهناور جهان با جمعیتی بالغ بر ۳۶ میلیون نفر، در کنار مرزهای شرقی ایران جا خوش کرده است. این کشور در آسیای جنوبی واقع شده و از شمال با تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان، و از غرب نیز با ایران هم مرز است. پاکستان بیشترین مرز را با افغانستان دارد. درواقع، تمامی ناحیۀ شرقی و جنوبی افغانستان در همسایگی پاکستان است. کمترین مرز مشترک این کشور نیز با کشور چین است که قسمتی از مرز شمال‌شرقی افغانستان را به خود اختصاص داده است.

پایتخت سیاسی افغانستان شهر کابل است. بسیاری از مناطق تاریخی و کهن افغانستان در این شهر قرار دارد. این کلان‌شهر به‌‌دلیل مهاجرت مردم از دیگر شهرهای افغانستان، رشد جمعیتی بالایی دارد.

باغ بابُر افغانستان، مشهورترین جاذبۀ گردشگری این کشور

باغ بابر - از جاهای دیدنی افغانستان
باغ بابر ـ از جاهای دیدنی افغانستان

«باغ بابُر» یکی از اصلی‌ترین جاهای دیدنی افغانستان است که با پشت‌سر گذاشتن تاریخ پرتلاطم این کشور، امروزه برای ماجراجویی تاریخی و همچنین تفریح و گشت‌وگذار، انتخاب اول در کابل محسوب می‌شود. این باغ وسعتی نزدیک به ۱۱ هکتار دارد و در دامنه‌های کوه «شیر دروازه» جا خوش کرده است. طراحی پلکانی این باغ در امتداد شیب دامنۀ کوه فوق‌العاده‌ زیباست و نمایی دیدنی از کابل را پیش‌ِروی شما قرار می‌دهد. این باغ از جاهایی است که می‌شود چهرۀ شرقی و زیبای افغانستان را فارغ از سیاهی‌های تاریخ پُرجنگ آن دید.

باغ بابر به‌دستور «سلطان گورکانی ظهیرالدوله محمد بابر»، از نوادگان «تیمور لنگ»، بنا شده است. این پادشاه مؤسس سلسلۀ گورکانیان در هند بود. شیفتگی او به این باغ سبب شد وصیت کند که او را در این مکان دفن کنند. جسد وی سال‌ها پس از مرگش به باغ بابر منتقل شد و بنایی به‌عنوان آرامگاه ابدی وی در باغ ساخته شد. شباهت ساخت باغ بابر به باغ‌های ایرانی و هندی انکارناشدنی است. در طراحی این باغ، ردپایی از باغ فین کاشان، باغ‌های تاریخی کرمان و همچنین باغ‌های بهشتی شیراز را می‌شود احساس کرد.

باغ بابر - از جاهای دیدنی افغانستان
باغ بابُر ـ از جاهای دیدنی افغانستان

ساخت باغ بابُر با گذشت زمان تکمیل شده است، اما حدس و گمان‌ها نشان از آن دارد که احتمالا شروع احداث در سال ۱۵۲۸ میلادی بوده است. سبک معماری اسلامی در بناهای باغ مشهود است و زیبایی و جلال این بناها در جاهای دیدنی افغانستان منحصربه‌فرد است. همان‌طور که گفتیم، این باغ در دامنۀ کوه شیر دروازه واقع شده است و برای رفتن به آن باید وارد آزادراه باغ و درنهایت خیابان باغ شوید.

بناهای هنرمندانه و تاریخی در باغ بابُر

کاروانسرای باغ بابر - از جاهای دیدنی افغانستان
کاروانسرای باغ بابُر ـ از جاهای دیدنی افغانستان

در درون باغ بابُر بسیاری از جاذبه‌های تاریخی افغانستان جا خوش کرده‌اند. اولین بنای تاریخی‌ای که به‌محض ورود به باغ با آن روبه‌رو می‌شویم، بنای کهن کاروانسرا است. امروزه از حجره‌های این ساختمان برای مراکز اداری شهر و فروش و نمایش صنایع‌دستی افغانستان استفاده می‌شود.

مقبره پادشاه بابر - از جاهای دیدنی افغانستان
مقبره پادشاه بابر ‌ـ از جاهای دیدنی افغانستان

از دیگر بناهای قابل تحسین این باغ، مقبره بدون سقف پادشاه بابر است. این بنا با سنگ‌های سفید مزیّن به تراش‌های هنرمندانه‌ای بنا شده است. پنجره‌های مشبک این مقبره جلوه‌‌ای از هنر معماری این منطقه محسوب می‌شود. این مقبرۀ سفیدرنگ به‌علت شیفتگی پادشاه بابر به این باغ، بعد از گذشت سال‌ها از مرگ وی و انتقال جسدش از هند به افغانستان ساخته شده است و اکنون یکی از سازه‌های مهم و زیبای کابل است.

مسجد شاه - از جاهای دیدنی افغانستان
مسجد شاه ـ از جاهای دیدنی افغانستان

یکی دیگر از بناهای چشم‌نواز باغ بابُر کابل، مسجد شاه جهان است که با هنر بی‌بدیل سنگ‌تراشی آراسته شده است. این اثر به‌دستور «شاه جهان» در بابُر بنا شده است. هنرمندان سنگ‌تراش افغانستانی ظاهری خاص به این بنا بخشیده‌اند.

قصر ملکه در باغ بابر
قصر ملکه در باغ بابُر

کاخ ملکه از دیگر سازه‌های باغ بابُر است که در زمان خود حرم‌سرا بوده است. این بنا امروزه در قسمت جنوبی باغ، به شکل رستوران معروف و توریستی شهر درآمده است. گفتنی است، در زمان مرمت و تعمیر، یک استخر بزرگ برای رفاه حال گردشگران به فضای بیرونی این کاخ اضافه شده است.

منار جام، نمادی از تاریخ معماری کهن افغانستان

منار جام ـ از جاهای دیدنی افغانستان
منار جام ـ از جاهای دیدنی افغانستان

یکی از شگفت‌انگیزترین جاهای دیدنی افغانستان منار جام است که در جغرافیای کوهستانی این کشور بنا شده است. برج جام با ۶۵ متر ارتفاع، در روستای جام، در ولایت غور افغانستان جا خوش کرده است. این سازه یکی از باارزش‌ترین بناهای خشتی جهان محسوب می‌شود و در سازمان «یونسکو» ثبت جهانی شده است. در حاشیۀ مشترک دو رود «جام» و «هریرود»، این منارۀ عظیم در بطن نمایی کوهستانی دیده می‌شود. چنین سازه‌ای نشان از بناهایی در اطراف خود دارد که در طول تاریخ از بین رفته‌اند.

از کاربردهای منار جام در زمان خود، می‌توان به امکان دیده‌بانی یا نشانی جغرافیایی برای راه‌یابی کاروان‌ها اشاره کرد. آثار یافت‌شدۀ باقی‌مانده از کاخ و سازه‌های نظامی و همچنین کشف کوزه‌های سفالین در اطراف منار جام، احتمال کاربرد دیده‌بانی این بنا را تقویت می‌کند. منار قطب در دهلی هندوستان، با ۷۳ متر ارتفاع، بلندترین برج خشتی جهان است که ازنظر تاریخی بعد از منار جام بنا شده است. قطبْ شباهت انکارناپذیری به جام دارد. به همین دلیل، محققان معتقدند که معماری آن الهام‌گرفته از بنای منار جام بوده است.

ویژگی‌های منار جام

قدمت منار جام به قرن ۱۲ میلادی بازمی‌گردد. این بنا به‌دستور «سلطان غیاث‌الدین غوری» ساخته شده است. آن‌طور که از نوشته‌های بنا دریافت می‌شود، معمار این سازۀ خشتیِ عظیم‌الجثه شخصی به نام «علی» بوده است. کل سازه ماهیتی استوانه‌ای و مخروطی دارد که سطح آن یک هشت‌ضلعی به قطر ۹ متر است و با افزایش ارتفاع، قطر برج کمتر می‌شود. از زیبایی‌های ظاهری منار جام می‌توان به کاشی‌کاری‌ها و کتیبه‌ها روی دیواره‌های بیرونی آن اشاره کرد. درواقع، هنر به‌کاربرده‌شده در نمای بیرونی این برج، ترکیبی از کتیبه‌های عربی و آیات قرآن، کاشی‌کاری‌ها و تزئینات هندسی دیگر است. زیبایی داخل این بنا کم از ظاهر خارجی آن ندارد؛ پلکانی مارپیچ تمامِ قدوقامت این برج را دربرگرفته و طول آن از ابتدا تا انتهای برج که به محل دیده‌بانی ختم می‌شود، ادامه می‌یابد.

بی‌تردید، منار جام یکی از شاهکارهای معماری هنرمندانه و سنتی افغانستان است. اما این اثر هنرمندانه این روزها حال خوشی ندارد و رو‌به‌تخریب است. درواقع، موقعیت مکانی این برج آجری کهن به‌دلیل هم‌جواری با جریان آب رودخانه و افزایش سطح آب در فصول بارندگی، از دلایل عمدۀ فرسایش آن است.

موزه کابل، مجموعه‌ای باستانی در جاهای دیدنی افغانستان

موزه ملی افغانستان
موزه ملی افغانستان

موزه یا به زبان فارسی دری، «موزیم ملی افغانستان»، در منطقه دارالامان این کشور، در محدودۀ جنوب‌غربی پایتخت، با فاصله ۱۵ کیلومتری از آن جا خوش کرده است. در روند تکمیل آثار این موزه و حفظ فرهنگ تاریخی افغانستان، دشواری‌ها و ماجراهای بسیاری رخ داده است. این موزه یکی از مهم‌ترین جاهای دیدنی افغانستان محسوب می‌شود و زمانی گنجینه‌ای عظیم از آثار باستانی و هزاران سکه‌های تاریخی بوده است. باوجود این، متأسفانه طی سال‌هایی که این سرزمین با جنگ‌های بزرگ و مشکلات داخلی دست‌وپنجه نرم می‌کرده است، به موزه ملی خسارت‌های زیادی وارد شده است.

غارت آثار این موزه و خروج آن از مرزهای کشور، و نیز ازبین رفتن تعداد بسیاری از مجسمه‌های گران‌بها به‌دست طالبان، نمونه‌ای از حادثه‌های تلخی است که موزه ملی افغانستان تا به امروز با آنها دست‌به‌گریبان بوده است. اما درنهایت با تغییر موضع‌های سیاسی و نظامی، تصمیم‌های بزرگی برای بازگرداندن اموال غارت‌شده به موزه ملی افغانستان گرفته شد. بسیاری از آثار غارت‌شده از مرز پاکستان به خاک‌های اروپا رسیده بود.

موزه ملی افغانستان
موزه ملی افغانستان

باوجود تلاش‌های بسیار، این موزه مثل روزهای قبل جنگ کامل نشده است، اما تصویر تاریخ غنی خاک این کشور را به‌خوبی نشان می‌دهد و برای توریست‌ها، ماجراجویی قابل‌توجهی است. در این موزه از ادوار مهم تاریخی، آثار باستانی باارزشی جا خوش کرده است.

این موزه را در لیست جاهای دیدنی افغانستان بگنجانید. برای رسیدن به آن، از شهر کابل، نزدیک به ۱۵ کیلومتر در جادۀ منتهی به منطقه دارالامان پیش بروید.

مسجد جامع هرات، از جاهای دیدنی افغانستان

مسجد جامع هرات - از جاهای دیدنی افغانستان
مسجد جامع هرات ـ از جاهای دیدنی افغانستان

یکی دیگر از جاهای دیدنی افغانستان را باید در شهر هرات جُست. مسجد جامع هرات افغانستان یکی از بناهای تاریخی و باشکوه در معماری اسلامی است. این بنا قدیمی‌ترین مسجد شهر است که زیبایی فوق‌العادۀ آن با بازسازی‌های بسیار حفظ شده است. بنای اولیه این مسجد در «دوره غوریان» و حکومت «سلطان غیاث‌الدین غوری» ناتمام ماند، اما با روی‌ِکار آمدن «تیموریان»، همت برای ساخت این مسجد رونق گرفت. هرات در زمان تیموریان پایتخت کشور بود. به‌دلیل اهمیت این شهر در آن دوران، برای ساخت مسجد از هنرمندان و معماران خوش‌قریحه‌ای کمک گرفته شده است.

تعدد گنبد، گلدسته، رواق، ایوان و دروازه از ویژگی‌های دیدنی مسجد جامع هرات است. وسعت زمین این مسجد به ۴۶ هزار مترمربع می‌رسد و پذیرای تجمع هزاران مسلمان برای ادای احکام دینی است. از دیگر زیبایی‌های مسجد جامع هرات، هنر کاشی‌کاری و همچنین وجود چهار کتیبه منقوش به آیات قرآن و اشعار عارفان است. تماشای معماری باشکوه و هنر چشم‌نواز کاشی‌کاری در این مسجد برای عاشقان بناهای تاریخی و اسلامی، بسیار جذاب و مهیج خواهد بود. برای رفتن به این مسجد باید به خیابان سلطان غیاث‌الدین غوری در هرات بروید.

ارگ هرات، بنایی بازمانده از دوران اسکندر

ارگ هرات - عکس از صفا دانشور
ارگ هرات ـ عکس از صفا دانشور

ارگ هرات یکی دیگر از جاهای دیدنی افغانستان است که با نام «قلعه اختیارالدین» نیز شناخته می‌شود. این قلعه را اسکندر مقدونی ساخته و کاربری نظامی داشته است. این دژ تاریخی در ادوار مختلف بارها ویران و مجدد بازسازی شده است. در زمان حکومت شاهرخ فرزند تیمور، این مرمت‌ها با هنر کاشی‌کاری در برج‌ها نیز همراه شد. مصالح به‌کارگرفته‌شده در این بنا، خشت خام و از ویژگی‌های بارز معماری آن، وجود ۱۳ برج است. آنچه امروز از این بنای عظیم تاریخی، پس از حمله‌ها و مرمت‌های بسیار به‌جا مانده، به‌عنوان موزه شهر هرات و از جاهای دیدنی افغانستان شناخته می‌شود. برای ماجراجویی در این بنای تاریخی و نظامی باید به خیابان مهری هرات بروید.

مسجد کبود مزارشریف افغانستان

مسجد کبود مزار شریف - از جاهای دیدنی افغانستان
مسجد کبود مزارشریف ـ از جاهای دیدنی افغانستان

یکی از زیباترین مساجد افغانستان را باید مسجد کبود مزار شریف دانست. در این مسجد کاشی‌های آبی غوغا می‌کنند. دربارۀ هویت این مسجد داستان‌های بسیاری نقل شده است. بعضی معتقدند که مزار حضرت علی (ع) در این منطقه قرار گرفته است. هرچند که درستی این باور ازنظر بیشتر مسلمانان رد شده و مزار این حضرت به شهر نجف نسبت داده می‌شود، اما مزیّن شدن مسجد کبود با نام علی (ع)، سبب شده است که این مسجد از نگاهِ خیلی‌ها ارزش بالایی داشته باشد.

مسجد کبود مزار شریف - از جاهای دیدنی افغانستان
مسجد کبود مزار شریف – از جاهای دیدنی افغانستان

این مسجد تا به امروز، روزگار پرتنشی را به خود دیده است. ماندگاری آن با بارها تخریب، بازسازی و تکمیل روند ساخت همراه شده است. علاوه بر کاشی‌کاری‌های ناب، صحن بزرگ و وجود چهار درِ اصلی در چهار خیابان مهم شهر (همچون «بلوار مسعود شهید») از ویژگی‌های معماری این مسجد است. از زیبایی‌های منحصربه‌فرد این درها، تزئین آن با کاشی‌های خوش‌رنگ‌ولعاب است. نقاشی‌هایی بر دیوارهای این مسجد به‌دستور «محمد ظاهرشاه»، آخرین پادشاه افغانستان، نقش بسته‌اند. این نقاشی‌ها نمایی فوق‌العاده به بنا بخشیده و جلوۀ هنری مسجد را افزون کرده‌اند.

پارک ملی بند امیر

بند امیر- عکس از حمیدرضا رحمانی
بند امیر ـ عکس از حمیدرضا رحمانی

بند امیر یا پارک ملی افغانستان یکی دیگر از دیدنی‌های این کشور است که با شش دریاچه در رشته‌کوه‌های «هندوکش»، در «ولایت بامیان» قرار دارد. این شش دریاچه توسط سدها از هم مجزا شده‌اند و آب آنها از چشمۀ «کپرک» تأمین می‌شود. این بند به پارک ملی افغانستان معروف است. پارک ملی افغانستان در ۲۵۰ کیلومتری غرب کابل واقع شده است. گونه‌های جانوری متعددی همچون گوسفند کوهی، گرگ، روباه و انوع پرندگان در این پارک زیست می‌کنند.

از ویژگی‌های بند امیر، مناظر منحصربه‌فرد جغرافیای آن در پناه رشته‌کوه‌های خوش‌قدوقامت است که با خوش‌رنگی دریاچه، قابی فوق‌العاده ساخته است. اگر به‌‌دنبال زیبایی‌های طبیعت هستید، رفتن به پارک ملی افغانستان را از دست ندهید.

حفره‌های خالی از مجسمه‌های بودا در بامیان

مجسمه‌های بودا - از جاهای دیدنی افغانستان
مجسمه‌های بودا ـ از جاهای دیدنی افغانستان

تندیس‌های عظیم‌الجثه بودا در استان بامیان، یکی از تاریخی‌ترین جاذبه‌های افغانستان است. این تندیس‌ها در بطن صخره‌هایی در دره بامیان کنده‌کاری شده بودند. قدوقامت عجیب‌وغریب بودای بزرگ با ۵۳ متر ارتفاع و بودای کوچک با ۳۵ متر در دل سنگ، این منطقه را به یکی از رازآلودترین جاهای دیدنی افغانستان تبدیل کرده بوده است. این دو مجسمه سنگی غول‌پیکر در حفره‌هایی عظیم که به «غارکوه» معروف هستند، کنده شده بوده‌اند.

با قدرت گرفتن طالبان، از این بنا فقط حفره‌هایی خالی باقی ماند. بنابر عقاید نیروهای طالبان، تمامی مجسمه‌ها باید از بین می‌رفتند. این تندیس‌های عظیم سنگی نیز سرنوشت بسیاری از مجسمه‌های موزه‌های افغانستان را پیدا کرده‌اند و با سرسختی این گروه، از بین رفتند. امروزه در صخره‌های دره‌های بامیان افغانستان، از بلندترین مجسمه‌های سنگی جهان، تنها حفره‌هایی خالی به‌جامانده است. باوجود این، تماشای این بقایا برای کاوشگران تاریخ، خالی از لطف نیست.

رفتن به جاهای دیدنی افغانستان، سفری خاص است که به روحیه‌ای ماجراجویانه نیاز دارد. در ذره‌ذره خاک این سرزمین، قصه‌های تلخ‌وشیرینی نهفته است که فقط سفر می‌تواند راوی آنها باشد. زیبایی‌ افغانستان در پسِ چهرۀ زشت جنگ معنا پیدا کرده است؛ همین دلیلی برای خاص شدن این سرزمین است.

کوله‌بارتان را ببندید و این‌ بار سبکی جدید از ماجراجویی را تجربه کنید. فرهنگ، تاریخ و طبیعت این سرزمین را از نزدیک ببینید و یادتان نرود که برای ما از ناگفته‌های این سرزمین بگویید.


در ادامه بخوانید: سفر به صربستان؛ ۱۵ مکان دیدنی بهشت شبه جزیره بالکان


  • تاریخ : 29ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

آیا هر چند وقت، زمانی را به یادگیری مهارت‌های جدید اختصاص می‌دهید؟ احتمالا نه آن‌قدر که خودتان می‌خواهید! اگر شما هم مانند اغلب آدم‌ها باشید، مشتاق یادگیری هستید، اما نمی‌دانید چطور زمان کافی برای این کار پیدا کنید. فکر می‌کنید چگونه می‌توانید این زمان را به دست آورید و دانش خود را توسعه داده و ارزش خود را هم برای سازمان‌ و هم برای کارفرمایان آینده‌تان افزایش دهید؟

به قول پیتر دراکر، مشاور و نویسنده‌ی حوزه‌ی مدیریت:

اکنون ما این واقعیت را پذیرفته‌ایم که یادگیری فرایندی مادام‌العمر برای تعقیب قدم به قدم تغییرات است و مهم‌ترین وظیفه‌ی ما هم این است که به دیگران بیاموزیم چگونه یاد بگیرند.

چرا باید برای توسعه‌ و پیشرفت حرفه‌ای وقت گذاشت؟

اگر مدیر باشید، پس حتما می‌دانید که باید اطمینان حاصل کنید اعضای گروه‌ و زیردستان‌تان از فرصت‌های آموزشی و توسعه‌ای بسیاری برخوردار هستند. البته باید به همین اندازه هم برای تمرکز روی یادگیری و توسعه فردی خودتان ارزش قائل شوید. برای انجام این کار، لازم است تا زمان کافی برای آن در نظر بگیرید.

دلایل متعددی وجود دارند که ممکن است به خاطر آنها، یادگیری را به اولویت تبدیل نکنید. حجم کار روشن‌ترین دلیل است. شاید با این همه کار و مسئولیت‌های شخصی که تلاش می‌کنند توجه‌تان را به خود جلب کنند، یافتن فضایی در برنامه‌ی زمانی‌ برای یادگیری غیرممکن به نظر برسد.

علاوه بر این، ممکن است در مورد صرف زمان برای توسعه‌ و پیشرفت فردی و حرفه‌ای احساس گناه کنید؛ هر چه نباشد، می‌توانید از این زمان برای کار روی وظایف ضروری و مهم، و یا حتی بودن در کنار خانواده‌تان استفاده کنید.

شاید هم برای‌تان دشوار باشد که یادگیری را به بخشی از برنامه‌ی روزانه تبدیل کنید. ممکن است در جریان روزی پرمشغله و گیج‌کننده، وظایفی مانند خواندن کتاب‌های مدیریت و اتمام دوره‌های آنلاین به راحتی به سمتِ انتهای لیست کارهایی که باید انجام دهید قِل بخورند.

ممکن است این عدم توانایی (در اختصاص زمان برای آموزش و توسعه حرفه‌‌ای‌تان) این احساس را در شما ایجاد کند که در حد انتظاراتی که از خودتان دارید، زندگی نمی‌کنید و در نتیجه دچار یأس و ناامیدی شوید. شاید اعتماد به نفس را تحت تاثیر قرار دهد و باعث شود احساس مثبت کمتری در مورد زندگی حرفه‌ای خود داشته باشید. البته اینکه نسبت به تغییرات در صنعت یا حرفه‌ی خود به‌روز نباشید نیز ممکن است باعث رنجش‌تان شود. برای نمونه، شاید فرصت‌های کمک بیشتر به گروه یا سازمان‌تان را از دست بدهید، و شاید افراد دیگری که در محل کارتان هستند، موثرتر از شما ظاهر شوند.

با این حال، هنگامی که یادگیری را در اولویت قرار دهید، ارزش خود را برای سازمان‌تان افزایش می‌دهید. در جایگاه یک حرفه‌ای، بیشتر قابل عرضه هستید؛ و وقتی برای یک پروژه‌ی چالشی درخواستی می‌دهید یا به دنبال ارتقای شغلی هستید، احتمال بیشتری دارد که به خواسته‌ی خود برسید.

یادگیری مداوم می‌تواند در توسعه‌ی قدرت تخصصی هم به شما کمک کند. اگر رئیس یا اعضای گروه یا مشتری‌هایتان شما را به عنوان متخصص ببینند، به مراتب بیشتر به شما احترام خواهند گذاشت و از نظرات شما پیروی خواهند کرد. این امر می‌تواند در جلب حمایت برای پروژه‌هایتان یا مذاکره بر سر قرارداد و یا مدیریت تغییرات کمک کرده و آن را برای‌ شما آسان‌تر کند.

چند اصل راهبردی برای یادگیری

هیچ شکی نیست که توسعه‌ی مبتنی بر یادگیری بسیار اهمیت دارد. اما چگونه باید زمان لازم برای انجام این کار را پیدا کنیم؟

۱. اهداف یادگیری را تعیین کنید

اگر اهمیت آنچه را که انجام می‌دهید درک نکنید، به محض اینکه براثر کمبود زمان یا نداشتن انرژی و انگیزه تحت فشار قرار بگیرید، به راحتی توسعه‌ی فردی را رها می‌کنید.

پس اولین گام، تعیین اهداف یادگیری و تجسم نحوه‌ی کمک آن به شما برای رسیدن به اهداف حرفه‌ای است. بنابراین به این پرسش پاسخ دهید که قصد دارید از یادگیری‌ خود چه چیزی به دست آورید؟ و اینکه چرا برای یادگیری زمان می‌گذارید؟

مهم است که از همان آغاز، اهداف SMART و واقع‌بینانه داشته باشید و آنها را به اهداف بلندمدت و کوتاه‌مدتی تقسیم کنید که بتوانید به فهرست کارهای روزانه و برنامه‌ی عملکردی‌تان اضافه کنید.

از تکنیک تجسم برای ایجاد تصویرهای ذهنی واضح استفاده کنید. تصویرهایی از اینکه این فعالیت‌های یادگیری چقدر و چگونه زندگی‌تان را بهتر خواهند کرد. این تجسم‌ها را روی کاغذ بیاورید تا بعدا بتوانید به خودتان یادآوری کنید که چرا به انجام این فعالیت زمان اختصاص داده‌اید.

۲. موانع را شناسایی کنید

در گام بعدی، موانع احتمالی‌ که تعهد به برنامه‌ی زمانیِ مشخص برای یادگیری را دشوار می‌سازند، شناسایی کنید. سپس به دنبال استراتژی‌هایی به منظور غلبه بر آنها باشید.

برای نمونه، تصور کنید در طول هفته‌ی آینده، خود را ملزم می‌کنید که وقتی به خانه می‌رسید نیم ساعت زمان صرف خواندن کتاب کنید. یکی از موانع احتمالی این است که همین که پای خود را داخل خانه می‌گذارید، فرزندان‌تان دورتان جمع شوند و بخواهند با شما بازی کنند. برای غلبه بر این مانع، باید برای‌شان توضیح دهید که چرا به زمانی برای مطالعه در خلوت نیاز دارید. به آنها قول دهید به محض اینکه مطالعه تمام شد، برای آنها هم وقت خواهید گذاشت. بعد هم در اتاق ساکتی بنشینید که حواس‌تان پرت نشود.

موانعی که ممکن است از صرف وقت برای یادگیری‌تان جلوگیری کنند مرور کرده و استراتژی‌هایی که برای غلبه بر هر یک استفاده خواهید کرد را یادداشت کنید.

۳. کوچک فکر کنید

بسیاری از ما فکر می‌کنیم برای یادگیری زمان زیادی لازم است. اما حقیقت این است که اگر تمرکز داشته باشید، فرصت‌های کوتاه هم می‌توانند موثر باشند.

کلید یادگیری موثر، به حداکثر رساندن تاثیر دقایقی است که در اختیار دارید. به فهرست کارهایی که باید انجام دهید نگاهی بیندازید و ببینید در زمانی که دارید، کدام کار را می‌توانید به انجام برسانید. اطمینان حاصل کنید که حواس پرتی را به حداقل می‌رسانید، حتی اگر فقط ۱۰ دقیقه زمان آزاد دارید، روی آنچه می‌خوانید یا یاد می‌گیرید؛ تمرکز کنید.

نکته:

به این فکر کنید که چگونه می‌توانید در حال حرکت از موبایل‌تان برای یادگیری استفاده کنید. برای نمونه، می‌توانید از نرم‌افزارهای مناسب و پادکست‌ها و یا ذخیره‌ی اطلاعاتی که می‌خواهید حفظ کنید، روی گوشی استفاده کنید.

استراتژی‌هایی مانند تندخوانی و تکنیک‌های یادداشت برداری موثری مانند نقشه برداری ذهنی را یاد بگیرید تا بهترین استفاده‌ی ممکن را از زمان یادگیری ببرید.

۴. به بهترین شکل یاد بگیرید

بسیاری از مردم یادگیری را به وقتی موکول می‌کنند که همه‌ی کارهای دیگرشان را انجام داده باشند. اما بیایید تصور کنید وقتی همه‌ی کارهای فهرست کارهای روزانه‌تان را انجام دادید و کارها را به اتمام رساندید، چه احساسی دارید. خب معمولا خسته‌اید؛ درست است؟

هر کس پستی‌ها و بلندی‌هایی در سطوح انرژی‌اش دارد. نباید یادگیری را که به ذهنی آماده و باز نیاز دارد، به زمانی از روز موکول کنید که کمترین مقدار انرژی را دارید.

مقاله‌ی «کدام کارها را صبح انجام بدهیم؟» به شما کمک می‌کند ساعت اوج بازدهی خود در طول روز را بشناسید و بعد هم بفهمید چگونه می‌توانید یادگیری را بهتر زمان‌بندی کنید تا از تغییراتی که در طول روز در سطح انرژی‌تان حاصل می‌شود، بیشترین استفاده را بکنید.

۵. یادگیری را به عادت تبدیل کنید

فقط زمانی قادر خواهید بود به یادگیری ادامه دهید که آن را به عادت تبدیل کرده باشید. کسب عادات خوب، به تلاش و منظم بودن نیاز دارد.

برای ایجاد عادت، به برنامه‌ی زمانیِ خود نگاه کنید و ببینید چگونه می‌توانید هر روز، زمانی را به یادگیری اختصاص دهید. آیا می‌توانید یک ساعت زودتر از خواب بیدار شوید؟ یا اینکه می‌توانید در وقت ناهار یادگیری را انجام دهید؟ آیا می‌توانید بعد از اینکه همه به رختخواب رفتند مطالعه کنید؟ سطوح انرژی‌ای که قبلا اشاره کردیم را در نظر داشته باشید.

به پاداشی فکر کنید که می‌توانید برای ایجاد انگیزه بیشتر، مثلا طی دو هفته‌ی آينده، برای خودتان در نظر بگیرید. این مسئله کمک خواهد کرد که وقتی حس و حال مطالعه ندارید یا وقتی وسوسه می‌شوید کار دیگری به جای مطالعه انجام دهید، بر این فکرها غلبه کرده و باز هم به یادگیری ادامه دهید.

وقتی به مدت دو هفته این کار را انجام دادید، به خودتان تبریک بگویید! قدم اول، همیشه سخت‌ترین قدم است. بعد متعهد شوید که طی ۳۰ روز آینده، هر روز یادگیری را در برنامه‌تان داشته باشید. زمان‌هایی را که برای خودتان در نظر گرفته‌اید، دوباره ارزیابی کنید. آیا این زمان‌ها موثرند؟ اگر نه، چه کارهایی را می‌توانید جابه‌جا کنید تا یادگیری را عملی‌تر کنید؟

به یاد داشته باشید عادت‌ها فعالیت‌های روزمره‌ی کوچکی بوده‌اند که شما خودتان را مجبور به انجام آنها کرده‌اید. فقط با صرف زمان و پشتکار است که آن فعالیت‌های روزمره‌ی کوچک، تبدیل به عادت می‌شوند.

۶. سبک یادگیری درست را انتخاب کنید

آیا می‌دانید چگونه می‌توان بهترین یادگیری را داشت؟ برای نمونه، برخی از مردم زمانی بهترین یادگیری و قدرت حفظ اطلاعات را دارند که بخوانند و یادداشت بردارند. بعضی‌ها یادگیرنده‌های فعالی هستند؛ یعنی برای یادگیری باید خودشان کار را انجام دهند. برخی هم زمانی یاد می‌گیرند که با واقعیت‌ها، نه با فرضیه، روبرو شوند.

شناسایی سبک یادگیری شخصی مهم است، این طوری می‌توانید یادگیری‌تان را با بهترین روش و مناسب خودتان انجام دهید.

۷. همکاری کنید

اغلب ساده‌ترین راه برای یادگیری تعامل با دیگران است؛ هر چه نباشد، اگر بدانید افرادی هستند که هر وقت به کمک یا مشاوره‌ی آنها نیازی داشته باشید، در دسترس هستند، احتمال بیشتری وجود دارد که به‌جای ناامید شدن در مسیر یادگیری، به آنها روی بیاورید. وقتی به گروهی می‌پیوندید که در آن یادگیری جزو اولویت‌هایشان به حساب می‌آید، آنها می‌توانند شما را هم نسبت به اهداف یادگیری‌تان پاسخگو نگه دارند.

یکی از بهترین شیوه‌ها برای انجام این کار پیوستن به کلاس یا انجام دوره‌ای آموزشی با دیگران است. البته می‌توانید از لینکداین و توییتر هم برای یافتن افرادی حرفه‌ای در صنعت‌تان که علاقه‌مند به یادگیری باشند کمک بگیرید. این را هم به یاد داشته باشید که وقتی مشغول کار روی مهارت های شغلی خود هستید، اعضای جامعه بزرگ چطور همیشه همراه‌تان هستند.

می‌توانید با همکاران‌تان هم صحبت کنید و ببینید آیا به طور معمول زمانی به یادگیری اختصاص می‌دهند یا نه. اگر چنین است، شاید بتوانید گروه مطالعاتی تشکیل دهید و یا اصلا زمانی را به خواندن یا یادگیری با یکدیگر در نظر بگیرید.

۸. وظایف را تفویض کنید

به احتمال فراوان روزتان پر از کارهایی است که مسئول آنها هستید. پس چگونه می‌خواهید یادگیری را در برنامه‌تان بگنجانید؟

نگاهی به مسئولیت‌های حرفه‌ای و شخصی خود بیاندازید و ببینید آیا می‌توانید کاری را به شخص دیگری واگذار کنید؟ (تفویض اختیار) برای نمونه، با واگذاری وظایف جدید به اعضای گروه و یا با استخدام شخصی برای تمیز کردن خانه و محل زندگی‌تان، زمان بیشتری برای یادگیری داشته باشید. اگر بتوانید حتی نیم ساعت از برنامه‌ی خود را هم خالی کنید، می‌توانید از این زمان برای کار بر روی اهداف یادگیری‌تان استفاده کنید.

نکته:

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد یافتن زمان مناسب در طول روز کاری، به بخش مدیریت زمان مراجعه کنید.

  • تاریخ : 29ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

قبل از این که در خصوص هزینه‌ی بوتاکس صحبت شود بهتر است بدانید که به طور کلی بوتاکس چیست. بوتاکس مخفف سم بوتولینیوم است و از خانواده‌ی همان سمی محسوب می‌شود که موجب مسومیت غذایی بوتولیسم در انسان می‌گردد. این مسئله ممکن است در ابتدا خطرناک و ترسناک به نظر برسد اما باید بدانید که بسیاری از مواد سمی در حالت‌های دیگر مفید هستند و سم بوتولینیوم یکی از این مواد است.

بوتاکس مناسب چه افرادی است؟

به نقل از متخصصان کلینیک کاشت مو رازی شاید در ابتدا بوتاکس به دلیل استفاده‌ی افراد معروف مطرح شد اما باید بدانید که این درمان در دسترس است و همه‌ی افراد می‌توانند از این ماده استفاده کنند. بر خلاف بسیاری از جراحی‌های زیبایی، تزریق بوتاکس عملاً برای تمام افرادی که دارای چین و چروک و دیگر خطوط پوستی هستند مناسب است. به طور ویژه افرادی که می‌خواهند نشانه‌های پیری پوست خود را از بین ببرند و یا کسانی که به خاطر حضور در آفتاب دچار خطوط عمیق پوستی شده‌اند می‌توانند از این ماده استفاده نمایند. علاوه بر تزریق بوتاکس برای جوانسازی پوست از تزریق ژل لب نیز در موارد زیبایی استفاده می شود.
در ادامه به مهم‌ترین عواملی که بر روی هزینه‌ی بوتاکس تأثیر می‌گذارد اشاره شده است:

عواملی که بر روی هزینه ی بوتاکس تاثیر می‌گذارد

سایز و اندازه‌ی قسمت تحت درمان

هرچه قسمت‌هایی از پوست که نیاز به تزریق بوتاکس دارند بیشتر شود هزینه‌ی درمان آن نیز افزایش پیدا می‌کند. در نظر داشته باشید که بسیاری از کلینیک‌ها برای درمان قسمت‌های مختلف پوست تخفیف در نظر می‌گیرند.

مقدار بوتاکس مورد نیاز برای درمان

هرچه عمق چروک‌های پوست و یا قسمت‌هایی که به بوتاکس احتیاج دارند بیشتر باشد دوز بوتاکس مصرفی نیز افزایش یافته و در نتیجه هزینه‌ی درمان نیز بیشتر می‌شود.

قسمت‌هایی که به تزریق بوتاکس احتیاج دارند

به نقل از کلینیک زیبایی رازی برخی از قسمت‌های بدن در مقایسه با دیگر قسمت‌ها به دوز بوتاکس بیشتری احتیاج دارد. برای مثال زیر بغل در مقایسه با خط خنده به بوتاکس بیشتری نیاز دارد.

محل زندگی فرد

به نظر می‌رسد که هزینه‌ی بوتاکس در شهرهای بزرگ‌تر مانند نیویورک و لس آنجلس بیشتر از شهرهای کوچک است.

میزان معروفیت پزشکی که تزریق بوتاکس را انجام می‌دهد

برای تزریق بوتاکس به یک پزشک بسیار معروف و ماهر احتیاجی نیست و می‌توان با انتخاب یک تکنسین پزشکی از هزینه‌های تزریق بوتاکس کاست.

بوتاکس ارزان قیمت

ممکن است برای تزریق بوتاکس به دنبال فردی باشید که تجربه‌ی کار با این ماده را داشته باشد. با این که تزریق بوتاکس فرایند پیچیده‌ای نیست اما در صورتی که فردی که آن را تزریق می‌کند مهارت کافی داشته باشد شما نتیجه‌ی بهتری خواهید گرفت. برای انتخاب پزشک مناسب حتماً نظرات دیگر بیماران را بررسی کرده و یا با آن‌ها صحبت نمایید. توصیه می‌شود که در خصوص بوتاکس به دنبال مرکز ارزان نباشید و برای نتیجه‌ی بهتر مرکزی مطمئن با قیمتی بالاتر را انتخاب نمایید. ممکن است مراکز ارزان قیمت به دلیل نداشتن تجربه‌ی کافی و یا ناشناخته بودن هزینه‌ی کمتری دریافت نمایند. از آن جایی که بوتاکس بر روی ظاهر شما تأثیر می‌گذارد باید وقت بیشتری برای انتخاب پزشک مناسب بگذارید. متخصصین پوست و یا جراحان زیبایی معتبر بهترین گزینه برای تزریق بوتاکس هستند.

تزریق بوتاکس به پیشانی چقدر هزینه می‌برد؟

برای درمان چروک‌ها و خطوط پیشانی در ابتدا ماهیچه‌ی فرونتالیس که عامل پدید آمدن این چروک‌ها است فلج شده و سپس پوست بازسازی می‌شود. بی حسی و فلج کردن عضلات پیشانی به کمک تزریق بوتاکس بسیار آسان است. برای فلج کردن عضلات فرونتالیس، از بین بردن خطوط پیشانی و جلوگیری از پدید آمدن چروک‌های جدید به ۱۵ تا ۲۰ واحد بوتاکس احتیاج است. بعد از انجام بوتاکس برای حفظ انعطاف پذیری پوست و جلوگیری از پدید آمدن چروک‌های جدید می‌توان از روش‌های درمانی و محصولات مراقبت از پوست مختلفی استفاده نمود. هزینه‌ی بوتاکس پیشانی بسته به میزان بوتاکس مصرفی و نتیجه‌ی مورد نظر مشتری برای هر فرد متفاوت است.

هزینه‌ی بوتاکس برای رفع افتادگی ابرو چقدر می‌شود؟

برخی از عضلات صورت به خصوص عضلات حلقوی چشم مسئول پایین نگه داشتن ابرو هستند. با تزریق دقیق بوتاکس به این عضلات آن‌ها از کار افتاده و دیگر قادر به پایین کشیدن ابرو نیستند. در نتیجه ابرو به کمک عضلات فرونتالیس به سمت بالا می‌رود. این پروسه باعث می‌شود تا ابروها تا چند میلی متر بالاتر رود و حالت بگیرد. حالت ابرو و میزان بالا رفتن آن به محل تزریق بوتاکس بستگی دارد. در برخی موارد بیماران به همراه لیفت ابرو و لیفت صورت برای از بین بردن خطوط افقی پشانی، خطوط بین ابروها و همچنین خطوط ریز اطراف چشم نیز بوتاکس تزریق می‌کنند که این باعث بیشتر شدن بوتاکس مصرفی و در نتیجه افزایش هزینه‌ی درمان می‌شود. اگر می‌خواهید در زمان کوتاه و بدون جراحی و گذراندن دوران نقاهت ظاهری جوان‌تر و شاداب‌تر داشته باشید استفاده از بوتاکس مناسب‌ترین گزینه برای شما است. هزینه‌ی این روش بسته به میزان بوتاکس مورد نیاز شما متفاوت است.

بوتاکس مو چه میزان هزینه می برد؟

زمانی که در مورد چروک‌های صورت صحبت می‌شود به طور ناخودآگاه به فکر استفاده از بوتاکس برای درمان و از بین بردن آن‌ها می افتیم اما آیا تاکنون در خصوص استفاده از بوتاکس برای موها چیزی شنیده‌اید؟
درست مانند پوست با گذشت زمان و افزایش سن موی سر نیز حس تازگی و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد. امروزه در بیشتر محصولات مراقبت از مو از بوتاکس استفاده می‌شود چرا که این ماده به رشد و پر شدن مو کمک کرده و از مجعد شدن آن‌ها جلوگیری می‌کند.
هزینه‌ی بوتاکس موی سر به عوامل مختلفی چون انجام آن در سالن‌های زیبایی یا در خانه، کیفیت مواد مصرفی و …. بستگی دارد. هنگام انتخاب بهترین روش و مناسب‌ترین نوع بوتاکس برای مو میزان بودجه و تجربیات شخصی خود را نیز در نظر بگیرید. توجه داشته باشید که بوتاکس مو به سادگی رنگ کردن مو نیست و برای انجام این کار باید تجربه‌ی کافی داشت. در ادامه به تفاوت‌های هزینه‌ی انجام بوتاکس مو در سالن زیبایی و خانه پرداخته شده:

هزینه‌ی بوتاکس خط لبخند چه میزان است؟

هر کسی ممکن است دچار خط لبخند شود چرا که این خطوط در پی عوامل مختلفی به وجود می‌آیند. خط لبخند که به عنوان چین بینی لبی نیز شناخته می‌شود از کناره‌های بینی تا پایین لب‌ها کشیده شده‌اند. برخی از این خطوط لبخند با افزایش سن به طور طبیعی به وجود می‌آیند. از دیگر خطوط لبخند می‌توان به خطوط عمودی ماریونت اشاره کرد که از اطراف لب به سمت پایین کشیده شده‌اند و باعث می‌شوند چهره‌ی فرد حتی در حالت استراحت نیز عصبی و خشن به نظر برسد. برای جلوگیری از پدید آمدن این چروک‌ها روش‌های بسیاری وجود دارد اما موثرترین روش ریلکس کردن ماهیچه‌های صورت و خودداری از خندیدن بیش از اندازه است. اما عدم توانایی خندیدن و لبخند زدن به هیچ وجه روش جالب و مناسبی نیست. وجود این خطوط در صورت بسیار عادی و نرمال است چرا که هر فردی با افزایش سن دچار چروک‌های پوستی می‌شود. چیزی که مهم است این است به خاطر داشته باشیم وجود این خطوط عادی است و همیشه می‌توان آن‌ها را درمان نمود.
برخلاف جراحی و روش‌های درمانی پوست مانند درماابریژن هزینه‌ی استفاده از بوتاکس در هر فرد متفاوت است. چرا که در این روش به جای کل پروسه برای هر تزریق باید هزینه‌ای متفاوت پرداخت نمود. در برخی موارد پزشک به جای دوز بوتاکس مصرفی بر اساس قسمتی از صورت که درمان می‌شود هزینه دریافت می‌کند.

هزینه‌ی لیفت گردن به کمک بوتاکس چقدر است؟

قسمت پایینی صورت به کمک گروهی از عضلات کنترل شده و حالت می‌گیرد. تزریق دقیق و به جای بوتاکس به این ماهیچه‌ها باعث می‌شود تا از میزان کشش آن‌ها به سمت پایین و در نتیجه آویزان شدن و افتادن پوست کاسته شده و پوست به کمک ماهیچه‌های دیگر به سمت بالا رفته و حالت بگیرد.
لیفت گردن نفرتیتی با تزریق بوتاکس یک تکنیک جدید است که با قرار دادن چندین تزریق بوتاکس در طول خط پایینی فک و همچنین در کنار گردن در امتداد عضلات پلاتیسما انجام می‌شود. این عضلات از انتهای فک تحتانی و چانه شروع و تا گردن و ناحیه سینه و ترقوه امتداد دارند.
تزریق بوتاکس به گردن یا همان لیفت نفرتیتی یک روش غیر تهاجمی برای جوان‌سازی و لیفت گردن و خط فک محسوب می‌شود. تزریق بوتاکس به گردن یک روش جایگزین مناسب برای جراحی‌های تهاجمی است. هزینه‌ی این روش برای افراد مختلف متفاوت است و نتیجه‌ی آن بین ۳ تا ۴ ماه باقی می‌ماند.

هزینه‌ی تزریق بوتاکس به زیر بغل چه میزان است؟

می‌توان گفت تمامی افراد عرق می‌کنند اما گاهی شدت زیاد عرق در برخی افراد باعث پدید آمدن مشکلاتی نظیر ناراحتی، بیماری‌های پوستی، عفونت، بوی نامطبوع و همچنین پدید آمدن لکه بر روی لباس‌ها می‌شود.
هیپرهیدروز اختلالی است که باعث می‌شود فرد در قسمت‌هایی مانند زیر بغل، کف دست‌ها، پاها و صورت بیش از اندازه عرق نماید. از عواملی که باعث افزایش میزان تعرق می‌شوند می‌توان به استرس، دیابت، یائسگی، آسیب به عصب‌ها و برخی از داروها اشاره کرد. در برخی موارد حتی به کمک قوی‌ترین داروهای ضد عرق نیز نمی‌توان این اختلال را بر طرف نمود و فرد در زندگی دچار مشکل خواهد شد.
تزریق کانونی بوتاکس یک روش بسیار مؤثر برای کاهش تعرق محسوب می‌شود. می‌توان گفت که بیش از ۹۵% از بیماران تا دو هفته بعد از تزریق بوتاکس با کاهش ۸۰% تعریق رو به رو خواهند شد. تأثیر تزریق بوتاکس تا ۷ ماه باقی می‌ماند. در این روش که بسیار سریع نیز انجام می‌شود بوتاکس در دوز های بسیار کم به قسمت‌هایی از پوست که زیاد عرق می‌کند تزریق می‌شود.
هر چه زیر بغل فرد بزرگ‌تر باشد به بوتاکس بیشتری احتیاج دارد در نتیجه هزینه‌ی درمان او افزایش پیدا می‌کند. به طور معمول زیر بغل زنان بسیار کوچک‌تر از زیر بغل مردان است. به همین دلیل بوتاکس به صورت واحدی فروخته می‌شود و هر چه فرد به تعداد واحدهای بوتاکس بیشتری احتیاج داشته باشد هزینه‌ی او افزایش می‌یابد. در صورتی برای درمان فرد بوتاکس کمی مصرف شود نتیجه‌ی خوبی نخواهد گرفت همچنین استفاده‌ی بیش از اندازه‌ی بوتاکس نیز باعث هدر رفتن پول می‌شود.

  • تاریخ : 29ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

آیا دوست دارید بهتر ارتباط برقرار کنید، خودآگاهی و اعتماد به نفس خود را پرورش دهید، به‌سرعت از اشتباهات خود درس بگیرید و همه‌ی اینها را هم فقط با عادتی روزمره انجام دهید؟ همه‌ی اینها و حتی بیشتر از آن، زمانی امکان‌پذیر هستند که یک دفتر خاطره نویسی روزانه داشته باشید. در این مقاله نشان خواهیم داد که خاطره نویسی روزانه چه کاری می‌تواند برای‌تان انجام دهد و به اینکه چگونه می‌توانید این عادت ارزشمند را در برنامه‌ی روزمره‌ی خود بگنجانید، نگاهی خواهیم انداخت.

چرا خاطره نویسی روزانه؟

وقتی افکار و احساسات و تجربیات خود را به‌صورت منظم یادداشت می‌کنید، در حقیقت خاطره نویسی می‌کنید. بسیاری از افرادی که خاطره نویسی روزانه انجام می‌دهند، تجربیات خود را می‌نویسند، خواه بر روی کاغذ یا خواه به‌صورت الکترونیکی؛ بااین‌حال، برخی هم از قالب‌های دیگری استفاده می‌کنند. برای مثال، ضبط ویدئویی یا صوتی.

اگر تجربه‌ی ثبت وقایع روزانه را نداشته باشید، شاید به نظرتان تلاشی بی‌فایده‌ بیاید؛ هرچه باشد، این وظیفه‌ی جدید را هم باید در زمان‌بندیِ شلوغ‌تان جا بدهید. اگر چه برای خاطره نویسی نیازی به صرف زمانی طولانی نیست و تازه این کار هم به رشد حرفه‌ای و هم به رشد فردی شما کمک می‌کند.

یکی از بزرگ‌ترین مزایای خاطره نویسی این است که فرصت بازتاب و استفاده از تجربیات و یادگیری‌‌هایتان را به شما می‌دهد. خاطره نویسی روزانه کمک می‌کند تا:

  • اشتباهاتی که مرتکب شده‌اید را بشناسید و در چگونگی اجتناب از آنها در آینده تامل کنید.
  • چیزهایی را که یاد گرفته‌اید، مرور کنید و اطلاعات را در ذهن خود به‌روز نگه دارید.
  • مهارت‌های تفکر انتقادی و حل مسئله را توسعه دهید.
  • خودآگاه‌تر و از نظر عاطفی بالغ‌تر شوید.

مزیت دیگر خاطره نویسی روزانه این است که کمک می‌کند تا مهارت های ارتباطی را توسعه دهید، زیرا یاد می‌گیرید تا افکار و احساسات خود را به وضوح بیان کنید و در ضمن مجبور می‌شوید بیش از گذشته مهارت نوشتن را تمرین کنید.

خاطره نویسی روزانه کمک می‌کند تا با رویدادهای منفی هم مقابله‌ی موثرتری داشته باشید. مطالعه‌ی مهمی نشان داده است، افرادی که برای توصیف و تجزیه و تحلیل احساسات‌شان پس از رویدادی تنش‌زا از خاطره نویسی استفاده می‌کنند، در درازمدت احساس مثبت‌تری به آن اتفاق خواهند داشت.

در آخر اینکه، خاطره نویسی روزانه کمک می‌کند تا پیشرفت به سمت اهداف‌تان را حفظ کنید. چرا که بازتاب آنچه به آن دست یافته‌اید، انگیزه‌دهنده و رضایت‌بخش است.

مثال‌ها

شما می‌توانید به شکل‌های مختلفی خاطره نویسی روزانه را انجام دهید. به این مثال‌ها توجه کنید:

  • کیارش پس از شرکت در کلاس‌های آموزشی، خاطره نویسی می‌کند تا هر آنچه را که در کلاس یاد گرفته‌است، بازتاب دهد. او با نوشتن در مورد اینکه چگونه آن آموخته‌ها را در مورد گروهش به کار خواهد برد، مفاهیم جدید را در ذهن خود حک می‌کند.
  • پریسا هر شب بعد از کار، در دفترچه‌اش می‌نویسد. او برای بازتاب آنچه به خوبی انجام داده زمان می‌گذارد و در مورد آنچه می‌توانست بهتر انجام دهد، به دقت فکر می‌کند، به ویژه هنگامی که پای تعاملات با گروهش به میان می‌آید. خودآگاهی‌ِ توسعه‌یافته از طریق خاطره‌های روزانه، به او کمک کرده است که با اعضای گروهش هم‌فکری بیشتری داشته باشد. پریسا شنونده‌ی بسیار بهتری هم شده است.
  • چندین سال بود که داوود احساس رضایت شغلی نداشت. چند ماه پیش، شروع به خاطره نویسی روزانه کرد تا ببیند آیا می‌تواند انگیزه تازه‌ای در کارش پیدا کند یا نه. اکنون داوود می‌تواند در روزی که گذرانده تامل کند و ببیند چگونه روی مشتریان و همکاران خود تاثیر مثبتی ایجاد کرده است. خاطره نویسی روزانه، انگیزه و شور و شوق او را بازگردانده است.

خاطره نویسی روزانه را چطور اجرا کنیم؟

برای شروع خاطره نویسی روزانه از این تکنیک‌ها استفاده کنید:

۱. یک قالب انتخاب کنید

وقتی صحبت از قالب خاطره نویسی به میان می‌آید، چندین انتخاب پیش رو دارید.

اول اینکه، می‌توانید روی کاغذ خاطره نویسی کنید. افراد بسیاری می‌گویند این عمل فیزیکیِ قرار دادن خودکار روی کاغذ، بازتاب‌ها را تقویت می‌کند. این کار آهسته و شمرده شمرده است و می‌تواند روش ارزشمندی برای شروع و یا پایان روزتان باشد.

انتخاب دیگری که دارید، خاطره نویسی روزانه الکترونیکی است. این کار به‌سادگیِ استفاده از یک فایل word در کامپیوترتان و یا ایجاد فایلی در نرم‌افزارهایی مانند Evernote است. یا اینکه می‌توانید از نرم‌افزارهای ویژه‌ی خاطره نویسی روزانه مانند iDoneThis و Penzu و Day One استفاده کنید.

برای ثبت‌وضبط تجربیات‌تان می‌توانید وبلاگ نویسی را هم مد نظر قرار دهید. با این حال، در نظر داشته باشید که در این حالت، وقتی پستی را منتشر کردید، دیگران نیز همه به افکار و احساسات و تجربیات شما دسترسی خواهند داشت. از بدگویی درباره‌ی همکاران و مشتریان و یا سازمان‌تان اجتناب کنید. یا اصلا وبلاگ‌تان را طوری تنظیم کنید که فقط خودتان بتوانید به آن دسترسی داشته باشید.

نکته:

اگر می‌خواهید روی کاغذ بنویسید، دفترچه یا دفتر‌گزارشی بخرید که برای‌تان جذاب باشد. وقتی دفتر جذاب، زیبا و خوش‌ساختی دارید، احتمال بیشتری وجود دارد که از آن استفاده کنید تا دفترچه‌ای که باری به هر جهت برداشته‌اید.

۲. خاطره نویسی روزانه را به عادت تبدیل کنید

خاطره نویسی روزانه عادت خوبی است، اما مانند هر عادت دیگری، برای ایجاد ثبات، نیازمند زمان و خودانضباطی است.

برای اینکه بیشترین بهره را از تجربه‌ی نوشتن‌تان ببرید، هر روز در زمان مشخصی، ترجیحا موقعی که حواس‌تان پرت نشود، بنویسید. برخی افراد دوست دارند روزشان را با خاطره نویسی شروع کنند و از این کار لذت می‌برند و برخی هم دوست دارند این کار را شب‌ها، پیش از رفتن به رختخواب انجام دهند. حتی می‌توانید در فرصت ناهار یا استراحت بعدازظهر در دفترتان بنویسید.

۳. دست بجنبانید

به یاد داشته باشید که لازم نیست مطالب خاطره‌هایتان رمانی کلاسیک باشد!

به آرامی شروع کنید. به مدت ۵ یا ۱۰ دقیقه بنویسید، و سپس وقتی به مقدار کافی نوشتید، توقف کنید. با گذشت زمان، ممکن است متوجه شوید که دوست دارید طولانی‌تر بنویسید.

آنچه را که نوشته‌اید، اصلاح هم نکنید. فقط اجازه دهید کلمات جاری شوند.

۴. تجربیات خود را بازتاب دهید

خاطره نویسی روزانه موثر ترکیبی است از روایت روشن از وقایع اخیر و تفکر انتقادی درباره‌ی آن چیزی که آموخته‌اید و آن رفتارهایی که می‌توانید تغییر دهید و یا بهبود ببخشید.

برای کمک به خاطره نویسی، در مورد پرسش‌های زیر فکر کنید:

  • از آخرین باری که خاطره نویسی کرده‌اید، چه اتفاقات جدیدی افتاده است؟
  • از آخرین مطلبی که نوشته‌اید، چه چیزهای جدیدی آموخته‌اید؟ یا چه اشتباهاتی مرتکب شده‌اید؟
  • چه اتفاقات دشوار یا دردناکی روی داده است؟
  • اگر می‌توانستید یکی از رویدادهای اخیر را تکرار کنید، چه کار متفاوتی انجام می‌دادید و چرا؟

هنگامی که می‌نویسید، به دقت درباره‌ی مهم‌ترین چیزی فکر کنید که از آخرین باری که در خاطرات روزانه‌تان نوشته‌اید اتفاق افتاده است. به خاطر داشته باشید که این رویداد ممکن است نامحسوس باشد.

به عنوان مثال، شاید سخنرانی فوق‌العاده‌ای انجام داده باشید، اما این لزوما مهم‌ترین اتفاقی نیست که برای‌تان افتاده است. شاید مهم‌تر این باشد که متوجه شوید پیش از ارائه‌ی موردنظر، از دستیار خود ناراحت بوده‌اید و اینکه چیزی گفته‌اید که اعتماد او را نسبت به شما خدشه‌دار کرده است. این همان چیزی است که باید در موردش به تفصیل بنویسید. توضیح دهید که چرا ناراحت بودید و چرا برخورد کرده‌اید. تنها در این صورت است که می‌توانید از این تجربه درس بگیرید.

علاوه بر این، نوشتن هر موفقیت سریع یا کوچکی که به دست آورده‌اید نیز با‌اهمیت است. وقتی از تفکر در این باره نکته‌ای دریافت نمی‌کنید، ممکن است از ذهن‌تان بیرون بروند. اما مهم است که آنها را بازتاب دهید تا بتوانید انگیزه و خود‌آگاهی‌تان را افرایش دهید.

نکته‌ی ۱:

اگر به خاطر سپردن همه‌ی این نکته‌ها دشوار است، نگران نباشید. هر قدر که بیشتر خاطره نویسی کنید، دانستن اینکه درباره‌ی چه چیزی بنویسید، آسان‌تر خواهد شد.

نکته‌ی ۲:

بازسازی شناختی تکنیک بسیار خوبی است تا با استفاده از آن، با واقع‌گرایی بیشتری درباره‌ی رویدادهای دشوار یا دردناک فکر کنید. از این شیوه به عنوان بخشی از روش خاطره نویسی‌تان استفاده کنید.

۵. صادق باشید

وقتی می‌نویسید، تلاش نکنید روز خود را گل و بلبل نشان دهید. درباره‌ی اندیشه‌ها، عملکرد و احساساتی که درمورد افراد و وقایع دارید، صادق باشید.

تنها در صورتی از تجربیات خود درس خواهید گرفت که درباره‌ی آنها صادق باشید.

۶. روی موارد مثبت و منفی تمرکز کنید

مهم نیست که روزتان چقدر آشفته بوده است، شما باید سعی کنید حداقل یک اتفاق مثبت را بازتاب دهید. (اگر بتوانید به سه یا پنج مورد اشاره کنید، عالی خواهد شد. این مسئله کمک‌تان می‌کند تا خوش بینی را چاشنی زندگی‌تان کنید.) چه چیزی منجر به این رویداد مثبت شده و چه درسی از آن گرفته‌اید؟

اگر نمی‌توانید مورد مثبتی را شناسایی کنید که اتفاق افتاده باشد، به چیزهایی فکر کنید که به خاطرشان شکرگزار هستید؛ مانند سلامتی، مهارت‌هایتان، خانواده‌تان، و به این روش، نعمت‌هایی را که در زندگی دارید، بشمارید. اگر حال و حوصله ندارید، احتمالا این چیزها را بدیهیاتی فرض خواهید کرد که هر کسی باید داشته باشد!

۷. تمرکزتان روی اهداف را حفظ کنید

هم‌زمان با خاطره نویسی روزانه، در مورد اهداف بلندمدت هم فکر کنید.

از زمانی که آخرین مطلب را نوشتید، چه پیشرفتی کرده‌اید، و بعد از این چه کاری می‌توانید برای دستیابی به اهداف مهم‌تان انجام دهید؟

  • تاریخ : 29ام تیر 1398
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 0 بازدید

محققان روانشناسی برای بررسی مسائل روانی، دست به آزمایش‌های مختلفی زده‌اند که برخی از آنها بسیار خطرناک بوده است. یکی از این آزمایش‌های خطرناک، آزمایش زندان استنفورد است که در این مقاله به شرح جزئیات آن پرداخته‌ایم.

آزمایش زندان استنفورد

آزمایش زندان استنفورد یکی از معروف‌ترین و خطرناک‌ترین آزمایش‌های روانشناسی است که تاکنون انجام شده‌است. در این آزمایش که به سرپرستی دکتر فیلیپ زیمباردو در دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۷۳ انجام شد، چندین دانشجوی سالم از نظر روانی به صورت آزمایشی نقش‌های زندانی و زندانبان را پذیرفتند.

هدف از آزمایش

آزمایش زندان استنفورد، استفورد

زیمباردو و همکارانش می‌خواستند بدانند که آیا بی‌رحمی‌های گزارش‌شده از زندانبان‌های زندان‌های آمریکایی به ویژگی های سادیسمی زندانبان‌ها (مثلا، گرایشی) مربوط است یا بیشتر به‌دلیل محیط خود زندان‌هاست.

به طور مثال، زندانی‌ها و زندانبان‌ها ممکن است ویژگی‌هایی داشته باشند که کشمکش بین آنها را اجتناب‌ناپذیر می‌کند. زندانی‌ها به قانون و مقررات احترام نمی‌گذارند و زندانبان‌ها هم سلطه‌جو و پرخاشگر هستند. یا اینکه زندانی‌ها و زندانبان‌ها به دلیل ساختار سفت و سخت قدرت محیط اجتماعی زندان‌ها با یکدیگر رفتار خصومت‌آمیزی دارند.

زیمباردو معتقد بود، این موقعیت است که باعث می‌شود این افراد با یکدیگر چنین رفتاری داشته باشند و ویژگی های شخصیتی افراد (گرایشی) نقشی در این رابطه ندارد.

فرآیند آزمایش

آزمایش زندان استنفورد، دستگیری

زیمباردو برای بررسی نقش زندانی‌ها و زندانبان‌ها در محیط‌های زندان، زیرزمین ساختمان روانشناسی دانشگاه استنفورد را شبیه زندان کرد و از داوطلبان خواست که در آزمایش مربوط به بررسی اثرات روانشناختی زندگی در زندان شرکت کنند.

۷۵ شرکت‌کننده به این درخواست پاسخ مثبت دادند. سپس با انجام مصاحبه و تست‌های روانشناسی شخصیت، داوطلبانی که مشکلات روانشناختی، ناتوانی‌های پزشکی یا سابقه ارتکاب جرم یا سوء‌مصرف مواد داشتند را حذف کردند. سپس ۲۴ داوطلب که بیشترین ثبات فیزیکی و روانی را داشتند و کاملا به بلوغ رسیده بودند و اینکه رفتارهای ضداجتماعی از خود نشان نداده بودند را انتخاب کردند. این داوطلبان پیش از این تحقیق، یکدیگر را نمی‌شناختند و قرار شد برای شرکت در آزمایش، روزی ۱۵ دلار حقوق بگیرند.

داوطلبان به طور تصادفی برای بازی نقش زندانی یا زندانبان در محیط شبیه‌سازی شدهٔ زندان، انتخاب شدند. از میان این افراد دو نفر به صورت ذخیره باقی ماندند و یک نفر هم از آزمایش خارج شد. در نهایت ۱۰ زندانی و ۱۱ زندانبان انتخاب شدند.

با زندانی‌ها درست مانند هر مجرمی رفتار شد. آنها بدون هیچ هشداری از قبل، در خانه‌های خود دستگیر و به ایستگاه پلیس محلی انتقال داده شدند. از آنها انگشت‌نگاری و عکسبرداری و مشخصات‌شان در دفتر پلیس ثبت شد.

سپس آنها را چشم‌بسته به سازمان روانشناسی دانشگاه استنفورد انتقال دادند، جایی‌که زیمباردو، زیرزمین آن را با ساخت در و پنجره و دیوارهای میله‌ای و سلول‌های کوچک، شبیه زندان کرده بود. در اینجا مرحله فردیت‌زدایی (فاصله گرفتن از هویت اصلی) آغاز شد.

وقتی زندانی‌ها وارد زندان شدند، آنها را کاملا برهنه و شپش‌زدایی کردند. سپس به آنها لباس زندان و مکانی برای خواب دادند. در ضمن تمام وسایل شخصی‌شان را هم از آنها گرفتند. به آنها یونیفورم دادند و قرار شد که فقط با عددی که به آنها اختصاص داده می‌شود، شناخته شوند.

استفاده از اعداد شناسایی به این دلیل بود که زندانی‌ها احساس ناشناس بودن کنند. هر زندانی را باید با این اعداد فرا می‌خواندند و زندانی‌ها هم باید یکدیگر را با اعداد شناسایی، صدا می‌کردند.

روی لباس زندانی‌ها، اعداد شناسایی‌شان دوخته شده بود و البته آنها زیرپوش هم نداشتند. همچنین یک کلاه نایلونی تنگ هم موهای آنها را می‌پوشاند و دور مچ پاهایشان، زنجیری زده شده بود.

تمام نگهبان‌ها هم عینک‌های آفتابی خاصی به چشم زده بودند تا نتوانند تماس چشمی با زندانی‌ها داشته باشند. سه نگهبان، شیفت‌های کاری هشت ساعته داشتند (نگهبان‌های دیگر آماده باش بودند). به نگهبانان قوانین و مقررات زندان را توضیح دادند و به آنها دستور دادند که احترام زندانی‌ها را حفظ کنند. اجازه هیچ نوع خشونت فیزیکی هم نداشتند.

زیمباردو به عنوان محقق به بررسی رفتار نگهبان‌ها و زندانی‌ها پرداخت و در عین حال ناظر زندان، یعنی زندانبان، هم بود.

نتایج این اقدام

در مدت زمان کوتاهی نگهبان‌ها و زندانی‌ها با نقش‌های جدید خود سازگار شدند.

اثبات قدرت و اختیار

آزمایش زندان استنفورد، زندانی‌ها

چند ساعت اول آزمایش، برخی از نگهبان‌ها شروع به آزار و اذیت زندانی‌ها کردند. زندانی‌ها ساعت ۲:۳۰ صبح با چند بار سوت زدن از خواب بیدار شده و با اعداد مخصوص‌شان فراخوانده می‌شدند. گفتن این اعداد روشی بود تا زندانی‌ها با اعداد شناسایی خود آشنا شوند. مهم‌تر از همه، نگهبان‌ها با استفاده از این اعداد می‌توانستند زندانی‌ها را به خوبی کنترل کنند.

خیلی زود، زندانی‌ها همچون یک زندانی رفتار کردند. آنها در مورد مسائل زندان و وقت زیادی که داشتند با یکدیگر صحبت کردند و البته از دیگر زندانی‌ها به نگهبان‌ها خبررسانی هم می‌کردند. آنها به مرور قوانین زندان را بسیار جدی گرفتند، به‌گونه‌ای که احساس می‌کردند اگر قانونی را نقض کنند، عواقب بد آن را خواهند دید. برخی از زندانی‌ها حتی از نگهبان‌هایی طرفداری می‌کردند که با زندانی‌های ناقض قوانین برخورد کرده بودند.

تنبیه بدنی

زندانی‌ها با جملات توهین‌آمیز و دستورات بی‌اهمیت تحقیر می‌شدند، به آنها کارهای بی‌هدف و کسل‌کننده داده می‌شد و نگهبان‌ها با آنها رفتار انسانی نداشتند. رایج‌ترین شکل تنبیه بدنی که نگهبان‌ها روی زندانی‌ها اعمال می‌کردند، حرکت پوش‌آپ (شنای سوئدی) بود. یکی از نگهبان‌ها پای خود را روی کمر یکی از زندانی‌ها که داشت پوش‌آپ انجام می‌داد، گذاشت و باقی نگهبان‌ها روی کمر بقیهٔ زندانی‌ها نشستند تا انجام این حرکت را برای آنها سخت‌تر کنند.

اثبات استقلال

اولین روز آزمایش بدون هیچ حادثه‌ای گذشت. اما صبح روز دوم نگهبان‌ها متوجه شورشی از سوی زندانی‌ها شدند و آنها هرگز آمادگی مقابله با چنین وضعیتی را نداشتند.

روز دوم آزمایش، زندانی‌ها کلاه‌هایشان را از سر برداشتند، اعداد روی لباس‌شان را کندند و تخت‌هایشان را پشت در گذاشتند و خودشان را در سلول‌هایشان محبوس کردند. نگهبان‌ها نیروی کمکی خواستند. سه نگهبان‌ آماده‌باش وارد معرکه شدند و نگهبان‌های شیفت شب هم به طور داوطلبانه به کار خود ادامه دادند.

سرکوب شورش

آزمایش زندان استنفورد، سرکوب

نگهبان‌ها با استفاده از کپسول‌های آتش‌نشانی، که دی‌اکسید کربن خنک‌کنندهٔ پوست از آن منتشر می‌شد، این اقدام زندانی‌ها را تلافی کردند و زندانی‌ها را از کنار درهای زندان به عقب راندند. سپس نگهبان‌ها به زور وارد سلول‌ها شدند و زندانی‌ها را برهنه کرده و تخت‌ها را بیرون بردند. سپس سردسته زندانی‌های شورشی را به سلول انفرادی فرستادند. نگهبان‌ها پس از این اقدام توانستند باقی زندانی‌ها را ترسانده و کنترل کنند.

امتیازهای ویژه

یکی از سه سلول زندان به نام «سلول ویژه» معرفی شد. به سه زندانی که در شورش کمترین دخالت را داشتند امتیاز‌های ویژه‌ای داده شد. نگهبان‌ها، لباس‌ها و تخت‌های آن زندانی‌ها را به آنها بازگرداندند و به آنها اجازه دادند تا موهایشان را بشویند و دندان‌هایشان را مسواک بزنند.

این زندانی‌ها همچنین توانستند در حضور زندانی‌های دیگر که به طور موقت امتیاز غذا خوردن را از دست داده بودند، غذای مخصوص بخورند. این روش، اتحاد بین زندانی‌ها را از بین برد.

عواقب شورش

کم‌کم روابط بین نگهبان‌ها و زندانی‌ها تغییر کرد. تغییر در نگهبان‌ها منجر به تغییر در زندانی‌ها می‌شد. به خاطر داشته باشید که نگهبان‌ها کاملا تحت کنترل محققان و زندانی‌ها هم کاملا به نگهبان‌ها وابسته بودند.

همانطور که زندانی‌ها وابسته‌تر می‌شدند، نگهبان‌ها بیشتر از قبل با آنها توهین‌آمیز رفتار می‌کردند. آنها کاری می‌کردند تا زندانی‌ها احساس حقارت کنند. هرچه این نوع رفتار نگهبان‌ها بیشتر می‌شد، زندانی‌ها مطیع‌تر می‌شدند. به همان نسبت هرقدر زندانی‌ها مطیع‌تر می‌شدند، نگهبان‌ها جسورتر و تهاجمی‌تر می‌شدند. آنها خواستار اطاعت بیشتری از جانب زندانی‌ها بودند. زندانی‌ها هم که بابت هر چیزی به نگهبان‌ها وابسته بودند، برای راضی نگهداشتن آنها، جاسوسی زندانی‌های دیگر را می‌کردند.

زندانی شماره ۸۶۱۲

زندانی شماره ۸۶۱۲ پس از گذشت کمتر از ۳۶ ساعت از آزمایش، دچار اضطراب شدید، آشفتگی ذهن، خشم و گریهٔ غیرقابل کنترل شد.

پس از یک جلسه گفتگو با نگهبان‌ها، آنها به زندانی شماره ۸۶۱۲ گفتند که او ضعیف است و به او گفتند که نمی‌تواند از زندان بیرون رود و اجازه خروج ندارد.

او پس از این خبر، دست به رفتارهای دیوانه‌واری زد، فریاد می‌کشید، ناسزا می‌گفت و دچار خشم غیرقابل کنترلی شده بود. وقتی او به این نقطه از وضعیت روحی رسید، روانشناسان به این نتیجه رسیدند که باید او را آزاد کنند.

ملاقات والدین

روز بعد، نگهبان‌ها یک ساعت ملاقات برای والدین و دوستان ترتیب دادند. آنها نگران بودند که اگر والدین وضعیت زندان‌ها را ببینند، ممکن است اصرار داشته باشند تا پسرهای خود را به خانه ببرند. به همین دلیل، نگهبان‌ها، زندانی‌ها را شستند و به آنها لباس تمیز دادند و سلول‌هایشان را تمیز کردند. سپس به آنها شام مفصلی دادند و برایشان موسیقی پخش کردند.

پس از این بازدید، شایعهٔ یک نقشه فرار بزرگ در زندان پیچید. نگهبان‌ها و محققان، از ترس از دست دادن زندانی‌ها،‌ از سازمان پلیس پالو آلتو (Palo Alto) و تسهیلات آنها کمک گرفتند.

نگهبان‌ها دوباره سطح کنترل زندانی‌ها را افزایش دادند و آنها را وادار به انجام دادن کارهای بی‌ارزش و تکراری مانند تمیز کردن توالت‌ها با دست‌های خالی کردند.

کشیش کاتولیک

زیمباردو از کشیشی کاتولیک که پیش از این در زندان کار می‌کرد، خواست تا از زندان او بازدید کند و ببیند که شرایط زندان تا چه اندازه واقعی است. نیمی از زندانی‌ها به جای گفتن نام‌شان خود را با شماره شناسایی‌شان معرفی کردند. کشیش هم با هر کدام از زندانی‌ها مصاحبه کرد و برخی از زندانی‌ها از کشیش خواسته بودند تا برای آزاد شدن آنها، وکیل بگیرد.

زندانی شماره ۸۱۹

سرانجام زندانی شماره ۸۱۹ زمانی‌که با کشیش صحبت می‌کرد، کنترل خود را از دست داد و با حالتی بسیار آشفته شروع به گریه کرد. روانشناسان زنجیر را از پای او و کلاه را از سرش درآوردند و به او گفتند که به اتاق کنار حیات زندان برود و استراحت کند. سپس به او گفتند که برایش غذا آورده و او را نزد پزشک می‌برند.

زمانی‌که این کارها انجام می‌شد، نگهبان‌ها، زندانی‌های دیگر را به صف کردند و با صدای بلند گفتند، « زندانی شماره ۸۱۹، یک زندانی بد است. کاری که او انجام داد، این محیط را دچار آشفتگی کرد.»

روانشناس‌ها متوجه شدند که زندانی شماره ۸۱۹ این حرف‌ها را شنیده و به اتاق برگشته است و به طور غیرقابل کنترلی گریه می‌کند. آنها سعی کردند او را وادار به ترک محل آزمایش کنند، اما او می‌گفت نمی‌تواند این کار را کند، زیرا دیگران به او برچسب زندانی بد می‌زنند.

بازگشت به واقعیت

در این لحظه، زیمباردو گفت، « گوش کن، تو زندانی ۸۱۹ نیستی.» سپس نام او را گفت و ادامه داد، « تو ( …) هستی و من هم زیمباردو هستم. من روانشناس هستم نه زندانبان و اینجا یک زندان واقعی نیست. آنها هم مثل تو دانشجو هستند، نه زندانی. از اینجا برویم.»

زندانی ۸۱۹، ناگهان دست از گریه برداشت و نگاهی به بالا انداخت و طوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است گفت، «بسیار خوب، برویم.»

پایان آزمایش

زیمباردو قصد داشت این آزمایش را به مدت دو هفته انجام دهد. اما روز ششم آن را متوقف کرد. کریستینا ماسلاچ، که اخیرا با مدرک دکترا از استنفورد فارغ‌التحصیل شده است، با نگهبان‌ها و زندانی‌ها مصاحبه کرد، وقتی متوجه شد نگهبان‌ها رفتار خوبی با زندانی‌ها ندارند، به شدت به این آزمایش اعتراض کرد.

او با عصبانیت گفت، «این آزمایش و چنین رفتاری با این پسرها واقعا وحشتناک است!» از ۵۰ نفر یا بیشتری که از این زندان دیدن کرده بودند، فقط او اخلاقی بودن این آزمایش را مورد تردید قرار داده بود.

زیمباردو بعدها در سال ۲۰۰۸، گفت، « خیلی گذشت تا متوجه شوم که من به جای اینکه خود را یک محقق روانشناس بدانم، در نقش یک زندانبان فرو رفته بودم.»

نتیجه آزمایش

افراد خیلی زود با نقش‌های اجتماعی که از آنها انتظار می‌رود بازی کنند، سازگار می‌شوند، به ویژه اگر آن نقش‌ها، نقش‌هایی مانند نقش نگهبان‌های آن زندان، بسیار کلیشه‌ای و قالبی باشند.

محیط «زندان» عامل مهمی در ایجاد رفتار ددمنشانه نگهبان‌هاست (هیچ کدام از افرادی که نقش نگهبان را داشتند، پیش از آزمایش، رفتارهای سادیسمی از خود بروز نداده بودند). بنابراین این آزمایش، رفتار نگهبان‌ها را بر اساس موقعیت می‌داند، نه گرایشی.

زیمباردو دو فرآیند را که می‌تواند «اطاعت و تسلیم نهایی» زندانی را شرح دهد، نام می‌برد:

  • فردیت‌زدایی که می‌تواند رفتار داوطلبان شرکت در آزمایش، به‌ویژه نگهبان‌ها را شرح دهد. در این حالت فرد آنقدر با ویژگی‌های گروه عجین می‌شود که هویت و مسئولیت شخصی خود را فراموش می‌کند. رفتار نگهبان‌ها هم سادیسمی شده بود، به علت اینکه آنها احساس نمی‌کردند که این نوع رفتار از وجود خودشان نشات می‌گیرد، بلکه معتقد بودند، این استاندارد و ویژگی شخصیتی نگهبان‌هاست. آنها ممکن است به دلیل یونیفورمی که به تن داشتند، هویت فردی خود را از دست داده باشند.
  • درماندگی آموخته‌شده هم می‌تواند علت اطاعت زندانی از نگهبان‌ها را شرح دهد. زندانی‌ها یاد گرفتند، هر کاری هم کنند، روی آنچه که برای آنها رخ می‌دهد، کمترین اثر را دارد. در این زندان مصنوعی، تصمیم‌های غیرمنتظره نگهبان‌ها باعث شد که زندانی‌ها دست از تلاش دست بردارند. درماندگی آموخته‌شده، در علم روانشناسی به شرایطی اشاره می‌کند که در آن افراد طبق تجربیات گذشته (مانند سرکوفت‌ها و ناکامی‌های مداوم) به این نتیجه می‌رسند که هر کاری انجام دهند به موفقیت دست نمی‌یابند.

مصاحبه زیمباردو با داوطلبان شرکت در آزمایش

آزمایش زندان استنفورد، مصاحبه

زیمباردو وقتی آزمایش تمام شد، با شرکت‌کنندگان در این آزمایش مصاحبه کرد. خلاصه این مصاحبه در زیر آورده شده است:

بیشتر داوطلبان گفتند که آنها نسبت به نقشی که داشتند، احساس مسئولیت و تعهد می‌کردند. این تحقیق برای آنها «واقعی» به نظر می‌آمد. یکی از نگهبان‌ها گفته بود، « من از خودم تعجب کردم. زندانی‌ها را مجبور می‌کردم اسم همدیگر را صدا بزنند و توالت‌ها را با دست‌های خالی بشویند. من آنها را درست مانند یک گله‌ گاو می‌دیدم که باید مراقب‌شان می‌بودم تا خطایی از آنها سر نزند.»

نگهبان دیگر گفت، «رفتاری پر از قدرت داشتن جالب است. قدرت می‌تواند بسیار لذت‌بخش باشد.» و نگهبان دیگری گفت،« یکبار هنگام بازرسی به سلول شماره ۲ رفتم و تخت یکی از زندانی‌هایی که تازه آن را مرتب کرده بود، به هم ریختم. او هم دست مرا گرفت و فریاد زد که آن را تازه مرتب کرده و نمی‌گذارد که من آن را به هم بریزم. او گلویم را سفت گرفت و در همان حال می‌خندید. من هم خیلی ترسیده بودم. من هم باتوم خود را در‌آوردم و به چانه او زدم، البته نه خیلی محکم و وقتی خودم را از دست او آزاد کردم، بسیار عصبانی بودم.»

برای بیشتر نگهبان‌ها سخت بود که باور کنند آنها با زندانی‌ها رفتار ظالمانه‌ای داشتند. آنها گفتند که این جنبه از وجود خود را که می‌توانند دست به چنین کارهایی بزنند، باور نداشتند. زندانی‌ها هم نمی‌توانستند باور کنند که این چنین مطیع، ترسو و وابسته شده بودند. چند نفر از آنها مدعی بودند که در شرایط معمولی نسبتا جسور هستند. وقتی در مورد نگهبان‌ها از آنها پرسیده شد، آنها گفتند که سه نوع نگهبان در این زندان وجود داشت: برخی از نگهبان‌ها خوب، برخی سخت‌گیر اما منصف و برخی دیگر ظالم بودند.

ارزیابی بحرانی

آزمایش زندان استنفورد، زیمباردو

ویژگی‌های تقاضا می‌تواند نتایج به دست آمده از این تحقیق را توضیح دهد. بعدها بسیاری از نگهبان‌ها مدعی بودند که آنها فقط داشتند نقش بازی می‌کردند. به علت اینکه نگهبان‌ها و زندانی‌ها نقش بازی می‌کردند، ممکن است رفتار آنها ناشی از همان عواملی نباشد که در زندگی واقعی رخ می‌دهد.

این بدین معناست که نمی‌توان نتیجه این آزمایش را به زندگی واقعی، مانند محیط واقعی زندان، تعمیم داد. این آزمایش از نظر اکولوژیکی، از اعتبار پایینی برخوردار است.

اما شواهد بسیاری وجود دارد که نشان می‌داد داوطلبان آزمایش به محیط زندان طوری واکنش نشان می‌دادند که گویی واقعی است. مثلا، ۹۰ درصد گفتگوهای خصوصی زندانی‌ها که به وسیله محققان شنود می‌شد، مربوط به شرایط زندان بود و فقط ۱۰ درصد از آن گفتگوها به زندگی بیرون از زندان مرتبط بود.

نگهبان‌ها هم هنگام استراحت، به ندرت از موضوعات شخصی‌شان صحبت می‌کردند –آنها یا در مورد «زندانی‌های دردسرساز» یا مشکلات دیگر زندان صحبت می‌کردند یا اصلا حرفی نمی‌زدند. نگهبان‌ها همیشه آمادهٔ خدمت بودند، حتی وقتی قرار بود بدون اضافه حقوق بیش از زمان کاری‌شان، کار کنند.

وقتی زندانی‌ها به کشیش معرفی شدند، آنها به جای نام خود، شماره شناسایی‌شان را گفتند. حتی برخی از آنها خواسته بودند که برای آنها وکیل بگیرند تا از زندان آزاد شوند.

در ضمن، این بررسی ممکن است از نظر کم بودن تعداد شرکت‌کننده در آزمایش، اعتبار جمعیتی هم نداشته باشد. همچنین فقط دانشجویان مرد آمریکا را شامل می‌شد. بنابراین نتایج این آزمایش را نمی‌توان به زندان‌های زنان یا کشورهای دیگر تعمیم داد. مثلا، آمریکا، فرهنگ فردگرایی دارد (و آنها به طور کلی کمتر با دیگران سازگاری دارند) و البته نتایج این آزمایش ممکن است در فرهنگ‌های جمع‌گرا (مانند کشورهای آسیایی) هم متفاوت باشد.

نقطهٔ قوت این تحقیق این است که روش ادارهٔ زندان‌های آمریکا را تغییر داده است. به طور مثال، جوانانی که به جرایم فدرال متهم شده‌اند، پیش از محاکمه، کنار زندانی‌های بزرگسال قرار نمی‌گیرند تا از خطرات احتمالی خشونت علیه آنها در امان بمانند.

نقطهٔ قوت دیگر این بررسی این بود که رفتار مضر شرکت‌کننده‌های آزمایش باعث شد تا انجمن روانشناسی آمریکا برای اداره زندان‌ها دستورالعمل‌های اخلاقی رسمی آماده کند. اکنون بررسی ها و آزمایش‌های روانشناسی قبل از اجرا باید به وسیله هیئت نظرسنجی نهادی (آمریکا) و کمیتهٔ اخلاق (بریتانیا) تایید شوند.

بررسی برنامه‌های تحقیقی باید به وسیله هیئت نظارت موسسه‌هایی چون دانشگاه‌‌ها، بیمارستان‌‌ها و نهادهای دولتی انجام شود. این موسسه‌ها فواید بالقوهٔ آزمایش‌ها و خطرات احتمالی آنها، از نظر فیزیکی یا روانشناختی، را بررسی می‌کنند و حتی گاهی در روند تحقیق تغییراتی اعمال می‌کنند، سپس اجازه انجام تحقیق را می‌دهند. همچنین اگر خطر تحقیقی بسیار زیاد باشد، مانع از انجام دادن آن تحقیق می‌شوند.

مسائل اخلاقی

در خصوص موارد اخلاقی، انتقادهای بسیاری از این تحقیق شد، از جمله اینکه داوطلبان کاملا نمی‌دانستند که چه اتفاقی در این بررسی خواهد افتاد. زیرا خود زیمباردو نمی‌دانست آزمایش چگونه پیش خواهد رفت (آزمایش غیرقابل پیش‌بینی بود).

همچنین زندانی‌ها نمی‌دانستند که در خانهٔ خودشان «دستگیر» می‌شوند. البته این موضوع به این دلیل بود که تا لحظات پیش از شروع آزمایش، محققان هنوز تایید پلیس را نگرفته بودند و البته آنها می‌خواستند روش دستگیری‌ها، داوطلبان را شگفت‌زده کند.

اما این موضوع نقض قرارداد و تعهد اخلاقی خود زیمباردو بود که تمام شرکت‌کنندگان آن را امضاء کرده بودند.

داوطلبان شرکت‌کننده در نقش زندانی، در برابر صدمات روانشناختی محافظت نشده بودند و انواع اضطراب و حقارت‌ها را تحمل کردند. مثلا، یک زندانی ۳۶ ساعت بعد چنان دچار مشکلات روحی شد که دیوانه‌وار فریاد می‌زد و گریه می‌کرد و تازه این موقع بود که او را آزاد کردند.

اما در دفاع از زیمباردو باید گفت، تجربه‌های احساسی پر اضطراب زندانی‌ها از ظاهرشان قابل پیش‌بینی نبود. همچنین اجازه این تحقیق را سازمان تحقیقات دریایی، سازمان روانشناسی و کمیتهٔ آزمایش‌های انسانی دانشگاه استنفورد داده بودند. این کمیته انتظار نداشت که داوطلبان زندانی، چنین واکنش‌های شدیدی از خود بروز دهند. روش‌های دیگری برای این آزمایش بررسی شده بود که کمتر موجب آشفتگی داوطلبان شود اما ممکن بود آزمایش نتایج مناسبی نداشته باشد.

برای افراد شرکت‌کننده در آزمایش، هفته‌ها، سپس ماه‌ها و حتی چند سال بعد، جلسات گفتگو برگزار می‌شد تا مشخص شود که این بررسی، عوارض منفی طولانی‌مدتی روی آنها نگذاشته باشد که زیمباردو چنین عارضه‌ای در داوطلبان آزمایش مشاهده نکرد.

همچنین زیمباردو معتقد است با انجام دادن این آزمایش، آنها توانستند رفتار انسان را بهتر درک کنند و اینکه چگونه می‌توان جامعه را به سمتی پیش راند که دچار آشفتگی نشود.

اما سازمان دریایی ایالات متحده اعلام کرد که با توجه به این آزمایش علاقه‌ای ندارد افراد بیشتری را زندانی کند، بلکه بیشتر علاقه‌مند است افراد شاغل در ارتش را آموزش دهد که چگونه از عهده اضطراب ناشی از اسارت برآیند.

آزمایش زندان استنفورد، اگرچه انتقاد‌های بسیاری را با خود داشت، توجه بسیاری را به خود جلب کرد و به یکی از خطرناک‌ترین آزمایش‌های روانشناسی تاریخ تبدیل شد. از این آزمایش، در سال ۱۹۹۲، مستندی با حضور دکتر فیلیپ زیمباردو و همچنین چندین فیلم دیگر، مانند آزمایش (سال ۲۰۱۰) و آزمایش زندان استنفورد (سال۲۰۱۵) ساخته شده است. همچنین سال ۲۰۰۱، فیلمی بر اساس کتابی به نام جعبهٔ سیاه ساخته شد که مضمون این کتاب، برگرفته از آزمایش زندان استنفورد بود.

نظر شما چیست؟

به نظر شما زندگی در محیطی بدون ساعت، بدون پنجره و چشم‌انداز بیرون و‌ بی‌روح چگونه است؟ اگر به جای این زندانی‌ها بودید و شما را برهنه می‌کردند، سرتان را می‌تراشیدند و رفتارهای تحقیرآمیزی با شما داشتند، چه احساسی داشتید؟ آیا چنین تجربه‌ای روح و روان‌تان را به هم می‌ریزد؟ اگر مسئولیت هدایت آزمایش زندان استنفورد با شما بود، به آزمایش ادامه می‌دادید؟ یا اینکه دوست دارید آزمایشی شبیه این آزمایش انجام دهید؟ ترجیح می‌دهید زندانی باشید یا زندان‌بان؟


در ادامه بخوانید: ۷ نشانه جسمی که هشدار می‌دهد سلامت روحی شما در خطر است


صفحه 1 از 134
12345678910 بعدی 203040...«