اخبار فناوری

چشم برتر | جدیدترین اخبار IT و فناوری اطلاعات

  • تاریخ : 26ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 149 بازدید

آیا تا به حال در کلاسی بوده‌اید که معلم آن به‌ حدی در آموزش مطالب سریع بوده است که شما چیزی یاد نگرفته‌اید؟ یا مطالب به‌ حدی پیچیده و سخت بودند که کاملا شما را گیج کرده باشند؟ در این مقاله، نگاهی به نظریه‌ی بار شناختی می‌اندازیم. این نظریه رویکردی علمی به طراحی مطالب درسی دارد، با این هدف که سرعتِ ارائه و سطح پیچیدگی آنها به‌ گونه‌ای طراحی شود که فراگیران بتوانند کاملا آنها را بیاموزند.

ما چطور اطلاعات را پردازش می‌کنیم؟

نظریه بار شناختی، بر اساس مدل پردازش اطلاعات در انسان که در تصویر زیر می‌بینید، پایه‌گذاری شده است. این مدل در سال ۱۹۶۸ توسط ریچارد شیفرون (Richard Shiffrin) و ریچارد اتکینز (Richard Atkinson) به چاپ رسید.

در این مدل، پردازش اطلاعات ۳ بخش اصلی دارد: حافظه‌ی حسی، حافظه‌ی کاری و حافظه بلند‌ مدت. از آن زمان تا کنون، محققان زیادی درک ما را از این مدل گسترش داده‌اند، اما مدل اصلی تغییری نکرده است.

ما، روزانه در معرض فوج عظیمی از اطلاعات حسی قرار می‌گیریم. حافظه‌ی حسی، بسیاری از این اطلاعات را فیلتر می‌کند، اما اثری از مهم‌ترین موارد را به اندازه‌ای نگه‌ می‌دارد تا بتوانند وارد حافظه‌ی کاری شوند.

به عنوان مثال، وقتی در زمین تنیس توپ را برمی‌گردانید، حافظه‌ی حسی شما اطلاعات دریافتی خود را درباره‌ی بازیکنان زمین کناری، صدای بچه‌هایی که در نزدیکی بازی می‌کنند یا بوی قهوه‌ای که از کافه‌ی پارک می‌آید، پس می‌زند و فقط بر توپی که به شما نزدیک می‌شود تمرکز می‌کند.

اطلاعات از حافظه‌ی حسی به حافظه‌ی کاری وارد می‌شوند. در آنجا یا پردازش می‌شوند یا کنار گذاشته می‌شوند. حافظه‌ی کاری معمولا می‌تواند بین ۵ تا ۹ مورد از اطلاعات را در یک زمان نگه دارد. همینطور که در ادامه خواهیم دید، این نکته در نظریه‌ی بار شناختی خیلی مهم است.

وقتی مغز شما اطلاعات را پردازش می‌کند، آنها را دسته‌بندی کرده و به حافظه‌ی بلند‌مدت می‌فرستد. این اطلاعات در حافظه‌ی بلند‌مدت در ساختارهایی اطلاعاتی به نام «طرح‌واره» ذخیره می‌شوند. در اینجا اطلاعات بر اساس اینکه چطور از آنها استفاده می‌کنید، دسته‌بندی می‌شوند. بنابراین، به عنوان مثال، برای مفاهیم مختلف مثل سگ، گربه، پستاندار و حیوان، طرح‌واره‌های مختلفی دارید.

همچنین طرح‌واره‌های رفتاری نیز وجود دارند، مثلا برای کاربردهایی مانند شوت کردن توپ، دوچرخه‌سواری، سفارش غذا و غیره. هر قدر در استفاده از این طرح‌واره‌ها بیشتر تمرین کنید، انجام این رفتارها برای‌تان راحت‌تر می‌شوند. به این فرآیند «خودکارسازی» گفته می‌شود. طرح‌واره‌ها نیز در نظریه‌ی بار شناختی اهمیت زیادی دارند. اجازه بدهید تا ببینیم که وجود آنها در این نظریه چه اهمیتی دارد.

نظریه‌ی بار شناختی چیست؟

نظریه‌ی بار شناختی توسط جان سوئلر (John Sweller) توسعه پیدا کرد. او در سال ۱۹۸۸ در ژورنال علوم شناختی (Cognitive Science) مقاله‌ای در این زمینه منتشر کرد.

بار شناختی به مقدار اطلاعاتی مربوط می‌شود که حافظه‌ی کاری در هر زمان می‌تواند در خود نگه‌‌ دارد. سوئلر می‌گوید، از آنجا که حافظه‌ی کاری گنجایش محدودی دارد، روش‌های آموزشی باید از فعالیت‌های اضافه‌ای که مستقیما به فرآیند آموزش مربوط نمی‌شوند، اجتناب کنند.

به عنوان مثال، نموداری که برچسب‌گذاری شده باشد، کمتر از نموداری که لیستی در کنار خود دارد بر حافظه‌ی کاری فشار می‌آورد. تصور کنید، به عنوان مثال، اگر تصویر فوق را به‌ صورت زیر نمایش می‌‌دادیم چه حسی به شما دست می‌داد:

همچنین نظریه‌ی بار شناختی به ما نشان می‌دهد که حافظه می‌تواند به دو صورت گسترش پیدا کند. ابتدا، ذهن اطلاعات تصویری و شنیداری را به‌ صورت جداگانه پردازش می‌کند. در حافظه‌ی کاری، اطلاعات شنیداری و اطلاعات تصویری همچون دو اطلاعات تصویری با هم رقابت نمی‌کنند. به عنوان مثال، تصویر و متن با هم بیشتر رقابت دارند تا تصویر و صدا.

به این حالت «اثر وجه حسی» گفته می‌شود. به عنوان مثال، اطلاعات توصیفی زمانی که تعریف شوند در مقایسه با زمانی که با استفاده از نمودار نمایش داده شوند، تأثیر کمتری بر حافطه‌ی کاری دارند.

دوم اینکه، حافظه‌ی کاری طرح‌واره‌ی ریشه‌دوانده در حافظه را به عنوان یک مورد مجزا در نظر می‌گیرد و طرح‌واره‌ای که به طور کامل «خودکارسازی» شده است را کلا نادیده می‌گیرد. بنابراین، فعالیت‌های آموزشی‌ متکی بر دانش موجود در حافظه، در اصل گنجایش حافظه را افزایش می‌دهند.

این بدین معنی است که انجام تمرین یا آموزش مهارت‌های مورد نیاز قبل از معرفی موضوعی پیچیده، کمک می‌کند تا طرح‌واره‌هایی در حافظه نقش ببندند و حافظه‌ی کاری گسترش پیدا کند و این به فراگیران کمک می‌کند تا اطلاعات دشوارتر را متوجه شوند.

کاربرد نظریه‌ی بار شناختی در آموزش

نظریه‌ی بار شناختی به شما کمک می‌کند تا آموزش‌تان را طوری طراحی کنید که فشار بر روی حافظه‌ی کاری افراد کاهش پیدا کند و آنها بتوانند بهتر یاد بگیرند. می‌توانید مفهوم بار شناختی را به روش‌های مختلف در فرآیند آموزشی به کار بگیرید:

۱. تخصص‌ها را اندازه‌گیری کنید و ارائه‌ی مطالب را مناسب با‌ آنها انجام دهید

هر قدر در زمینه‌ی خاصی تخصص بیشتری پیدا کنید، اطلاعات بیشتری در طرح‌واره‌ی خود در اختیار خواهید داشت. به‌ یاد داشته باشید، هر قدر هم طرح‌واره‌ای مشکل باشد در ذهن شما به عنوان یک مورد نمودار می‌شود.

به همین دلیل، بهتر است مطالب آموزشی خود را با سطح تخصصی فراگیران خود هماهنگ کنید. می‌توانید این کار را با کمک ارزیابی نیازهای آموزشی انجام دهید یا از فراگیران بخواهید تا میزان آشنایی‌شان با موضوع مورد نظر را به شما توضیح دهند.

سپس، با استفاده از آرایه‌بندی بلوم در اهداف آموزشی اطمینان حاصل کنید که اطلاعات را در سطح مناسب به فراگیران ارائه می‌دهید. چیزی که برای شما واضح است، ممکن است برای آنها پیچیده باشد.

۲. فضای مسئله را کاهش دهید

فضای مسئله، شکاف بین موقعیت کنونی و هدف مطلوب است. اگر این شکاف خیلی بزرگ باشد، حافظه‌ی کاری افراد با بار اضافه روبه‌رو می‌شود.

این اتفاق اغلب در مورد مسائل پیچیده و در مواقعی که فراگیر باید از هدف به موقعیت کنونی به‌ صورت معکوس حرکت کند، رخ می‌دهد. این کار، نیاز به نگه‌داری اطلاعات زیادی در حافظه‌ی کاری دارد. تمرکز بر هدف نیز، به‌ نوبه‌ی خود تمرکز را از اطلاعاتِ فراگرفته شده دور می‌کند و این امر، تأثیر آموزش را از قبل هم کمتر می‌کند.

رویکرد بهتر این است که مشکل را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کنیم. این کار، فضای مشکل را کاهش می‌دهد و بار شناختی را سبک‌تر می‌کند و باعث می‌شود که آموزش مؤثرتر شود.

روش‌های دیگر برای کاهش فضای مشکل این است که مثال‌های حل شده‌ای را به فراگیران نشان دهید یا از آنها بخواهید تا مسئله‌هایی را که تا نیمه حل شده‌‌اند، کامل کنند. این نوع رویکردها خیلی مفید هستند، چون روش‌های خوبِ حل مسئله را به‌ صورت عملی نشان می‌دهند.

۳. کاهش اثر توجهِ تقسیم‌شده

وقتی منابع زیادی از اطلاعات تصویری، مانند نمودارها، برچسب‌ها و متن دارید، توجه‌ شما بین آنها تقسیم می‌شود. این به بار شناختی اضافه می‌کند و ایجاد طرح‌واره‌های جدید را سخت‌تر می‌سازد.

وقتی اطلاعات تصویری را با هم ادغام می‌کنید، این اثر کمتر می‌شود. مثلا به جای اینکه برچسب‌ها را در مربعی جداگانه در کنار نمودار بنویسیم، می‌توانیم آنها را وارد نمودارها کنیم (مثل تصویر ۱). یا مثلا اگر فراگیران باید در حالی که مشغول کار با کامپیوتر هستند، از دستورالعمل‌هایی هم استفاده کنند، اول به آنها اجازه دهیم با متن آشنا شوند و بعد برنامه‌ را به آنها معرفی کنیم.

اثر توجه تقسیم‌شده را می‌توان برای چند منبع اطلاعاتی شنیداری هم به‌ کار گرفت. به‌ عنوان مثال، اگر با فراگیران درباره‌ی موضوع خاصی صحبت می‌کنید، سعی کنید تا هر نوع منبع مزاحم صوتی، مانند صدای افراد دیگر یا موسیقی را قطع کنید.

۴. فواید کانال‌های صوتی و تصویری در حافظه‌ی کاری

روش دیگری برای غلبه بر اثر توجه تقسیم‌شده این است که تعدادی از اطلاعات تصویری را با اطلاعات صوتی جایگزین کنیم. این بار شناختی را بر روی حافظه‌ی تصویری کاهش می‌دهد، زیرا در عین حال از کانال صوتی استفاده می‌شود که فضای حافظه‌ی مخصوص به خودش را دارد.

به‌ عنوان مثال، در مطالعه‌ای که در سال ۱۹۹۸ در مارِنو (Moreno) انجام شد، محققان به این نتیجه رسیدند که وقتی به دانش‌آموزان انیمیشنی نشان داده می‌شود که با صدای راوی همراه است، بهتر از زمانی یاد‌ می‌گیرند که انیمیشن به همراه متن و بدون صدا پخش می‌شود.

شما می‌توانید توجه فراگیران را به قسمت‌هایی از نمودار جلب کنید و هم‌زمان درباره‌ی آن توضیح دهید.

  • تاریخ : 26ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 147 بازدید

در نگاه اول شاید به‌نظر برسد که تهران، این پایتخت شلوغ و پررفت‌وآمد، مکانی با جاذبه‌های گردشگری نباشد و این شهر را فقط به‌عنوان شهر ادارات دولتی و سازمان‌های بزرگ بشناسیم، اما باید بگوییم که این‌گونه نیست. این شهر شلوغ جاذبه‌های گردگشری زیادی دارد که می‌تواند توجه هر پایتخت‌نشین یا مسافری را به خود جلب کند. اگر شما طرفدار بازدید از مکان‌های فرهنگی و کشف تاریخ هستید، بازدید از موزه‌های تهران در روزهای سرد زمستانی بهترین پیشنهاد برای گشت‌وگذار است. پس بند کفش‌هایتان را محکم ببندید تا در این مطلب، با هم سری به موزه‌های مهم این پایتخت زیبا بزنیم.

موزه های تهران همچون سایر موزه‌ها پرتنوع و مختلف هستند که هر فردی با هر سلیقه هنری و تاریخی می‌تواند از تماشای آن‌ها لذت ببرد. پس برای اینکه گردش پربار و لذت‌بخشی داشته باشید و مطابق با علاقه و اولویت خود از این مکان‌ها دیدن کنید، بهتر است ابتدا با مهم‌ترینِ این موزه‌ها آشنا شوید.

معروف‌ترین موزه های تهران

دیدن بخش وسیعی از فرهنگ و تاریخ کشور می‌تواند بخش مهمی از گردش شما باشد. اگرچه همه‌ی این مکان‌های فرهنگی و تاریخی مقصدی جذاب و پر از شگفتی هستند، اما برای صرفه‌جویی در وقت خود بهتر است از دیدن مهم‌ترین موزه های تهران نگذرید.

۱. کاخ گلستان، مروارید کاخ‌های ایران

کاخ گلستان از مهم‌ترین موزه های تهران

خیابان پانزده خرداد و میدان ارگ تهران یکی از محله‌های قدیمی پایتخت هستند. میدان ارگ یکی از معبرهای مهم مردم از گذشته تا امروز بوده و بی‌جهت نیست که قدیمی‌ترین کاخ سلطنتی در این میدان قرار دارد. کاخ گلستان را می‌توان پدر بناهای اشرافی قدیمی ایران دانست؛ بنایی که اگرچه در کتاب‌های تاریخی به زمان کریمخان زند نسبت داده شده، دست‌نوشته‌های قدیمی، آن را مربوط به دوران شاه اسماعیل صفوی می‌دانند.

البته از همان دوران تا امروز بنای اصلی تغییرات بسیاری داشته است. چشمگیرترینِ این تغییرات زمانی بود که ناصرالدین‌شاه قاجار بعد از بازگشت از اروپا در این بنا اعمال کرد تا محل حکومتش از همتایان فرنگی، رنگ و لعاب کمتری نداشته باشد. اما با رفتن قاجارها از اهمیت این بنا کم نشد و به‌دلیل موقعیت مناسب در شهر و معماری بی‌نظیر خود میزبان پهلوی‌ها شد تا شاهد تاج‌گذاری هر دو شاه پهلوی در خود باشد.

اگر می‌خواهید از این بنای مهم تاریخی دیدن کنید، بهتر است بدانید که کاخ گلستان از بخش‌های مختلفی تشکیل شده است. ایوان تخت مرمر، کاخ شمس‌العماره، تالار آینه تالار برلیان، تالار سفره‌خانه، خلوت کریمخانی و کاخ ابیض مهم‌ترین بخش‌هایی است که باید در این گشت‌وگذار به آن‌ها سر بزنید. کاخ گلستان در فصل پاییز و زمستان از ساعت ۹ صبح تا ۴ بعدازظهر و در فصل بهار و تابستان از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر میزبان شماست.

آدرس: تهران، خیابان پانزده خرداد، میدان ارگ

۲. کاخ موزه سعدآباد، وسیع‌ترین کاخ تهران

یکی از وسیع ترین موزه های تهران

عمارت‌های قدیمی تهران، درختان سربه‌فلک‌کشیده، فضای وسیع و دل انگیز اولین تصاویری است که پس از عبور از ورودی اصلی کاخ سعدآباد با آن مواجه خواهید شد. می‌توان گفت این کاخ مجموعه‌ای از تمام انتظارات شما از موزه‌های تهران را برآورده می‌کند. تنوع موزه‌ها و عمارت‌های مجموعه تاریخی سعدآباد آن‌قدر زیاد است که پیشنهاد می‌کنیم یک روز کامل را برای بازدید از آن وقت بگذارید. این مجموعه در حوالی میدان تجریش قرار گرفته و تفرجگاه تابستانی قاجارها و پس از آن پهلوی‌ها بوده است. ۱۸ موزه‌ی مختلف در این مجموعه میزبان گردشگران است که هرکدام از آن‌ها در گذشته به یکی از اعضای خاندان سلطنتی اختصاص داشته است.

موزه های تهران

کاخ احمدشاهی، کاخ ملکه مادر، کاخ سبز، کاخ موزه سفید و کاخ اشرف پهلوی را که امروزه موزه ظروف سلطنتی است، می‌توان مهم‌ترین بخش‌های این مجموعه دانست. اما تعدادی از این عمارت‌های قدیمی عهده‌دار نمایش بخش مهمی از هنر و فرهنگ ایران قدیم و معاصر است. موزه خط و کتابت، موزه مینیاتور استاد آبکار، موزه استاد فرشچیان، موزه نگارستان و موزه هنرهای زیبا بخش‌هایی است که می‌توانید کمال زیبایی هنرهای ایرانی را در آن ببینید. رستوران، کافه، فروشگاه و سالن اجرا از امکانات دیگر مجموعه تاریخی سعدآباد است.

آدرس: تهران، خیابان ولیعصر، خیابان شهید فلاحی (زعفرانیه)، انتهای خیابان شهید کمال طاهری

۳. کاخ نیاوران، خانه پرشکوه شاهی

موزه های تهران

خیابان نیاوران در گذشته روستایی از توابع تهران بود که در دامنه‌ی جنوبی البرز قرار داشت. این منطقه از نظر شرایط آب‌و‌هوایی یکی از بهترین تفرجگاه‌ها در تهران بود و بهترین مکان سفر برای تهرانی‌های قدیم به حساب می‌آمد. پادشاهان ایران هم از این سفر خود را بی‌نصیب نگذاشتند و از بهترین بخش این منطقه برای ساخت کاخی مجلل استفاده کردند.

اگرچه قاجارها مدت زیادی در کاخ نیاوران ساکن نبودند، اما یکی از مهم‌ترین بناهای موجود در این مجموعه کوشک احمدشاهی است. این عمارت زیبا و قدیمی متعلق به احمدشاه، پادشاه کم‌سن‌و‌سال و البته بی‌کفایت قاجاری، بود که پس از مدت کوتاهی از پادشاهی به‌اجبار عمارت را به پهلوی‌ها واگذار کرد.

موزه های تهران

کاخ نیاوران ساختمان اصلی مجموعه است؛ جایی که محل زندگی خانواده‌ی پهلوی‌ها بود و امروز یکی از زیباترین موزه‌های تهران به حساب می‌آید. نوع معماری، دکوراسیون، مبلمان و تزئینات این کاخ به‌طور کامل از فرهنگ اروپایی وام گرفته شده است. در طبقات بالای این عمارت می‌توانید اتاق فرزندان شاه را یک به یک ببینید. کافه و رستوران، گالری، فروشگاه صنایع دستی و مرکز اسناد از قسمت‌های دیگر این موزه هستند.

آدرس: تهران، میدان شهید باهنر (نیاوران)

۴. موزه آبگینه، نمایش هنر قدیم ایرانیان

موزه آبگینه - سی تیر - موزه های تهران

سفالگری یکی از پیشه‌های مهم و اصلی ایرانیان از گذشته تا امروز بوده است. عجیب نیست که این هنر قدیمی بقایای ارزشمندی در طول تاریخ از خود به جا گذاشته باشد. برای دیدن این اشیای سفالی زیبا و ارزشمند باید از موزه آبگینه و سفال که در خیابان سی تیر قرار دارد، دیدن کنید. موزه آبگینه یکی از موزه‌های پربازدید پایتخت است که در یک عمارت بی‌نظیر قاجاری قرار دارد؛ عمارتی که به‌دستور قوام‌السلطنه ساخته شد و محل برگزاری جلسات سیاسی کشور بود. تلفیق سبک معماری ایرانی و غربی در این بنای هشت‌ضلعی از همان ابتدا، زیبایی را به شما نشان می‌دهد. آجرکاری، گچ‌کاری، میناکاری و منبت‌کاری این عمارت در کنار دکوراسیون داخی آن فضایی تاریخی و درعین‌حال بی‌نظیر و نو را ایجاد کرده است.

موزه های تهران - موزه ابگینه

شش تالار در این مجموعه قرار دارد که ظروف سفالی قدیمی در آن به نمایش درآمده است. قدمت بعضی از این ظروف به هزاره چهارم قبل از میلاد باز می‌گردد. ظروف شیشه‌ای قدیمی نیز با همین ترتیب زمانی به بازدیدکنندگان نمایش داده می‌شود. این موزه یکی از زیباترین موزه های تهران است.

آدرس: تهران، خیابان جمهوری،‌ خیابان سی تیر

۵. موزه فرش، گشتی در تاروپود ایران

موزه فرش از مهم ترین موزه های تهران

موزه فرش یکی از زیباترین موزه های تهران است که با بازدید از آن وارد دنیایی پر از رنگ و تاروپود می‌شوید. این موزه در زمان پهلوی و به‌دستور همسر شاه ساخته شد و ارزشمندترین نمونه‌های فرش ایرانی را از قرن نهم تا امروز در خود جای داده است. یکی از مهم‌ترین و البته پرطرفدارترین بخش‌های این موزه نمایش قالی‌هایی است که داستان‌های شاهنامه را در بافت خود به تصویر کشده و همگی هنر دست ایرانی‌هاست. نمایش قالی‌های مرغوب و ارزشمند کاشان و تبریز نیز از دیگر زیبایی‌های موزه فرش تهران است.

آدرس: خیابان دکتر فاطمی، قبل از کارگر شمالی

۶. موزه هنرهای معاصر، از دیدنی‌ترین موزه های تهران

از معماری بنای موزه می‌توان فهمید که هنرهای نمایش‌داده‌شده در موزه کمی متفاوت‌تر است از آنچه در ذهن دارید. هنرمندان معاصر ایرانی با خلق زیبایی و چاشنی خلاقیت آثار ارزشمندی را به دنیای هنر ایرانی اضافه کرده‌اند. موزه هنرهای معاصر نمایش‌دهنده‌ی این بخش از هنر هنرمندان معاصر است. موزه‌ هنرهای معاصر موزه‌ای است که اگر از دوستداران هنر باشید؛ حتما حرف‌های تازه‌ای برایتان خواهد داشت.

حدود ۳۰۰۰ اثر ارزشمند برای نمایش در این موزه وجود دارد که بخشی از آن‌ها متعلق به هنرمندان غیرایرانی است. موزه هنرهای معاصر محل برگزاری نمایشگاه‌های مختلف هنرهای تجسمی نیز هست.

آدرس: خیابان کارگر شمالی، جنب پارک لاله

۷. موزه جواهرات، موزه درخشان تهران

با وجود آنکه سرنوشت سرزمین ایران تا سال‌های طولانی با سلسله‌ها و پادشاهی‌ها گره خورده بود، اما تا دوران پهلوی مجموعه‌ی منظمی از اشیای قیمتی و جواهرات به‌جا‌مانده وجود نداشت. بعد از تکمیل ساختمان بانک ملی ایران، مجموعه‌ای گرانبها در آن به‌وجود آمد که امروزه به‌نام موزه جواهرات معروف است. اگر می‌خواهید موزه‌گردی متفاوتی را تجربه کنید، حتما سری به این مجموعه باارزش و تاریخی بزنید.

آدرس: خیابان فردوسی، مقابل سفارت ترکیه

۸. موزه پست و ارتباطات، مرور تحول ارتباطات

خیابان امام خمینی تهران پر است از عمارت‌های قدیمی و زیبا که امروزه می‌توان در آن‌ها گشت زد و در زیبایی معماری آن‌ها غرق شد. یکی از این عمارت‌ها موزه پست و ارتباطات تهران است؛ موزه‌ای که در آن تاریخ ارتباط انسان‌ها را خواهید دید. سیر تکاملی ارتباطات از نامه‌رسانی با چاپارها تا صندوق پست و ابزارهای دیجیتال امروزی در این مجموعه به‌نمایش درآمده است. یکی از جذاب‌ترین بخش‌های موزه، شبیه‌سازی اداره‌ی پست قدیم و همچنین سالن تمبرها در آن است.

آدرس: تهران، خیابان امام خمینی

۹. موزه زمان، رؤیایی‌ترین عمارت پایتخت

عمارت آبی و رؤیایی که زمانی منزل داماد ناصرالدین‌شاه قاجار بود، امروزه روایت‌کننده تیک‌تاک زمان است. موزه زمان موزه‌ای است که در آن می‌توانید از ساعت‌های شنی و جیبی گرفته تا ساعت‌های مچی امروزی را ببینید.

ابزارهای سنجش زمان و داستان‌هایی از این سیر تحول در این مجموعه قرار دارد و یکی از دیدنی‌ترین موزه های تهران به‌حساب می‌آید.

آدرس: تهران، خیابان ولی‌عصر، ابتدای خیابان سرلشگر فلاحی (زعفرانیه)، نبش چهارراه پرزین بغدادی، پلاک ۱۲

فهرست مجموعه‌های فرهنگی و پرطرفدار تهران کم نیستند، اگر شما از گشت‌وگذار فرهنگی در موزه‌ها تجربیاتی دارید، ما را با خودتان همراه کنید.


در ادامه بخوانید: چگونه ارزان سفر کنیم؟


  • تاریخ : 26ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 144 بازدید

اگر خیلی وقت است قصد انجام کاری را دارید، ولی هنوز در انجام دادن آن ناکام مانده‌اید؛ اگر در شناسایی و شکست موانعِ پیش‌رو با مشکل روبه‌رو هستید؛ اگر احساس سردرگمی می‌کنید، اما میل به انجام و رسیدن به هدف موردنظر لحظه‌ای رهایتان نمی‌کند، کتابی که در این مطلب معرفی کرده‌ایم، به شما در حل این مشکل کمک می‌کند. با معرفی کتاب «کار را انجام دهید» همراه ما باشید.

شناسنامهٔ کتاب

عنوان کتاب: کار را انجام دهید (Do the work)

نویسنده: استیون پرسفیلد (steven pressfield)

تعداد صفحات: ۹۰

دربارهٔ کتاب کار را انجام دهید

استیون پرسفیلد داستان‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی است و سه کتاب او با عنوان‌های «نبرد هنرمند»، «کار را انجام دهید» و «سفر هنرمند» جزو آثار غیرداستانی و در حوزهٔ موفقیت شخصی هستند. کتاب «کار را انجام دهید» که در اینجا قصد معرفی آن را داریم، بعد از کتاب پرطرفدار و تحسین‌شده‌ٔ نبرد هنرمند منتشر شده است. در این کتاب، پرسفیلد با بیانی صمیمی به معرفی یکی از مرموزترین عواملی پرداخته است که مانع از تحقق اهداف و انجام کارها می‌شود. این عامل «مقاومت» است.

کتاب با مقدمه‌ای از ست گادین معروف (کارآفرین و سخنران اهل ایالات متحده آمریکاست که در زمینهٔ کسب‌وکار فعالیت می‌کند.) آغاز می‌شود و توصیه‌اش خواندن اثر قابل‌تأمل استیون پرسفیلد است.

مثال‌هایی که نویسنده به آنها اشاره کرده است، کاملا قابل تعمیم به هر فردی با هر هدف، کار و فعالیت خلاقانه‌ای است. نویسنده راهنمایی‌هایش را با شناسایی دشمنان‌مان آغاز می‌کند و مقاومت را به‌عنوان یکی از این دشمنان، این‌گونه معرفی می‌کند: «مقاومت به شکل‌های مختلفی خود را نشان می‌دهد؛ مانند ترس، نداشتن اعتماد به نفس، تعلل، اعتیاد، حواس‌پرتی، کم‌رویی و… .»

پرسفیلد در مورد اینکه مقاومت، کجا و چگونه خود را نشان می‌دهد، می‌گوید: «هر کاری که به‌جای ذات پست‌تر ما از ذات والاتر ما نشئت می‌گیرد، موجب مقاومت می‌شود. به همین دلیل، مقاومت نامرئی است؛ شنیدنی و لمس‌کردنی نیست، ولی مانند یک میدان انرژی که از کار ساطع می‌شود، احساس‌کردنی است. از همین رو، مقاومت مرموز هم هست.»

پس از معرفی مقاومت و هر آنچه باعث ایجاد آن می‌شود، دوستان و متحدان ما را معرفی می‌کند که در واقع همان‌هایی هستند که به کمک ما می‌آیند تا از بند مقاومت رها شویم.

استفاده از فیلم‌نامه‌ها و داستان‌های مختلف و تشریح آنها از دید مقاومت روشی است که نویسنده برای تفهیم بیشتر موضوع به مخاطبانش استفاده کرده است. برای مثال، در جایی از کتاب آمده است: «از خود بپرسید چه چیزی از قلم افتاده‌ است؟» بعد از آن جای خالی را پر کنید. آیا فیلم «اعترافات واقعی» با هنرمندی «رابرت دووال» و «رابرت دنیرو» را دیده‌اید؟ دنیرو کشیشی عالی‌رتبه و درحال ترقی در قلمروی اسقف‌نشین است. دووال نقش برادر او و کارآگاهی جنایی را بازی می‌کند. فیلم‌نامه عالی و کارگردانی محشر بود، اما وسط فیلمبرداری، غریزه به او ندا داد که چیزی کم است. دنیرو به اولو گروسبارد، کارگردان فیلم، مراجعه و درخواست کرد تا صحنه‌ای اضافه شود که تماشاچی‌ها بتوانند جایی را که او می‌خوابد، ببینند. عجیب‌به نظر می‌رسد، نه؟ نتیجه سکانسی ساده و بدون دیالوگ است، اما در آن لحظه ما تماشاچی‌ها همهٔ زندگی آن شخص را می‌بینیم. از خود بپرسید چه‌ چیزی از قلم افتاده، بعد آن خلأ را پر کنید.»

آیا این کتاب برای شماست؟

این کتاب به بررسی موانعی از جنس مقاومت در انجام هر کاری می‌پردازد. اگر احساس می‌کنید مشکل شما از این دسته است، خواندن این کتاب به شما پیشنهاد می‌شود.

همچنین اگر در اطراف‌تان افرادی را سراغ داریدکه در وسط مشکلات مقاومتی گیر افتاده‌اند و سردرگم هستند کتاب «کار را انجام دهید» می‌تواند هدیه‌ٔ مناسبی برای آن‌ها باشد.

بخش‌هایی از کتاب

مقاومت مثل سوزن مغناطیسی‌شده‌ٔ شناوری روی سطح روغن، همیشه شمال حقیقی را نشان می‌دهد. یعنی بیشتر از همه می‌خواهد ما را از پاسخ دادن به ندای درونی یا انجام دادن اقدام مدنظرمان بازدارد. ما می‌توانیم از این مسئله استفاده کنیم. می‌توانیم از آن به‌عنوان قطب‌نما استفاده کنیم. می‌توانیم با استفاده از مقاومت مسیریابی کنیم و به مقاومت اجازه بدهیم ما را به سمت ندا یا هدفی راهنمایی کند که پیش از همه باید دنبالش کنیم.

قاعدهٔ کلی: هرچه فعالیت و هدفی برای تکامل روح ما مهم‌تر باشد، در حرکت به سمت آن مقاومت بیشتری احساس می‌کنیم.


در ادامه بخوانید: کتاب چهار میثاق؛ راهنمایی برای خودسازی و اصلاح زندگی


  • تاریخ : 26ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 198 بازدید

تابه‌حال اسم شیش کباب را شنیده‌اید؟ اصلا می‌دانید خیلی از مردم دنیا، ترکیه را به‌خاطر شیش کبابش می‌شناسند؟ البته آشپزی ترکیه‌ نه‌تنها برای معرفی شیش کباب به دنیا، بلکه برای همهٔ گوشت‌های کبابی و کباب‌هایش معروف است. برخی از بهترین کباب های ترکی از استان‌های جنوب‌شرقی ترکیه می‌آیند. جالب است بدانید گردشگرهای زیادی از سرتاسر دنیا به این منطقه سفر می‌کنند تا کباب اصل ترکیه را در خانهٔ اصلی‌اش امتحان کنند!

آنچه در ادامه می‌آید، ۱۰ مورد از بهترین کباب های ترکی یا پرطرفدارترین کباب‌ها، در ترکیه هستند.

۱. شیش کباب

شیش کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

خیلی‌ها با شیش کباب (Shish Kebab) کلاسیک ترکیه آشنا هستند. در آشپزی ترکیه‌ای، شیش (şiş) به آن سیخ فلزی گفته می‌شود که گوشت را روی آن قرار می‌دهند. تکه‌های گوشت بره یا گاو را که از قبل در ترچاشنی (چاشنی مخلوط مایعی که برای گوشت و ماهی استفاده می‌شود) خوابانده‌اند، معمولا بدون سبزیجات، به سیخ می‌کشند. بعد هم سیخ‌ها را روی آتش زغال می‌گردانند تا خوب کبابی شوند.

شاید درست کردن این کباب به‌ظاهر، ساده به‌نظر برسد، اما لذتی که از طعم و عطر تکه‌های آن در ذهن و ذائقهٔ آدم باقی می‌ماند، ثابت می‌کند که درست کردن شیش کباب اصل، فقط کار دست یک هنرمند ترکیه‌ای است!

۲. آدانا کباب

آدانا کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

آدانا کباب (Adana Kebab) نام خود را از یکی از معروف‌ترین شهرهای کباب ترکیه، یعنی آدانا (Adana) گرفته است. آدانا کباب با گوشت چرخ‌کرده، یا مخلوطی از گوشت چرخ‌کرده و گوشت بره درست می‌شود که با پیاز، سیر، و ادویه‌های ترکیه‌ای طعم‌دار شده‌اند. مخلوط نهایی را با دست روی سیخ‌های بزرگ و پهن فلزی می‌کشند. وقتی سیخ‌ها را روی آتش می‌گذارند، قطره‌های روغن از گوشت چکه می‌کنند و همین باعث می‌شود گوشت‌ها به‌خوبی به هم بچسبند. وقتی سیخ‌ها را بیرون می‌کشند، گوشت پختهٔ لوله‌مانند، دراز و توخالی شکل می‌گیرد.

آدانا کباب خیلی تندوتیز است. مقدار فراوانی فلفل قرمز تند و پاپریکا به مخلوط گوشت اضافه می‌کنند که باعث می‌شود رنگ قرمز سیر و طعم آتشینی به خود بگیرد. آدانا را معمولا با سبزیجات کبابی، مانند فلفل چیلی سبز، پیاز، گوجه‌فرنگی، و پلوی بلغور و سبزیجات سرو می‌کنند.

یک خبر خوب هم برای شما داریم. دیگر برای سفارش غذا نیاز به مراجعه حضوری و تماس تلفنی و سروکله زدن با مسئول دریافت سفارش غذا نیست. شما می‌توانید همین الان وارد وبسایت یا اپلیکیشن سفارش غذای چیلیوری شوید و هر غذایی که دوست دارید، از جمله یک غذای ترکی خوشمزه،‌ سفارش دهید.

۳. اورفا کباب

اورفا کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

کباب پرطرفدار بعدی، به‌نوعی خویشاوند آدانا کباب محسوب می‌شود و به‌خاطر شهر اورفا (Urfa)، چنین نام‌گذاری شده است. اورفا کباب (Urfa Kebab) تقریبا مانند آدانا کباب تهیه می‌شود، و فقط تندی آن را ندارد. اورفا طعم ملایمی دارد که با خواباندن گوشت در مخلوط پیاز، سیر، زیره، مرزنگوش و پاپریکای شیرین حاصل می‌شود. این کباب را روی شعلهٔ کم می‌پزند تا گوشت طعم بهتری داشته باشد.

۴. چوپ شیش

چوپ شیش، یکی از بهترین کباب های ترکی

چوپ شیش (Çöp Şiş) یکی دیگر از کباب‌های پرطرفدار است که اگر بخواهیم آن را ترجمه‌ی واژه‌به‌واژه کنیم، به‌معنای «سیخ آشغال» است! باور کنید! چوپ در ترکی به‌معنای آشغال است. چوپ شیش یا چوپ کباب، در واقع ته‌مانده و چربی گوشت بره است، که بعد از بریدن قطعات هم‌اندازهٔ گوشت برای شیش کباب باقی می‌مانند.

این تکه‌های کوچک گوشت بدون استخوان، با سیر و گوجه‌فرنگی مخلوط شده، سپس در مخلوطی از فلفل سیاه، مرزنگوش و روغن زیتون خوابانده می‌شوند. سپس آن‌ها را روی سیخ‌های کوچک چوبی قرار داده و همراه کباب‌های دیگر روی آتش می‌گذارند. تکه‌های کوچک گوشت خیلی زود کبابی می‌شوند و چربی آن‌ها طعم خاصی به کباب می‌دهد. چوپ کباب را معمولا به‌عنوان پیش‌غذا، و قبل از غذای اصلی سرو می‌کنند. این‌طوری چوپ کباب اشتها را برانگیخته و آدم گرسنه را آمادهٔ خوردن کباب‌های بزرگ‌تر می‌کند!

۵. دونر کباب

دونر کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

دونر کباب (Döner Kebab) یا کباب چرخان، یکی از غذاهای خیابانی پرطرفدار در ترکیه است که جایروی (Gyro) یونانی و شاورمای (Shawarma) عربی هم از آن گرفته شده‌اند. اما تفاوت‌شان این است که در ترکیه، گوشت دونر نازک‌تر، قهوه‌ای‌تر و تردتر سرو می‌شود. برش‌های دونر کباب معمولا روی برنج سرو شده، یا میان تورتیای (Tortilla) نرمی گذاشته می‌شوند که از آرد سفید دوروم (Durum) درست شده است. منشأ این کباب شهر بورسا (Bursa) در جنوب استانبول است که نخستین پایتخت امپراتوری عثمانی بود. می‌گویند کباب چرخان در اصل به‌طور افقی آویزان، و روی زغال پخته می‌شده است.

اسکندر افندی (İskender Efendi) که در سال‌های سدهٔ ۱۸۰۰ میلادی در بورسا زندگی می‌کرده، تصمیم می‌گیرد وسیله‌ای درست کند که گوشت را به‌طور عمودی کبابی کند. این ابتکار جدید باعث شد همین‌طور که گوشت کباب می‌شد، آن را برش داده و سرو کنند. این‌طوری شد که دونر کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی امروزی، متولد شد!

برای سفارش آنلاین کباب ترکی در تهران کلیک کنید

۶. اسکندر کباب

اسکندر کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

اسکندر کباب که یکی دیگر از کباب‌های پرطرفدار بورساست، نامش را از خودِ اسکندر افندی گرفته است. برش‌های ترد دونر روی نان نرم و صافی شبیه پیتا (Pita) که در اندازهٔ مربع‌های کوچک بریده‌شده‌‌اند، گذاشته می‌شوند. بعد کرهٔ آب‌شده، ماست خامه‌ای و سس گوجه‌فرنگی تندی روی آن می‌ریزند. اسکندر کباب اصل هنوز هم در بورسا، و البته در رستوران‌های زنجیره‌ای اسکندر افندی در سرتاسر ترکیه سرو می‌شوند.

۷. علی نازک کباب

علی نازک کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

از نظر محبوبیت، علی نازک کباب (Ali Nazik Kebab) چیزی از بهترین کباب های ترکی کم ندارد. این کباب کلاسیک آبدار، مخلوطی از برهٔ کبابی طعم‌دار است که همراه بادمجان کبابی گرم و ماست ساده سرو می‌شود. اگر بادمجان دوست دارید، عاشق این کباب می‌شوید! طعم و عطر دودی بادمجان کبابی، برهٔ کبابی را بسیار لذیذتر می‌کند.

۸. بادمجان کباب

بادمجان کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

بادمجان کباب (Patlıcanlı Kebab) هم کباب دیگری با بادمجان است که این بار کنار کوفته‌قلقلی‌های (Kofte) ترکی قرار می‌گیرند. بادمجان و کوفته‌قلقلی‌ها را یکی‌یکی کنار هم قرار داده و روی آن‌ها روغن زیتون می‌ریزند؛ و بادمجان کباب آماده است!

۹. تاووک شیش

تاووک شیش، یکی از بهترین کباب های ترکی

تاووک شیش (Tavuk Şiş) یا جوجه کباب، با گوشت سینهٔ مرغی درست می‌شود که آن را ابتدا در شیر یا ماست ساده، و سپس در روغن زیتون و ادویه خوابانده‌اند. گونهٔ تندوتیزتر این کباب که با فلفل قرمز طعم‌دار می‌شود، طعم بی‌نظیری به تاووک شیش داده و آن را به یکی از بهترین کباب های ترکی تبدیل می‌کند.

۱۰. بیتی کباب

بیتی کباب، یکی از بهترین کباب های ترکی

می‌گویند دستورتهیهٔ بیتی کباب (Beyti Kebab) به دوران امپراتوری عثمانی برمی‌گردد. در سال‌های اخیر رستورانی در استانبول مجدد پخت چنین کبابی را آغاز کرد و امروزه در سرتاسر ترکیه طرفداران زیادی دارد. بیتی کباب مخلوطی از گوشت چرخ‌کرده و گوشت بره است که در خمیر تورتیامانندی به‌نام یوفکا (Yufka) پیچیده می‌شوند. بعد هم به‌صورت رول بریده‌شده، به سیخ کشیده شده و روی آتش کبابی می‌شوند.

چیلیوری یک سرویس سفارش آنلاین غذا است. شما می‌توانید همین الان وارد اپلیکیشن یا وبسایت چیلیوری شوید، منو رستوران‌های اطراف خود را ببینید و هر غذایی که میل دارید سفارش بدهید.

  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 146 بازدید

شرکت گوگل، به شیوه‌های خاص مدیریتی و تفاوت در نحوه کار کارمندانش معروف است. دوست دارید بدانید در یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شرکت‌های دنیا چه می‌گذرد؟ زیر و بم مدیریت این شرکت بزرگ و جذاب در کتاب گوگل چگونه کار می‌کند نوشته شده‌ است. در ادامه معرفی مختصری از این کتاب را می‌خوانید.

شناسنامه‌ی کتاب

عنوان کتاب: گوگل چگونه کار می‌کند؟

عنوان اصلی کتاب: How Google works

نویسنده: اریک اشمیت، جاناتان روزنبرگ

سال چاپ: ۲۰۱۴

درباره‌ی کتاب گوگل چگونه کار می کند

هر وقت اسم فناوری‌های اینترنتی و پیشگامان آن به‌میان می‌آید، گوگل، به‌عنوان یکی از پیشگامان و پیشروان این حوزه مطرح می‌شود. خلاقیت مدیران این شرکت بزرگ و پیشرفته در جذب سرمایه‌های انسانی و به‌کارگیری آن‌ها، یکی از مهم‌ترین عوامل پیشرفت گوگل به‌حساب می‌آید. نمی‌شود از شیوه مدیریتی گوگل صحبت کرد و از اریک اشمیت و جانات روزنبرگ صحبت نکرد. این دو مدیر موفق، از مؤثرترین مهره‌های گوگل هستند. به‌عقیده بسیاری از متخصصان، شیوه‌های مدیریتی این دو نفر، باعث تحولات شگرف در گوگل شد. همین تحولات بزرگ، به‌عنوان سنگ بنای شهرت و موفقیت گوگل به‌حساب می‌آید.

اما دقیقا با ورود آن‌ها به شرکت گوگل، چه اتفاقی افتاد؟ اریک اشمیت و جاناتان روزنبرگ، تجربه‌های مدیریتی خود را در قالب کتاب گوگل چگونه کار می‌کند، بیان کرده‌اند:

«آن‌وقت‌ها که برای اولین بار به آینده خودم فکر کردم، وقتی خیلی جوان بودم، تصمیم گرفتم یا استاد دانشگاه بشوم یا برای خودم شرکتی تأسیس کنم. احساس می‌کردم با هر یک از این دو انتخاب، تا حد زیادی استقلال خواهم داشت و آزاد خواهم بود که از ابتدا به اصول و قوانین دنیای واقعی فکر کنم تا این‌که مجبور باشم خرد متداول را بپذیرم. سعی ما بر این بود تا این استقلال فکری را تقریبا در تمام کارهایی که در شرکت گوگل انجام می‌دهیم، داشته باشیم.

همین امر، عامل اصلی بزرگ‌ترین دستاوردهای ما و البته، بعضی از شکست‌های بسیار بزرگ‌مان بود. درواقع، شروع از اصول پایه همان محرکی بود که گوگل را به‌حرکت در آورد… یک شب خوابی دیدم و وقتی بیدار شدم، به فکر فرو رفتم؛ چه می‌شد اگر می‌توانستیم تمام وب را دانلود کنیم و فقط لینک‌ها را نگه داریم؟

خیلی سریع یک قلم برداشتم و با عجله جزئیات را روی کاغذ آوردم تا ببینم آیا این کار واقعا امکان‌پذیر است یا نه. آن زمان، ایده‌ی ایجاد یک موتور جست‌وجو حتی در رادار ذهنی من هم نمی‌گنجید. تنها کمی بعد بود که دریافتیم رتبه‌بندی صفحه‌های وب بر اساس لینک‌هایشان می‌تواند، به نتایج بسیار بهتری برای جست‌وجو بینجامد.

در حاشیه

  • کتاب «گوگل چگونه کار می‌کند»، توانسته است در هفته‌های اول چاپ، عنوان پرفروش‌ترین کتاب نیویورک تایمز را به‌دست آورد.
  • اریک اشمیت، از تأثیرگذارترین مدیران گوگل، از سال ۲۰۰۱ وارد این شرکت شد و به گوگل کمک کرد تا تبدیل به شرکتی پیشگام شود.
  • جاناتان روزنبرگ، یکی از مدیران ارشد گوگل که از نویسندگان این کتاب هم هست، در سال ۲۰۰۲ وارد این شرکت شد.

آیا این کتاب برای شماست؟

استراتژی‌های مدیریتی و خلاقیت، فقط برای اداره و پیشرفت سازمان‌ها و یا استارتاپ‌ها نیستند. درواقع شما برای پیشبرد هر کاری در زندگی‌تان، به استراتژی‌هایی نیاز پیدا می‌کنید که همان اصول مدیریتی هستند. استفاده از تجربه شکست‌ها و موفقیت‌هایی مدیران، یکی از ترفندهای یادگیری این اصول است.

جدا از این، آشنایی با سازوکار پیشرفت شرکتی به بزرگی گوگل، می‌تواند برای هر فرد علاقه‌مند به دنیای جذاب فناوری اطلاعات، جالب باشد. سردرآوردن از اینکه گوگل، چطور به این جایگاه دست پیدا کرده‌ است، می‌تواند به موضوع جالبی برای هرکسی تبدیل شود.

اگر علاقه‌مند به این موضوع هستید، خواندن کتاب «گوگل چگونه کار می‌کند» را از دست ندهید. نسخه صوتی این کتاب، در وبسایت فیدیبو در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته‌ است. اگر به کتاب‌های صوتی علاقه دارید، شنیدن این کتاب جذاب را از دست ندهید.


در ادامه بخوانید: معرفی کتاب شغلی که زندگی‌ست


  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 152 بازدید

مبتلایان به سندرم داون، به‌خاطر یک اختلال ژنتیکی، از نظر رشد فیزیکی و ذهنی، شرایط خاصی دارند. البته کودکان سندروم داون با کمک دوستان، والدین و مربیان و مشاوران مخصوص، می‌توانند مثل سایر کودکان، مراحل رشد و بالندگی را طی کنند.

بچه‌های مبتلا به سندرم داون با کمک نزدیکان، دوستان، اعضای خانواده، مربیان و پزشکان متخصص می‌توانند به رشد و بالندگی خود ادامه دهند و زندگی خوبی داشته باشند. مدت‌های زیادی است که جامعه، این بچه‌ها را به‌خوبی در میان خود می‌پذیرد و البته هنوز هم باورهای غلطی در مورد مبتلایان به سندرم داون وجود دارد. در این مطلب، یاد می‌گیرید که چطور به کودکان مبتلا به سندرم داون کمک کنید.

قسمت اول

آشنایی با سندرم داون

۱. قبل از هر چیز باید یاد بگیرید که سندرم داون چیست

سندرم داون، یک اختلال ژنتیکی است. زمانی اتفاق می‌افتد که فردی با یک کپی اضافه از کروموزوم ۲۱ به دنیا می‌آید. این متریال ژنتیکی اضافه، رشد فرد را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.

سندرم داون باعث ایجاد تغییراتی در رشد فیزیکی می‌شود. افرادی که مبتلا به سندرم داون هستند، نسبت به دیگران بیشتر در معرض ابتلا به بیماری‌های مختلف مثلا بیماری‌های قلبی و دستگاه تنفسی قرار دارند. قوای کمتر عضلانی، قامت کوچک‌تر و صورت تخت از دیگر ویژگی‌های مبتلایان به سندرم داون است.

افرادی که مبتلا به سندرم داون هستند، دارای برخی ناتوانی‌های ذهنی خاص هستند. این ویژگی باعث می‌شود که با سرعت کمتری آموزش ببینند. یادگیری اطلاعات و مهارت‌های جدید هم در این افراد، بیشتر طول می‌کشد. مثلا کودکی که به سندرم داون مبتلاست، دیرتر از سایر بچه‌ها شروع به راه رفتن می‌کند. بزرگسالی که سندرم داون دارد، زمان بیشتری برای یادگیری وظایف جدید نیاز دارد.

هر فردی که به سندرم داون مبتلاست، ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد. رشد ذهنی و جسمی آنها از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بیشتر مشکلات ناشی از این اختلال، در سطح کم یا متوسط است. با وجود مراقبت‌های درمانی مدرن، سن متوسط امید به زندگی در افراد مبتلا به سندرم داون ۶۰ سال است.

۲. توانایی‌ها و استعدادهای بچه‌های مبتلا به سندرم داون را بشناسید

این کودکان می‌توانند زندگی پرباری داشته باشند. ویژگی‌های شخصیتی و مهارت‌های آنها درست مثل سایر بچه‌ها، متنوع است. آنها عواطف متعددی دارند؛ از غرور و شادی گرفته تا ترس و ناامیدی.

مراقبت از فرزندی با سندرم داون - مهارت کودکان مبتلا به سندرم داون

بسیاری از کودکان مبتلا به سندرم داون، در کلاس‌های آموزشی عادی شرکت می‌کنند، ولی ممکن است به آموزش بیشتر در مهارت‌هایی مثل خواندن یا ریاضیات نیاز داشته باشند. با راهنمایی و آموزش صحیح، بیشتر این کودکان یاد می‌گیرند که بخوانند و بنویسند. در نهایت، می‌توانند آموزش‌های اختصاصی ببینند و حتی شغل خاصی داشته باشند و به دانشگاه بروند.

درست مثل بقیه‌، کودکان مبتلا به سندرم داون مهارت‌ها و قدرت‌های مختلفی دارند. بعضی از آنها به موسیقی و هنر علاقه دارند و بعضی دیگر به ورزش علاقه نشان می‌دهند. بعضی از آنها خجالتی هستند و برخی دیگر برونگرا و بی‌پروا.

۳. از تصورات غلطی که در مورد سندرم داون وجود دارد، آگاه باشید

در گذشته‌ای نه‌چندان دور، مبتلایان به سندرم داون، در جامعه به‌راحتی پذیرفته نمی‌شدند. معمولا آنها را به مؤسسات خاصی می‌فرستادند و پشتیبانی تحصیلی و مراقبت‌های پزشکی آنها نادیده گرفته می‌شد. متأسفانه هنوز هم برداشت‌های منفی وجود دارد. جامعه هنوز هم به‌راحتی این افراد را نمی‌پذیرد.

بزرگسالان و کودکان ممکن است از مبتلایان به سندرم داون دوری کنند یا آنها را اذیت و سرزنش کنند. مبتلایان به سندرم داون مثل هر فرد دیگری، احساسات و عواطف دارند و درد را حس می‌کنند. عدم پذیرش در اجتماع، موجب آسیب دیدن اعتماد‌ به نفس آنها می‌شود.

این افراد وقتی بزرگ‌تر می‌شوند، به‌خاطر شرایط‌شان معمولا در شغل‌های مختلف پذیرفته نمی‌شوند. این تصور غلط وجود دارد که مبتلایان به سندرم داون، از پس هیچ کاری برنمی‌آیند و نمی‌توانند از خودشان مراقبت کنند. بیشتر افرادی که سندرم داون دارند، اگر درست آموزش ببینند می‌توانند بزرگسالانی مولد باشند و در جامعه مشارکت کنند.

کودکان مبتلا به سندرم داون مشکلات زیادی دارند؛ از جمله عدم پذیرش در جامعه و مورد تبعیض واقع شدن. آنها به پشتیبانی و حمایت بیشتری از طرف نزدیکان خود نیاز دارند تا با این سختی‌ها کنار بیایند.

بخش دوم

حمایت از کودک مبتلا به سندرم داون

مراقبت از فرزندی با سندرم داون - حمایت از کودک مبتلا به سندرم داون

۱. از حمایت‌های پزشکی برای فرزند خود استفاده کنید

حتما شرایطی برای آنها فراهم کنید که پشتیبانی لازم را در خانه و مدرسه دریافت کنند. هر کودک مبتلا به سندرم داون، در نوع خود منحصربه‌فرد است. بنابراین به برنامه‌های شخصی و اختصاصی برای کمک نیاز دارد تا از تمام پتانسیل‌های وجودی‌اش به بهترین شکل استفاده کند.

یک متخصص اطفال یا متخصص و مشاور مربوطه پیدا کنید که کاملا به او اطمینان دارید و در کارش توانایی لازم را دارد. پزشک اطفال باید مهارت‌های ارتباطی قوی داشته باشد. همچنین تجربه‌ی کار کردن با کودکان مبتلا به سندرم داون را نیز داشته باشد. این پزشک به شما کمک می‌کند که هر آنچه در مورد سلامتی فرزندتان نیاز دارید، یاد بگیرید.

در نزدیکی خود، مؤسسات ارائه‌دهنده‌ی خدمات و مرکزهای حمایتی را پیدا کنید. در این مؤسسات، مشاوران و متخصصان مربوطه، به نوزادان و کودکانی که تأخیر در رشد دارند و توانایی‌های یادگیری آنها پایین‌تر است، کمک می‌کنند. خدماتی مثل گفتاردرمانی و… در این مجموعه‌ها معمولا بسیار کم‌هزینه و گاهی رایگان است.

۲. حمایت‌های تحصیلی را فراموش نکنید

با مدرسه‌ی کودک خود همکاری داشته باشید. باید با مشاوران مدرسه و مربی فرزندتان مثل یک گروه همکاری کنید تا مطمئن شوید که فرزندتان، حمایت تحصیلی و پشتیبانی اجتماعی لازم را دریافت می‌کند.

حضور در جامعه برای بسیاری از این بچه‌ها مفید است. بعضی از آنها می‌توانند در مدارس عادی تحصیل کنند، ولی به حمایت بیشتری نیاز دارند. برای برخی دیگر از آنها توصیه می‌شود که هم در کلاس‌های عادی شرکت کنند و هم کلاس‌های اختصاصی با حضور مشاوران و مربیان متخصص داشته باشند.

۳. به فرزندتان یاد بدهید که چطور دوست پیدا کند

شرکت داشتن در روابط اجتماعی و ارتباط با دیگران، برای بچه‌های مبتلا به سندرم داون بسیار مفید است. دوست پیدا کردن برای بسیاری از بچه‌ها سخت است. کودکانی که شرایط خاصی دارند، به‌مراتب با مشکلات بیشتری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

مراقبت از فرزندی با سندرم داون - دوست پیدا کردن

در مورد رفتارهای دوستانه و غیردوستانه با آنها صحبت کنید و برایشان توضیح دهید که دوست خوب چه ویژگی‌هایی دارد. بچه‌هایی که لبخند می‌زنند و کلمات محبت‌آمیز می‌گویند، دوستان خوبی هستند. به آنها یاد بدهید از کودکانی که آنها را نادیده می‌گیرند یا حرف‌های توهین‌آمیز و غیردوستانه می‌زنند، فاصله بگیرند.

با آنها تمرین کنید تا شروع کردن یک گفت‌وگو را یاد بگیرند. بچه‌ها به‌محض اینکه برقراری ارتباط اولیه را یاد بگیرند و افراد مخرب را شناسایی کنند، می‌توانند دوستان خوبی پیدا کنند. با آنها تمرین کنید تا بتوانند خودشان را معرفی کنند. به آنها یاد بدهید که سلام کنند، اسم‌شان را بگویند و از بچه‌های دیگر بپرسند که آیا دوست دارند با هم بازی کنند؟

جای خود را عوض کنید و نقش یک دوست را برای کودک‌تان بازی کنید. از این روش، بچه‌ها می‌توانند مهارت پیدا کردن دوست را یاد بگیرند.

به فرزندان خود یاد بدهید تا با حرف‌های ناخوشایند و رفتار نادرست دیگران کنار بیایند. با آنها صحبت کنید و به آنها یاد بدهید که در چنین شرایطی چه کاری انجام دهند. مثلا به آنها بگویید که از طرف مقابل بخواهند کار خود را متوقف کند یا از معلم خود کمک بگیرند. یا اینکه به گفت‌وگو ادامه دهند و از آن فرد فاصله بگیرند.

برای زمان بازی آنها، برنامه‌ریزی منظمی داشته باشید. با والدین سایر بچه‌ها در ارتباط باشید و فرصتی را برای فرزندتان فراهم کنید تا با دوستانش تعامل داشته باشد.

مراقبت از فرزندی با سندرم داون - بازی با کودکان مبتلا به سندرم داون

۴. استراحت کنید

شما ممکن است به‌عنوان والدین، خواهر و برادر یا پرستار، در حال نگهداری از یک کودک مبتلا به سندرم داون باشید. مراقبت از کودکانی که نیازهای خاص دارند، کار سختی است و ممکن است شما را بسیار خسته کند. هر زمان که احساس کردید خسته شده‌اید و صبر و تحمل‌تان کم شده، از دیگران کمک بگیرید و حتما زمانی را برای استراحت خود در نظر بگیرید. استراحت کنید و مسئولیت‌های خود را با دیگران تقسیم کنید. قبل از اینکه از دیگران مراقبت کنید، باید اول مراقب سلامتی خودتان باشید.

برای خودتان وقت بگذارید. حتی اگر فقط ۵ دقیقه زمان دارید، در این زمان کوتاه، کاری انجام دهید که باعث آرامش و خوشنودی‌تان شود. قدم بزنید، مطالعه کنید یا نرمش‌های کششی انجام دهید. استراحت‌های کوتاه، انرژی را به وجودتان برمی‌گرداند.

اگر می‌توانید حتما از کسی کمک بگیرید و یکی از مسئولیت‌های خود را به او بسپارید. مثلا از یک دوست بخواهید تا گاهی با فرزندتان بازی کند.

قسمت سوم

حامی مبتلایان به سندرم داون باشید

مراقبت از فرزندی با سندرم داون - حمایت از مبتلایان به سندرم داون

۱. خودتان در پذیرش مبتلایان به سندرم داون رفتار محبت‌آمیز با آنها الگو باشید

به‌عنوان کسی که فرزند یا عزیز مبتلا به سندرم داون دارید، می‌توانید به دیگران رفتار صحیح با آنها را نشان دهید. با بازی کردن و تفریح رفتن و گشت‌وگذار همراه با یک کودک مبتلا به سندرم داون، به دیگران یاد می‌دهید که چطور با این کودکان رفتار کنند؛ با احترام، محبت و حمایت، درست مثل بقیه بچه‌ها.

از مدرسه‌ی فرزندتان بپرسید که در مورد پذیرش تفاوت‌ها و رفتار با این کودکان، چه برنامه‌هایی دارند. بپرسید که کودکان را چطور برای پذیرش این تفاوت‌ها آموزش می‌دهند. اگر مدرسه‌ها چنین برنامه‌هایی ندارند، خودتان برای پیشنهاد این کار، اقدام کنید.

۲. یک شبکه‌ی حامی ایجاد کنید

با سایر افرادی که کودکان مبتلا به سندرم داون دارند، ارتباط برقرار کنید تا بتوانید به خودتان، فرزندتان و سایر اعضای خانواده کمک کنید. از تجربیات هم استفاده کنید و در کارهای مختلف به هم کمک کنید. گروه‌های آنلاین و غیرآنلاین زیادی وجود دارد که اعضای آنها هر کدام به شکلی با کودکان سندرم داون در ارتباط هستند. می‌توانید از تجربیات و کمک‌های هم استفاده کنید و این مسیر را در کنار هم طی کنید.


در ادامه بخوانید: علائم سندروم ری؛ دلایل ابتلا، راه‌های پیشگیری و درمان آن


  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 145 بازدید

زخم اثنی عشر یکی از انواع زخم معده است. اما بخش‌های دیگری از دستگاه گوارش (به‌غیر از معده) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. امکان اینکه فردی به‌طور هم‌زمان به زخم معده و اثنی عشر مبتلا شود هم وجود دارد. از دلایل عمده ابتلا به زخم‌های دستگاه گوارشی می‌توان به بالا بودن سطح اسید معده، عفونت میکروبی و مصرف برخی از داروها اشاره کرد. در این مقاله از زخم اثنی عشر، راه‌های تشخیص، دلایل وقوع، روش‌های درمان و علائم و خطرات آن گفته می‌شود.

زخم اثنی عشر چیست؟

زخم اثنی عشر از نمونه زخم‌های معده است. این زخم‌های باز در پوشش مجاری گوارشی به‌وجود می‌آیند. زخم‌های گاستریک یا معدوی در پوشش داخلی معده قرار دارند و زخم اثنی عشر در پوشش داخلی اثنی عشر به‌وجود می‌آید. اثنی عشر بخش بالایی رودهٔ کوچک است. بسیاری از افراد برای درمان زخم‌های معده و دستگاه گوارش به پزشک مراجعه می‌کنند. البته این زخم‌ها خودبه‌خود بهبود می‌یابند، ولی اگر درمان پزشکی انجام نشود، امکان بازگشت مجدد زخم بعید نیست.

زخم اثنی عشر - تعریف

علائم زخم اثنی عشر

به‌طور کلی، علائم زخم‌های معده و اثنی عشر مشابه است. رایج‌ترین نشانهٔ این دو مشکل، سوزش معده عنوان می‌شود. احتمال دارد که زخم اثنی عشر، چند ساعت بعد از خوردن غذا، دردهای شکمی ایجاد کند. این درد با مصرف داروها و غذاهایی که اسید معده را کاهش می‌دهند، بهبود پیدا می‌کند، اما با قطع مصرف این مواد، درد و ناراحتی مجددا ظاهر می‌شود. دردهای شکمی ناشی از زخم اثنی عشر با خالی بودن معده، تشدید می‌شوند. مثلا در فاصله میان دو وعدهٔ غذایی، صبح زود یا شب‌ها، این درد بیشتر می‌شود. از علائم دیگر زخم‌های دستگاه گوارش (معده) می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سوزش معده یا سوءهاضمه؛
  • احساس سیری مداوم حتی زمانی که معده خالی است؛
  • نفخ شکم؛
  • تولید گاز؛
  • حالت تهوع.

وجود زخم اثنی عشر و معده باعث می‌شود تا مبتلایان نتوانند برخی از مواد غذایی را مصرف کنند. این مواد غذایی می‌توانند در فرد حالت تهوع ایجاد کرده یا عوارضی را که عنوان شد، وخیم‌تر کنند.

علائم رایج‌تر و وخیم‌تر زخم اثنی عشر به این شرح است:

  • احساس سرگیجه؛
  • کاهش وزن؛
  • وجود خون در مدفوع؛
  • استفراغ؛
  • استفراغ خونی؛
  • مشکلات تنفسی.

بعضی از افراد مبتلا به زخم اثنی عشر، هیچ‌گونه علائمی احساس نمی‌کنند. پزشکان هم تنها در صورتی می‌توانند متوجه وجود چنین زخمی شوند که اختلالات هاضمه مختلف را در فرد، معاینه و بررسی کنند. هر کس که به زخم اثنی عشر یا انواع دیگر زخم‌های معده دچار است، باید به پزشک مراجعه کند. درصورتی‌که علائم شدید باشند، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

دلایل ایجاد زخم اثنی عشر

زخم اثنی عشر - دلایل

تخریب و ساییده شدن دیواره داخلی مجاری گوارشی منجر به زخم اثنی عشر می‌شود. موارد زیر هم در وقوع این مشکل نقش دارند:

  • وجود مقدار زیادی اسید در مجاری گوارشی و معده؛
  • وجود مشکلاتی در پوشش معده که آن را نسبت به تخریب و مشکلات حساس‌تر می‌کند؛
  • عدم وجود تعادل در فرایند هاضمه.

عفونت‌های میکروبی و مصرف برخی از داروهای خاص هم می‌تواند باعث ایجاد زخم اثنی عشر شود. رشد بیش از حد هِلیکوباکتر پیلوری در مجاری گوارشی هم می‌تواند موجب بروز زخم در نواحی گوارشی شود. وجود این نوع از باکتری در بدن بسیار رایج است. هر چند که وجود هلیکوباکتر در بدنِ بیشتر افراد باعث بروز مشکل نمی‌شود اما گاهی‌اوقات، پوشش داخلی مجرای گوارش را آزار می‌دهد و باعث بروز زخم در آن می‌شود.

مصرف برخی از انواع مشخص داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی در بلندمدت هم امکان تخریب یا آزرده شدن پوشش داخلی دستگاه گوارشی و ایجاد زخم را افزایش می‌دهد. از جمله داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی می‌توان به ایبوپروفن (اَدویل)، ناپروکسن (آلِو) و آسپرین اشاره کرد.

عوامل مؤثر در ابتلا به زخم اثنی عشر

زخم اثنی عشر - عوامل

ژنتیک و سبک زندگی هر فرد هم در ابتلا به زخم‌های دستگاه گوارشی نقش دارند. اگر اعضای نزدیک خانواده به این زخم‌ها دچار باشند، احتمال وقوع این مشکل برای شما هم وجود خواهد داشت. مصرف دخانیات حاوی تنباکو هم امکان ابتلا به زخم اثنی عشر را افزایش می‌دهد. از عوامل دیگر افزایش احتمال خطر ابتلا به زخم اثنی عشر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سن بالای ۷۰ سال؛
  • سابقه قبلی وجود زخم معده و اثنی عشر؛
  • تجربهٔ اخیر شوک یا ضربه‌ای جسمی.

علاوه بر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، مصرف داروهای دیگری هم منجر به ایجاد زخم اثنی عشر می‌شود:

  • داروهای ضدانعقاد؛
  • داروهای استروئیدی؛
  • بازدارنده‌های بازجذب سروتونین( SSRIs).

پزشکان دیگر اعتقادی به اثرگذاری مصرف الکل، غذاهای تند یا غذاهای مقوی (سبزیجات، دانه‌ها، لبنیات و…) در ابتلا به زخم اثنی عشر ندارند. اما همچنان معتقدند که شاید مصرف این مواد، موجب کُند شدن روند درمان یا وخیم‌تر شدن علائم وجود زخم شود.

نقش استرس در ابتلا به زخم اثنی عشر هم چندان مشخص نیست. بعضی از پزشکان، استرس را عاملی در ابتلا به زخم‌های دستگاه گوارشی می‌دانند و برخی دیگر خیر. بعضی از تحقیقات نشان از وجود ارتباط میان زخم‌های گوارشی و استرس داده‌اند، اما موضوع این است که احتمال دارد این اثرگذاری به‌شکل غیرمستقیم باشد. زیرا وقتی، شخصی دچار استرس است، از داروهای مسکن ضدالتهاب غیراستروئیدی استفاده می‌کند یا سیگار می‌کشد و همین باعث می‌شود تا احتمال ابتلا به زخم در دستگاه گوارشش افزایش پیدا کند.

تشخیص زخم اثنی عشر

زخم اثنی عشر - تشخیص

علائم زخم اثنی‌ عشر یا زخم‌های دیگر دستگاه گوارش با مشکلاتی مانند سنگ کیسه صفرا یا بازگشت اسید به مری(GERD) مشابهت دارد. به همین خاطر تشخیص برای درمان این زخم‌ها بسیار مهم است. پزشکان معمولا تشخیص مشکل را با پرسش درباره سوابق پزشکی بیمار شروع می‌کنند و از داروهایی می‌پرسند که او اخیرا مصرف کرده است. علاوه‌براین، پزشکان درباره علائم و مکان درد هم سؤال می‌کنند. آزمایش‌های متنوعی برای تشخیص زخم اثنی عشر انجام می‌شود. مثلا آزمایش خون، مدفوع یا بررسی تنفس برای تشخیص عفونت میکروبی هلیکوباکتر از جمله اقداماتی است که در روند تشخیص مفید است.

برای بررسی وجود زخم اثنی عشر از آندوسکوپی هم استفاده می‌شود. در این روش، لوله‌ای باریک و مجهز به یک دوربین کوچک از طریق دهان و گلو وارد معده و قسمت بالایی روده کوچک می‌شود. در بعضی از موارد هم از بلعیدن باریوم آزمایشی برای تشخیص زخم اثنی عشر است. در آزمایش باریوم، فرد مایعی حاوی باریوم را می بلعد تا پزشک بتواند مجاری روده‌ در شکم را از طریق اشعه ایکس، بهتر ببیند.

درمان زخم اثنی عشر

برای بسیاری از افراد، مصرف قرص‌هایی که اسید معده را کاهش می‌دهند، برای درمان زخم معده و درمان زخم اثنی عشر مفید است. این داروها در طبقه‌بندی‌های زیر ارائه می‌شوند:

  • مهارکننده‌های پروتون پمپ (PPIs) شامل:‌ اِمپرازول، پانتوپرازول و لانسوپرازول؛
  • آنتاگونیست‌های گیرنده H2 مانند: رانیتیدین، فاموتیدین و سایمیتیدین؛
  • داروهایی با خاصیت ایجاد پوشش محافظتی مانند: سوکرالفیت؛
  • آنتی‌اسیدهایی مانند: کلسیم‌کربنات و سدیم بی‌کربنات.

درصورتی‌که علت زخم اثنی عشر، عفونت هلیکوباکتر تشخیص داده شود، پزشکان برای از بین بردن میکروب، آنتی‌بیوتیک تجویز خواهند کرد. ضمن اینکه تجویز داروهایی برای کاهش اسید معده (مثلا مهارکننده‌های پروتون پمپ) هم می‌تواند در این زمینه مؤثر باشد. اگر داروهای دیگر مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی موجب زخم اثنی عشر بشوند، پزشک مهارکننده‌های پروتون پمپ تجویز خواهد کرد یا نیاز به دارودرمانی را مجددا بررسی می‌کند. بعضی از پزشکان هم مدیریت استرس را راهی برای درمان این مشکل می‌دانند.

خطرات ابتلا به زخم اثنی عشر

زخم اثنی عشر - خطرات

عدم رسیدگی و درمان زخم اثنی عشر موجب بروز خطراتی خواهد شد. البته زخم در این ناحیه از بدن به‌ندرت موجب سوراخ شدن و ایجاد حفره در دیواره معده و روده می‌شود. وجود حفره و سوراخ در این نواحی، احتمال ابتلا به عفونت شکمی در حفره‌ها را افزایش می‌دهد. چنین عفونتی در پزشکی، التهاب صفاق نامیده می‌شود. اگر شخص مبتلا به زخم اثنی‌ عشر دچار دردهای ناگهانی در ناحیه شکم شود که مدام شدیدتر می‌شود، باید فورا به پزشک مراجعه کند. التهاب زخم هم می‌تواند بخشی از مجاری گوارشی را مسدود کند و باعث شود تا بیمار:

  • بعد از خوردن اندکی غذا یا حتی بدون غذا خوردن، احساس سیری کند؛
  • مدام استفراغ کند؛
  • دچار کاهش وزن یا سوءتغذیه شود.

علاوه بر اینها، زخم اثنی عشر می‌تواند باعث خون‌ریزی داخلی هم بشود. چنانچه، خون‌ریزی به‌آهستگی و تدریجی رخ بدهد، امکان بروز کم‌خونی به‌وجود می‌آید. خستگی، تنگی نفس و رنگ‌پریدگی از علائم کم‌خونی هستند. اگر خون‌ریزی داخلی شدید باشد، بیمار در مدفوع و استفراغش، خون خواهد دید. در صورت خون‌ریزی شدید باید سریعا به پزشک مراجعه کرد.

پیشگیری از زخم اثنی عشر

زخم اثنی عشر - پیشگیری

امکان جلوگیری از وقوع زخم اثنی عشر وجود ندارد، اما ترک مصرف تنباکو یا داشتن رژیم غذایی مناسب به کاهش احتمال وقوع این مشکل کمک می‌کند. افرادی که از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا داروهای دیگر مشابه استفاده می‌کنند باید با پزشک درباره مدیریت مصرف برای پیشگیری از ابتلا به زخم اثنی عشر صحبت کنند. پزشکان هم می‌توانند برای مدیریت مصرف این داروها، پیشنهادات زیر را مطرح کنند:

  • مصرف داروها با غذا؛
  • مصرف دوزهای کمتری از دارو؛
  • استفاده از داروهای جایگزین؛
  • استفاده از داروهای کاهنده اسید معده.

چشم‌انداز این مشکل

زخم‌‌های دستگاه گوارش با درد و مشکلاتی در مجاری گوارشی همراه هستند. برای درمان باید عامل بروز مشکل شناسایی شده و داروهای مناسبی (مانند داروهای کاهنده اسید معده) مصرف شوند. درصورتی‌که مشکل زخم معده و… رفع و درمان نشود، عوارض خطرناکی، سلامتی فرد را تهدید خواهند کرد.


در ادامه بخوانید: درمان زخم معده با مصرف بیشتر این خوراکی‌ها


  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 143 بازدید

وقتی مهارت‌های جدید یاد می‌گیریم، احساسات متفاوتی را در مراحل مختلفِ فرآیند یادگیری تجربه می‌کنیم. به‌ عنوان مثال، در ابتدا، شاید متوجه نشویم که چقدر به یادگرفتن نیاز داریم. سپس، وقتی می‌فهمیم که چقدر حجم مطالبی که در مورد موضوع خاصی نمی‌دانیم زیاد است، ممکن است ناامید شویم و دست از یادگیری بکشیم.

به‌ همین دلیل آشنایی با احساساتی که ممکن است در هر مرحله از فرآیند یادگیری با آنها مواجه شویم مهم است، زیرا به ما کمک می‌کند تا فراز و نشیب‌های احساسی را کنترل کرده و فرآیند یادگیری را متوقف نکنیم.

نردبان شایستگی آگاهانه، به شما در این راه کمک می‌کند. در این مقاله، به این مدل نگاهی خواهیم انداخت و خواهیم دید که چطور می‌توانید از آن برای یادگیری بهتر مهارتی جدید استفاده کنید.

شناخت مدل

نوئل بارچ (Noel Burch) کارمندی که در شرکت بین‌المللی آموزشی گوردون «Gordon» کار می‌کرد، نردبان شایستگی آگاهانه «Conscious Competence Ladder» را در سال ۱۹۷۰ توسعه داد. این مدل به ما کمک می‌کند تا افکار و احساسات‌مان را در طول فرآیند آموزش درک کنیم.

این مدل، بر دو عامل که در هنگام یادگیریِ مهارتی جدید بر افکار ما تأثیر می‌گذارند تمرکز می‌کند: آگاهی و سطح مهارت یا شایستگی.

مطابق این مدل، در هنگام رسیدن به شایستگی در مهارتی جدید، مراحل زیر را طی می‌کنیم:

  1. بی‌مهارتِ ناخودآگاه: نمی‌دانیم که مهارتی را نداریم یا نیاز به یادگیری آن داریم.
  2. بی‌مهارت آگاهانه: می‌دانیم که مهارتی را نداریم.
  3. بامهارت آگاهانه: می‌دانیم مهارتی را داریم.
  4. بامهارت ناآگاهانه: نمی‌‌دانیم که مهارتی را داریم. یعنی مهارت جزئی از وجودمان شده و بدون دقت و تمرکز هم قادر به انجامش هستیم (به‌ نظرمان خیلی آسان می‌آید)

نردبان یادگیری در شکل زیر نشان داده شده است:

نکته:

این مدل همچنین به نام‌های «ماتریس شایستگی آگاهانه»، «ماتریس یادگیری» و «۴ مرحله‌ی یادگیری» نیز شناخته می‌شود.

کاربردها

نردبان شایستگی آگاهانه به چند روش کاربرد دارد.

اول اینکه، می‌توانید از آن برای شناخت احساساتی که در طول فرآیند یادگیری تجربه می‌کنید استفاده کنید. این امر باعث می‌شود تا وقتی که مطالب دشوار می‌شوند، انگیزه خود را از دست ندهید، انتظارات‌تان از موفقیت را مدیریت کنید و توقع نداشته باشید که خیلی زود همه چیز را یاد بگیرید.

به عنوان مثال، در طول مرحله‌‌ی بی‌مهارتِ ناآگاهانه، می‌توانید به خودتان اطمینان بدهید که با اینکه یادگیری این مهارت در حال حاضر، دشوار و دلسرد کننده است، در آینده بهتر خواهد شد. و زمانی که ناآگاهانه بامهارت هستید، این مدل به شما یادآوری می‌کند که قدر مهارت‌هایی را که به‌ دست آورده‌اید، بدانید و با افرادی که هنوز آنها را کسب نکرده‌اند صبور باشید.

همچنین برای مربیان و آموزگاران نیز بسیار مفید خواهد بود، چون به شما به عنوان معلم این امکان را می‌دهد که افکار و احساسات دیگران را درک کنید. سپس می‌توانید به آنها نیز در درک احساسات‌شان کمک کنید و اجازه ندهید که دلسرد شوند.
نکته:
بعضی از افراد ترجیح می‌دهند که به این مدل به چشم ماتریس نگاه کنند.در این حالت، شایستگی و عدم‌شایستگی در محور افقی قرار می‌گیرند و آگاهانه و ناآگاهانه در محور عمودی. از هر نوع مدلی که با آن راحت‌تر هستید، استفاده کنید.

کاربرد این مدل

اجازه دهید، هر کدام از سطوح را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهیم و استراتژی‌هایی را که برای عبور از هر مرحله مورد نیاز است، معرفی کنیم.

سطح ۱: بی‌مهارتِ ناآگاهانه

در این سطح، شما در جهل قرار دارید: در زمینه‌ی خاصی کاملا بی‌اطلاع هستید و خودتان نیز این را نمی‌‌دانید، به همین دلیل اعتماد‌ به‌ نفس شما بسیار فراتر از قابلیت‌هایتان است.

برای عبور از سطح ۱، از ابزارهایی مانند تحلیل شخصی SWOT و سنجش نیازهای آموزشی برای شناسایی نقاط‌ قوت و ضعف خود استفاده کنید تا متوجه شوید که برای یادگیری به چه مهارت‌هایی نیاز دارید. در این مرحله، می‌توانید از دیگران بخواهید که نظرشان را با شما در میان بگذارند تا بتوانید نقطه‌ضعف‌ها و مهارت‌های مورد نیازی که خودتان متوجه آنها نشد‌ه‌اید را پیدا کنید.

همچنین، اطمینان حاصل کنید که اهداف آموزشی خود را به‌ خوبی می‌شناسید. نیازی نیست در زمینه‌هایی که به اهداف کاری یا شخصی شما مرتبط نیستند، مهارتی کسب کنید.

سطح ۲: بی‌مهارتِ آگاهانه

در این مرحله، فهمیده‌اید که باید مهارت‌های جدیدی را یاد بگیرید. در اینجا، متوجه شده‌اید که صلاحیت‌های دیگران بیشتر از شماست و می‌توانند کارهایی را که شما به‌ سختی انجام می‌دهید، خیلی راحت انجام دهند.

در این مرحله ممکن است روحیه خود را ببازید و اعتماد‌ به‌ نفس‌تان را از دست بدهید یا حتی کلا تصمیم بگیرید که مهارت‌های جدید را کنار بگذارید. در نتیجه، مثبت بودن در این مرحله خیلی اهمیت دارد.

برای مبارزه با افکار منفی تلاش کنید تا روزهایی که انرژی‌تان پایین است، بتوانید تمرکز خود را دوباره به‌ دست آورید. به‌ یاد داشته باشید، ممکن است یادگیری در زمان کوتاه دشوار باشد، اما در بلندمدت این مهارت‌ها به شما کمک می‌کنند تا به اهداف خود برسید و زندگی بهتری داشته باشید.

سطح ۳: بامهارتِ آگاهانه

در این مرحله، می‌دانید که مهارت‌ها و دانش مورد نیاز را کسب کرده‌اید. آموزه‌های خود را به‌ مرحله‌ی اجرا می‌گذارید و با این کار اعتماد به‌ نفس‌تان از قبل هم بیشتر می‌شود.

البته، هنوز هم باید در هنگام اجرای این مهارت‌ها کمی تمرکز کنید، اما با تمرین و کسب تجربه‌ی بیشتر، می‌توانید این فعالیت‌ها را به‌ صورت خودکار انجام دهید.

برای اینکه باموفقیت از مرحله‌ی ۳ عبور کنید، تا آنجا که ممکن است به‌دنبال فرصت‌هایی برای استفاده از این مهارت‌ها باشید. به عنوان مثال، می‌توانید در انجام پروژه‌هایی که نیازمند مهارت‌های جدید هستند داوطلب شوید یا شغل‌تان را به گونه‌ای که می‌خواهید تغییر دهید تا بتوانید مهارت‌های بیشتری در آن بگنجانید.

سطح ۴: بامهارتِ ناآگاهانه

در این مرحله، آن قدر تمرین انجام داده‌اید که دیگر برای انتخاب و استفاده از مهارت لازم در موقعیت‌های مختلف نیازی به مراجعه به خودآگاه خود ندارید. بدون زحمت از مهارت‌های جدید خود استفاده می‌کنید و بدون تلاش آگاهانه فعالیت‌های مربوط به آنها را انجام می‌دهید. شما کاملا مطمئن هستید که موفق خواهید شد.

بعد از اینکه در یک سری از مهارت‌ها استاد شدید، اگر می‌خواهید به پیشرفت ادامه دهید، باید بیشتر بیاموزید.

یکی از بهترین روش‌ها برای این کار، آموزشِ مهارت جدیدتان به دیگران است. این کار باعث می‌شود تا اطلاعات در ذهن شما تازه بمانند و درک‌تان از حوزه‌ی مورد نظر بیشتر شود.

همچنین، به‌ خاطر داشته باشید که اگر از مهارت جدیدتان استفاده نکنید، در نردبان شایستگی به عقب حرکت خواهید کرد.

مربی‌گری با استفاده از نردبان شایستگی آگاهانه

همچنین می‌توانید از نردبان شایستگی آگاهانه، برای هدایت دیگران در فرآیند یادگیری استفاده کنید. اجازه دهید نگاهی به استراتژی‌هایی بیندازیم که می‌توانید در مراحل مختلف به‌ کار بگیرید:

سطح ۱: بی‌مهارتِ ناآگاهانه

در ابتدای فرآیند یادگیری، افراد ممکن است که ندانند تا چه اندازه مهارتی را ندارند، پس باید به آنها بگویید که چقدر نیاز به یادگیری دارند. همچنین باید دلایل اهمیت یادگیری مهارت مورد‌نظر را نیز به آنها توضیح دهید.

در این مرحله باید مراقب باشید و تا می‌توانید بازخورد مثبت به آنها بدهید تا انگیزه‌ی خود را از دست ندهند.

سطح ۲: بی‌مهارتِ آگاهانه

در طول این مرحله، تا می‌توانید آنها را تشویق کنید و نردبان شایستگی آگاهانه را توضیح دهید تا بتوانند احساسات خود را درک کنند و دلسرد نشوند.

همچنین، کمک کنید تا اعتماد‌ به‌ نفس در آنها تقویت شود.

سطح ۳: بامهارتِ آگاهانه

در این مرحله، تمرکز افراد را بر مهارت‌هایی که باید بیاموزند متمرکز کنید و فرصت‌های زیادی را برای تمرین آنها فراهم کنید.

به عنوان مثال، می‌توانید پروژه‌هایی را که از این مهارت‌ها استفاده می‌کنند به آنها واگذار کنید یا تمرین‌های مرتبطی برای‌شان آماده کنید.

سطح ۴: بامهارتِ ناآگاهانه

در این مرحله، باید مراقب باشید که افراد دچار رضایت کاذب نشوند و مهارت خود را به‌ روز نگه دارند.

همچنین باید به آنها یادآور شوید که چقدر رسیدن به این مرحله دشوار بوده است، و آنها نیز باید با افرادی که در مراحل ابتداییِ آموزش هستند با مهربانی و صبورانه برخورد کنند.

  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 145 بازدید

توجه: اهمیت این مقاله به‌قدری است که می‌تواند ۳۰درصد از کل عمرتان را بهبود دهد. با دقت مطالعه کنید.

هر شخصی به نوع خاصی از بالش عادت دارد. بعضی‌ها حتما باید بالش نرم و کوتاه داشته باشند وگرنه خوابشان نمی‌برد و بعضی دیگر حتما باید زیر سرشان بالش‌های سفت و بلندی قرار بگیرد تا بتوانند بخوابند. اما نکته‌ٔ مهم این است که باوجود استفاده از بالش مورد علاقهٔ خود باز هم خواب راحتی نداشته باشید یا حتی صبح‌ها با بدن درد و گردن درد بیدار شوید. در این مقاله می‌خواهیم بر اساس مدل خوابیدن شما مناسب‌ترین و بهترین بالش ها را به شما معرفی کنیم.

بهترین بالش های تخت‌خواب

با وجود انواع بالش های موجود در بازار، برای هرکسی نوع خاصی از بالش ها مناسب است. نکتهٔ حائز اهمیت اینجاست که بالش مناسب هر شخص با دیگری متفاوت است. خواب راحت شما در گرو بالشی است که سر شما را، هم راستا با نخاع‌تان نگه دارد و از طرف دیگر فشار زیادی به شانه‌ها و بالاتنهٔ شما وارد نکند. انتخاب یکی از موارد زیر براساس نوع خوابیدن شما می‌تواند در سلامتی‌تان مؤثر باشد.

بهترین بالش های تخت خواب

۱. بالش با فوم حافظه‌دار (هوشمند)

اولین بار ناسا از بالش با فوم حافظه‌دار برای حفاظت از فضانوردان در سفرهای فضایی استفاده کرد. بالش با فوم حافظه‌دار، فرم سر شما می‌گیرد، همانند قطرات آب که در هر ظرفی حالت همان ظرف را می‌گیرند. این ویژگی باعث محافظت کامل از سر شما می‌شود. این قبیل از انواع بالش به کسانی توصیه می‌شود که گردن‌درد، اسپاسم عضلانی در بالاتنه و مشکلات مربوط به کتف و شانه دارند.

مزایا:

  • بالش دارای فوم حافظه‌دار از سر افرادی که به پهلو و طاق‌باز می‌خوابند، حفاظت کاملی می‌کند.
  • این نوع بالش ها حتی برای افرادی که آلرژی دارند نیز توصیه می‌شود.
  • تهویهٔ مناسبی دارند و در طول شب نسبت به بالش های سنتی و قدیمی راحت تر و خنک ترند.

معایب احتمالی:

  • ممکن است برای بعضی افراد سفت و محکم باشد.
  • کمی سنگین به‌نظر می‌رسد و چند روز اول ممکن است باعث ناراحتی فرد بشود.
  • با وجود اینکه ضدحساسیت است اما فوم قابلیت شست‌وشو با ماشین لباسشویی را ندارد، هرچند روبالشی را می‌توان به‌راحتی شست.

۲ . بالش پر قو

این بالش ها سبک‌اند و اصطلاحا می‌گویند مثل «ابرهای آسمان» هستند. بالش پر قو، لوکس تلقی می‌شود و به کسانی توصیه می‌شود که بالش حالت‌پذیر و سبک وزنی می‌خواهند که برای هر مدل خوابیدن مناسب باشد. بالش پر اردک هم با قیمت کمتر همین ویژگی‌ها را دارد ولی ممکن است پرها از بالش بیرون بزند و شما را اذیت کند. این موضوع در بالش پر قو اتفاق نمی‌افتد.

مزایا:

  • بالش پر قو بسیار نرم و سبک است.
  • بالش پر قو شما را گرم نگه می‌دارد اما باعث عرق کردن نمی‌شود.
  • مثل بالش های پر دیگر موقع غلت زدن خیلی باعث سر و صدا نمی‌شود.
  • این نوع از بالش پر به کسانی توصیه می‌شود که دمر می‌خوابند و انواع بالش نرم را ترجیح می‌دهند.

معایب احتمالی:

  • اگر به پر حساسیت دارید واضح است که این نوع بالش مناسب شما نیست، مگر از فروشگاه‌های معتبر، نوع بدون حساسیت این بالش را تهیه کنید.
  • بالش پر قو محافظت زیادی از سر شما نمی‌کند بنابراین به کسانی که طاق‌باز یا به پهلو می‌خوابند و درد گردن و شانه‌ دارند، توصیه نمی‌شود.
  • این نوع از بالش نرم، گرانترین بالش پر است و بعضی از این مدل بالش نیاز به خشکشویی دارند.

۳ . بالش پلی استر

پلی استر متداول‌ترین بافت پُر کننده بالش ها است. پلی استر نرم و حالت‌پذیر است همین موضوع باعث می‌شود که محافظت زیادی از سر شما نداشته باشد. در نتیجه انتخابی مناسب برای کودکان و نوجوانان حساب نمی‌شود.

مزایا:

  • بالش نرم پلی استری انتخابی مناسب برای تکیه دادن است. زمانی که بالش ها را روی هم می‌گذارید تا در تخت بنشینید و تکیه دهید، می‌تواند بهترین حس را به شما بدهد.
  • محافظت نسبی دارد و به کسانی توصیه می‌شود که طاق‌باز می‌خوابند.

معایب احتمالی:

  • اگر به‌دنبال بالشی نسبتا محکم و محافظت بالا هستید بهتر است به سراغ این مدل از بالش نرم پلی استری نروید.
  • پلی استر در گذر زمان روی هم می‌خوابد و ممکن است پس از استفادهٔ طولانی‌مدت سفت شود.

۴ . بالش لاتکس

نکتهٔ قابل‌توجهی که در مورد بالش های لاتکس وجود دارد این است که مردم یا عاشقش می‌شوند یا از آن متنفر می‌شوند. لاتکس طبیعی از درختی به نام رابر ساخته می‌شود که خاصیت ضدمیکروبی دارد. بالش های لاتکسی محافظت بالایی از سر و گردن دارند اما این به معنی سفت بودن و حالت پذیر نبودنشان نیست. اگر بخواهیم این بالش را در یک کلمه توصیف کنیم می‌گوییم فنری است.

مزایا:

  • بالش لاتکسی محافظ خوبی است ولی فضای دور صورت‌تان را نمی‌گیرد و گردن و سرتان را در راستای نخاع‌تان نگه می‌دارد.
  • به افرادی که گردن درد دارند یا در نقاط شانه و کتف احساس درد می‌کنند، توصیه می‌شود.
  • مثل بالش دارای فوم حافظه‌دار گرما را زیاد نگه نمی‌دارد.
  • بالش لاتکسی را می‌توان در طولانی‌مدت با همان کیفیت اولیه استفاده کرد. در میان انواع بالش این مدل طولانی‌ترین عمر را دارد.

معایب احتمالی:

  • بعضی از مردم از فنری بودن این بالش خوش‌شان نمی‌آید و با آن راحت نیستند.
  • کمی وزن زیادی نسبت به سایر بالش ها دارد و قابل شستشو با ماشین لباسشویی هم نیست.

۵ . بالش با فوم حافظه‌دار خُرد شده

این نوع از بالش به تازگی به بازار وارد شده. بالش با فوم حافظه‌دار خرد شده سختی کافی برای حفاظت از سر و گردن را دارد اما در عین حال تهویهٔ مناسب‌تر و حالت‌پذیری بیشتری نسبت به نوع قدیمی‌تر خود دارد.

مزایا:

  • می‌توانید این نوع بالش را بر اساس پف و نرمی دلخواه خود تنظیم کنید. در نتیجه برای انواع پوزیشن‌های خوابیدن می‌تواند مورد استفاده قرار بگیرد.
  • مثل نوع قدیمی خود فشرده نیست پس تهویه مناسب تری دارد ولی ضدحساسیت بودن خود را حفظ کرده است.
  • بر خلاف نوع بالش با فوم حافظه‌دار قابل شست‌وشو با ماشین‌لباسشویی است.

معایب احتمالی:

  • این نوع بالش برای تمامی افراد با هر الگوی خوابی مناسب است و تنها چیزی که ممکن است صاحب آن را بیازارد این است که در یکی دو روز اول استفاده سفت باشد.

۶ . بالش طبی

بالش های طبی معمولا در زیرشاخهٔ بالش های با فوم حافظه‌دار یا بالش هوشمند قرار می‌گیرند. زیرا این بافت به دلیل شکل‌پذیری و حالت‌پذیری بالای خود باعث می‌شود گردن شما که در طول روز به احتمال قوی بیشتر به سمت پایین بوده و بار سنگین سر بر رویش بوده، در شب بدون این که هیچ فشاری بر روی آن باشد به استراحت بپردازد و از دردهای آتی پیشگیری کند.

مزایا:

  • فوم هوشمند این بالش طبی باعث شکل‌پذیری بالش بر اساس وزن سر شما می‌شود.
  • بالش طبی برای جلوگیری از گردن‌درد و حفاظت کامل از ماهیچه‌های گردن شما منطبق بر حالت خوابیدن شما حالت می‌گیرد.
  • با تسهیل جریان خون از اسپاسم عضلات شما جلوگیری می‌کند.

معایب احتمالی:

  • بالش های طبی معمولا برای همهٔ افراد قابل استفاده است. ایرادی که از بالش طبی می‌توان گرفت شاید این باشد که استفاده از آن برای افرادی که دمر می‌خوابند سخت باشد.
  • بالش طبی معمولا برای کودکان استفاده نمی‌شود.

در کجا می‌توان انواع بالش ها را رایگان بررسی کرد؟

شک ندارم حالا چند سؤال اساسی دارید، مثلا چطور از بین این همه نوع بالش بهترین را انتخاب کنیم؟ و از کجا بخریم؟ شاید شما هم نتوانید همانند من نویسنده مناسب‌ترین بالش را برای خودتان انتخاب کنید. ولی اگر به شما بگویم که جایی وجود دارد که می‌توانید انواع بالش ها را رایگان تست کنید و بعد بهترین را با خیال راحت تهیه کنید چطور؟

فروشگاه «تشک و کالای خواب داتیس» یکی از فروشگاه‌هایی است که می‌توانید انواع بالش‌ها را از آنجا تهیه کنید. نکته‌ای که این فروشگاه را از باقی فروشگاه‌ها متمایز می‌کند این است که شما ۶ مدل بالش انتخاب می‌کنید و سپس شرکت داتیس هر ۶ مدل را رایگان به خانهٔ شما می‌آورد؛ شما می‌توانید بالش‌ها را تست کنید و از میان آنها بهترین بالش را انتخاب کنید. بعد از آنکه مدل بالش خود را انتخاب کردید، شرکت داتیس بالش نو و آکبند شدهٔ آن مدل را برای شما ارسال می‌کند. در ضمن بعد از خرید اگر از بالش طبی یا هوشمند یا هر مدل دیگری راضی نبودید یا حس کردید مناسب شما نیست، می‌توانید به مدت ۷ روز آن را عودت بدهید. چه چیزی بهتر از این؟

  • تاریخ : 25ام دی 1397
  • موضوع : بلاگ
  • بازدید : 151 بازدید

در مورد دیابت بی مزه چقدر اطلاعات دارید؟ آیا تا کنون نام آن به گوش‌تان خورده است؟ از علل شکل‌گیری و انواع آن خبر دارید؟ این‌ها از جمله سؤالاتی است که قصد داریم در این مقاله پاسخی برای‌شان بیابیم. همچنین اگر از پیش اطلاعاتی دربارهٔ این بیماری داشته باشید یا آنکه خود یا یکی از نزدیکان‌تان به آن مبتلا شده باشد، در بخش‌های بعدی مقاله اطلاعاتی دربارهٔ روند درمانی و توصیه‌هایی به منظور بهبود این روند در اختیارتان قرار خواهیم داد. با ما همراه باشید.

دیابت بی مزه اختلال تقریبا نادری است که باعث عدم تعادل آب موجود در بدن می‌شود. این عدم تعادل باعث می‌شود حتی پس از نوشیدن مایعات هم احساس تشنگی از بین نرود (پلی دیپسیا یا عطش بیش از حد) و دفع ادرار بیش از حد معمول شود (پلیوریا یا تکرر ادرار).

بسیاری تصور می‌کنند دیابت بی مزه و دیابت شیرین (یا ملیتوس) شبیه به یکدیگر هستند (به‌خاطر شباهت نام این دو نوع از دیابت در زبان انگلیسی. Diabetes insipidus دیابت بی مزه و Diabetes mellitus دیابت شیرین است)، اما ارتباط چندانی میان این دو نوع از دیابت وجود ندارد. دیابت شیرین که می‌تواند نوع یک یا دو باشد، اختلال رایج‌تری است و در مقایسه با دیابت بی مزه، افراد بیشتری به آن مبتلا می‌شوند.

دیابت بی مزه درمان قطعی ندارد، اما راهکارهایی وجود دارند که با استفاده از آن‌ها می‌توان عطش بیش از اندازه و تکرر ادرار را تا حدود زیادی به حالت معمول بازگرداند.

علائم دیابت بی مزه

نشانه‌های اصلی دیابت بی‌مزه عبارت‌اند از تشنگی بیش از اندازه و تکرر ادرار رقیق شده. بسته به شدت اختلال و پیشرفت آن، میزان ادرار دفع شده در طول روز، در‌صورتی‌که میزان مایعات نوشیده‌شده زیاد باشد، ممکن است حتی از پانزده لیتر هم بیشتر شود. این در حالی است که میزان ادرار دفع‌شده توسط یک فرد بالغ در حالت معمول، روزانه به چیزی حدود سه لیتر می‌رسد.

از دیگر نشانه‌های دیابت بی مزه می‌توان به بیدار شدن‌های شبانه به‌منظور دفع ادرار و شب‌ادراری اشاره کرد.

نشانه‌های این اختلال در نوزادان و کودکان کمی متفاوت است و از جمله نشانه‌های رایج این سنین می‌توان به ایراد گرفتن بی‌دلیل یا گریه‌های طولانی، مشکل در خوابیدن، تب، حالت تهوع، اسهال، تأخیر در رشد و کاهش وزن اشاره کرد.

بهترین زمان برای مراجعه به پزشک

بهترین زمان برای مراجعه به پزشک وقتی است که دو نشانهٔ رایج دیابت بی مزه، یعنی عطش بیش از حد و تکرر ادرار را مشاهده کنید.

علل ابتلا به دیابت بی مزه

دیابت بی مزه زمانی شکل می‌گیرد که کارکرد معمول بدن در تنظیم مایعات مختل شود. در حالت معمول، این کلیه‌ها هستند که وظیفهٔ دفع مایعات اضافی از جریان خون را به عهده دارند. این مایعات اضافی موقتا در مثانه ذخیره می‌شود و پس از آن به‌شکل ادرار دفع می‌شود.

اگر در سیستم تنظیم مایعات بدن اختلالی به وجود نیامده باشد، هنگام کاهش آب بدن، مثلا زمان عرق کردن، کلیه‌ها بخشی از مایعات را ذخیره و ادرار کمتری تولید می‌کنند.

حجم و ترکیب آب بدن با توجه به میزان مایعات دریافتی و میزان ادرار دفع‌شده به‌وسیلهٔ کلیه‌ها تعدیل می‌شود. احساس تشنگی عامل تأیین‌کنندهٔ اصلی میزان مایعاتی است که در طول روز نوشیده می‌شود. البته هر کس بسته به عادات خود ممکن است میزان مایعات دریافتی‌اش بسیار بیشتر از حد لازم و ضروری باشد. میزان مایعات دفع‌شده به‌وسیلهٔ کلیه‌ها به فعالیت هورمونی بستگی دارد که آنتی دیورتیک (ضدادراری) یا وازوپرسین نام دارد.

هورمون وازوپرسین در غدهٔ هیپوتالاموس به وجود می‌آید و پس از آن در غدهٔ هیپوفیز ذخیره می‌شود (غده‌ای کوچک که در قسمت زیرین مغز قرار دارد). هنگام کاهش آب بدن، این هورمون ترشح و وارد جریان خون می‌شود. کار اصلی هورمون وازوپرسین برگرداندن آب ذخیره‌شده در کلیه‌ها به جریان خون و غلیظ کردن ادرار موجود در مثانه است. به عبارت دیگر، این هورمون اجازه نمی‌دهد کلیه‌ها آب را وارد مثانه کنند و سبب رقیق شدن ادرار شوند.

نوع دیابت بی مزه بیش از هر چیز با چگونگی مختل شدن سیستم تنظیم مایعات بدن ارتباط پیدا می‌کند. در ادامه، انواع دیابت بی مزه به همراه توضیحاتی مختصر دربارهٔ هر یک عنوان خواهد شد:

آسیب به سر از عوامل دیابت بی مزه

  • دیابت بی مزهٔ مرکزی: علت اصلی این نوع از دیابت بی مزه معمولا آسیب دیدن غدهٔ هیپوفیز یا هیپوتالاموس است. این آسیب باعث مختل شدن فرایند معمول تولید، ذخیره و ترشح هورمون وازوپرسین می‌شود. جراحی، تومور مغزی، بیماری مرتبط با سر (برای نمونه مننژیت یا سردرد شدید) و التهاب و جراحت سر از جمله عواملی هستند که ممکن است زمینه‌ساز آسیب‌رسانی به غده‌های یادشده شوند. امکان انتقال بیماری به‌واسطهٔ مسائل ژنتیکی از والدین به کودکان هم وجود دارد. در برخی موارد نیز تشخیص علت اصلی شکل‌گیری بیماری ممکن نیست.
  • دیابت بی مزهٔ نفروژنیک یا کلیوی: این نوع از دیابت بی مزه هنگامی شکل می‌گیرد که کارکرد معمول کلیه در جذب و ودفع مایعات مختل شود. این اختلال سبب عدم پاسخ‌دهی مناسب کلیه به ترشح هورمون وازوپرسین می‌شود. این اختلال ممکن است ریشه در مسائل ژنتیکی داشته باشد یا آنکه به‌واسطهٔ بیماری مزمن کلیوی پدید آید. داروهایی هم وجود دارند که می‌توانند زمینه‌ساز ابتلا به دیابت بی مزه نفروژنیک شوند. ازجملهٔ این داروها می‌توان به لیتیوم یا قرص‌های ضدویروسی چون سیدوفوویر و فوسکارنت اشاره کرد.
  • دیابت بی مزهٔ بارداری: این نوع از دیابت بی مزه چندان شایع نیست و تنها در دوران بارداری و زمانی که آنزیم تولیدشده توسط جفت باعث از بین رفتن هورمون وازوپرسین بشود، امکان ابتلای مادر به آن وجود دارد (جفت عضوی است در بدن مادر که متشکل از رگ‌ها و بافت‌هایی بخصوص است و امکان انتقال مواد مغذی و ضایعات را بین مادر و جنین فراهم می‌کند. جفت به وسیلهٔ بند ناف با جنین مرتبط می‌شود).
  • پلی دیپسیای اولیه: این نوع از دیابت بی مزه که از آن با نام‌های دیابت بی مزهٔ دیسپوژنیک (عطش‌آور) و پلی دیپسیای سایکوژنیک (روحی‌روانی) هم یاد شده است، سبب دفع میزان زیادی ادرار رقیق‌شده در طول روز می‌شود. در این نوع از دیابت بی مزه، مسئله آسیب دیدن غدد یا عدم ترشح کافی هورمون وازوپرسین نیست و علت اصلی مصرف بیش از اندازهٔ مایعات است. افزایش میزان مصرف مایعات در بلندمدت باعث آسیب دیدن کلیه‌ها می‌شود و هورمون وازوپرسین را تحت فشار می‌گذارد؛ نتیجه آنکه بدن توانایی غلیظ کردن ادرار را از دست می‌دهد. مکانیسم تنظیم تشنگی بدن در غدهٔ هیپوتالاموس فعالیت می‌کند و اختلال در کارکرد معمول آن زمینه‌ساز بروز پلی دیپسیای اولیه می‌شود. ابتلا به پلی دیپسیای اولیه گاهی هم ریشه در مشکلات روحی‌روانی دارد.

گاهی‌اوقات دیابت بی مزه پیچیده‌تر از حالت معمول می‌شود و عملا امکان تشخیص علت یا علل احتمالی آن غیرممکن می‌شود.

عامل ابتلا به دیابت بی مزهٔ نفروژنیک

معمولا عاملی ژنتیکی است که زمینه‌ساز ابتلا به دیابت بی مزهٔ نفروژنیک یا کلیوی می‌شود. این نوع از دیابت بی مزه یا در دوران بارداری، در جنین شکل می‌گیرد یا به‌محض تولد نوزاد؛ در این نوع دیابت بی مزه کلیه‌ها توانایی غلیظ کردن مناسب ادرار را برای همیشه از دست می‌دهند. دیابت بی مزهٔ نفروژنیک در مردان شایع‌تر است، اما ژن مرتبط با بیماری از طریق زنان به کودک منتقل می‌شود.

عوارض دیابت بی مزه

بی‌آبی در دیابت بی مزه

بی آبی

به استثنای پلی دیپسیای اولیه که در آن میزان مایعات دریافتی و آب ذخیره‌شده در بدن بیش از اندازهٔ لازم می‌شود، در دیابت بی مزه به‌طور کلی آب ذخیره‌شده در بدن تا حدی کاهش می‌یابد که امکان کارکرد معمول بدن مختل می‌شود و بدن بی‌آب می‌شود. بی‌آبی بدن نیز خود مسبب شکل‌گیری اختلالات دیگری می‌شود که از آن جمله می‌توان به خشکی دهان، تغییر حالت ارتجاعی یا کشسانی پوست، فشار خون پایین، افزایش سطح سدیم موجود در جریان خون (هایپرناترمی)، تب، سردرد، تند شدن ضربان قلب و کاهش وزن اشاره کرد.

عدم تعادل الکترولیت‌ها

دیابت بی مزه می‌تواند باعث عدم تعادل الکترولیت‌ها در بدن شود. الکترولیت‌ها مواد معدنی‌ای چون سدیم و پتاسیم هستند که در جریان خون قرار می‌گیرند و به تنظیم سطح آب بدن کمک می‌کنند. عدم تعادل الکترولیت‌ها می‌تواند مسبب شکل‌گیری اختلالاتی شود که از آن جمله می‌توان به خستگی مفرط یا رخوت، حالت تهوع، بی اشتهایی، گرفتگی عضلات، گیجی و حواس‌پرتی اشاره کرد.

روند تشخیص دیابت بی مزه

تشخیص دیابت بی مزه

نشانه‌ها و علائم دیابت بی مزه در برخی اختلالات و بیماری‌های دیگر هم مشاهده می‌شود. به همین خاطر باید با انجام آزمایش‌هایی بخصوص از ابتلای فرد به دیابت بی مزه اطمینان حاصل کرد. پس از آن نوبت به تشخیص نوع دیابت بی مزه می‌رسد، چراکه هر کدام از انواع این بیماری شیوهٔ درمانی مختص به خود را دارد. آزمایش‌های مخصوصی برای مشخص کردن نوع دیابت بی‌مزه وجود دارند که در ادامه توضیحاتی دربارهٔ آن‌ها در اختیارتان قرار خواهیم داد:

  • آزمایش محرومیت از آب: با استفاده از این آزمایش می‌توان از ابتلا به دیابت بی مزه اطمینان حاصل کرد و نیز به نوع دیابت پی برد. روند آزمایش به این صورت است که فرد پس از مراجعه به پزشک متخصص تحت نظر قرار خواهد گرفت و از او درخواست خواهد شد تا برای مدتی از نوشیدن مایعات خودداری کند. سپس تغییرات حاصل در وزن، میزان ادرار دفع‌شده و غلظت ادرار و خون او ارزیابی می‌شود. همچنین ممکن است به صلاح‌دید پزشک فعالیت هورمون وازوپرسین هم ارزیابی یا تغییراتی در چگونگی ترشح و تولید آن لحاظ شود. برای انجام این آزمایش روی زنان باردار و کودکان تدابیر ویژه‌ای در نظر گرفته می‌شود تا کاهش وزن آن‌ها بیشتر از پنج درصد از کل وزن بدن‌شان نباشد.
  • آزمایش ادرار: در این آزمایش ویژگی‌های شیمیایی و فیزیکی ادرار به‌دقت بررسی می‌شود. اگر ادرار به‌اندازهٔ کافی غلیظ نباشد (به این معنا که آب موجود در آن در مقایسه با سایر ترکیبات بیش از حد باشد)، ممکن است تشخیص پزشک مبنی بر ابتلا به دیابت بی مزه باشد.
  • آزمایش ام آر آی (یا تصویرسازی تشدید مغناطیسی): در این آزمایش که احتمالا با آن آشنایی دارید، از امواج رادیویی و یک میدان مغناطیسی قدرتمند به‌منظور تصویربرداری دقیق از بافت‌های مغزی استفاده می‌شود. پزشک متخصص با انجام آزمایش ام آر آی می‌تواند در صورت وجود هر گونه حالت نابه‌هنجار در اطراف غدهٔ هیپوفیز (یا در خود غده) از آن مطلع شود.

استفاده از آزمایش ژنتیک برای پی بردن به علت یا نوع دیابت بی مزه

درصورتی‌که پزشک متخصص به انتقال دیابت بی مزه از طریق والدین مشکوک شود، سابقهٔ ابتلا به بیماری در خانوادهٔ فرد را بررسی می‌کند و اگر صلاح بداند، انجام آزمایش ژنتیک را تجویز خواهد کرد.

درمان دیابت بی مزه

درمان دیابت بی مزه بیش از هر چیز به نوع آن بستگی دارد. در بخش‌های پیشین مقاله انواع دیابت بی مزه به همراه توضیح مختصری دربارهٔ هر یک عنوان شد. در این بخش قصد داریم شما را با شیوه‌های درمانی رایجی آشنا کنیم که معمولا برای هر یک از انواع دیابت بی مزه به کار گرفته می‌شوند:

  • دیابت بی مزهٔ مرکزی: علت اصلی این نوع از دیابت بی مزه نبودِ هورمون وازوپرسین (یا آنتی‌دیورتیک یا ضدادراری) است. به همین خاطر معمولا برای درمان آن از هورمون ساختگی‌ای به نام دسموپرسین استفاده می‌کنند که کارکردی مشابه با هورمون وازوپرسین دارد. برای دریافت این هورمون ساختگی می‌توان از اسپری بینی، قرص یا تزریق استفاده کرد.

هورمون دسموپرسین از میزان ادرار دفع‌شده در طول روز کم می‌کند و آن را به حالت طبیعی برمی‌گرداند. اگر علت ابتلا به دیابت بی مزهٔ مرکزی، نابه‌هنجاری در غدهٔ هیپوفیز یا هیپوتالاموس باشد (برای مثال به وجود آمدن تومور مغزی)، پزشک متخصص ابتدا اقدام به برطرف کردن آن نابه‌هنجاری خواهد کرد.

دسموپرسین را باید به اندازهٔ نیاز مصرف کرد، چراکه در بیشتر موارد کمبود هورمون وازوپرسین مطلق نیست و میزان هورمون تولیدشده در بدن هر شخص ثابت نیست و ممکن است از روزی به روز دیگر تغییر کند.

دریافت بیش از اندازهٔ هورمون دسموپرسین ممکن است به ذخیرهٔ بیش از حد آب در بدن و کاهش سطح سدیم موجود در جریان خون بینجامد. از جمله نشانه‌های کمبود سدیم خون می‌توان به رخوت، سردرد، حالت تهوع و در موارد جدی‌تر تشنج اشاره کرد.

اگر دیابت بی مزهٔ مرکزی چندان جدی نباشد، می‌توان به افزایش میزان مایعات دریافتی در طول روز اکتفا کرد.

  • دیابت بی مزهٔ نفروژنیک یا کلیوی: این نوع از دیابت بی مزه به واسطهٔ عدم پاسخ‌دهی مناسب کلیه‌ها به هورمون وازوپرسین شکل می‌گیرد. بنابراین استفاده از هورمون دسموپرسین برای درمان آن مناسب نخواهد بود. به‌جای آن ممکن است پزشک متخصص رژیم غذایی کم‌نمکی را پیشنهاد کند که به‌وسیلهٔ آن بتوان میزان ادرار تولیدشده توسط کلیه‌ها را کاهش داد. همچنین میزان آب نوشیده‌شده در طول روز هم باید افزایش یابد تا از بروز کم‌آبی بدن پیشگیری شود.

از داروی هیدروکلروتیازید (به‌تنهایی یا در کنار داروهای دیگر) هم برای بهبود علائم بیماری استفاده می‌شود. با وجود اینکه هیدروکلروتیازید به‌عنوان دارویی شناخته می‌شود که میزان ادرار دفع‌شده را افزایش می‌دهد (یا داروی دیورتیک)، برای افراد مبتلا به دیابت بی مزهٔ نفروژنیک می‌تواند کارکردی وارونه داشته باشد و میزان ادرار دفع‌شده‌شان را کم کند.

درصورتی‌که مصرف دارویی بخصوص عارضه‌ای به همراه داشته باشد، شاید بتوان با قطع مصرف آن شرایط را بهبود بخشید. البته مشخصا سرخود نباید مصرف دارو را قطع کرد و بهتر است با پزشک متخصص در مورد آن مشورت شود.

  • دیابت بی مزهٔ بارداری: هنگام تشخیص این نوع از دیابت بی مزه هم در بیشتر موارد مصرف هورمون ساختگی دسموپرسین تجویز می‌شود. البته در برخی موارد نادر، بیماری به‌واسطهٔ ناهنجاری در مکانیسم تشنگی شکل می‌گیرد. در این موارد، شیوهٔ درمانی متفاوت خواهد بود و دیگر از هورمون دسموپرسین استفاده نخواهد شد.
  • پلی دیپسیای اولیه: شیوهٔ درمانی مشخصی برای این نوع از دیابت بی مزه تعریف نشده است و تنها کاری که می‌توان کرد، کاهش میزان مایعات دریافتی در طول روز است. البته اگر بیماری ریشه در اختلالات روحی‌روانی داشته باشد، می‌توان با درمان آن‌ها نشانه‌های بیماری را تا حدودی تخفیف داد.

تغییر در سبک زندگی به‌منظور بهبود نشانه‌های دیابت بی مزه و درمان‌های خانگی آن

اگر از دیابت بی مزه رنج می‌برید بهتر است:

  • از بروز کم‌آبی جلوگیری کنید: تا زمانی که داروهای خود را به‌موقع مصرف کنید و هنگام از بین رفتن اثر داروها به آب دسترسی داشته باشید، هیچ مشکل جدی‌ای برای‌تان پیش‌آمد نخواهد آمد. بنابراین بهتر است همیشه بطری آب همراه داشته باشید و تعدادی داروی اضافی در کیف دستی یا جایی دیگر قرار دهید (در مدرسه، محل کار، یا هر جای دیگری که می‌روید) تا در مواقع ضروری استفاده کنید.
  • از دستبند طبی هشداردهنده استفاده کنید یا در کیف پول خود کارت طبی هشداردهنده قرار دهید: درصورتی‌که سلامتی‌تان به خطر بیفتد یا شرایط اورژانسی پیش بیاید، این گونه دستگاه‌ها به‌سرعت هشدار می‌دهند و افراد متخصص را از نیاز شما به تدابیر ویژهٔ درمانی آگاه می‌کنند.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک متخصص

نخستین گام شما برای شروع روند درمانی، ملاقات با پزشک متخصص‌تان خواهد بود. البته در برخی موارد ممکن است پزشک متخصص شما ازتان بخواهد پیش از ملاقات با او، به دیدن متخصص درون‌ریزشناسی بروید (درون‌ریزشناس پزشکی است که تخصصش بررسی و مطالعهٔ غدد مترشحهٔ داخلی است). در ادامه، توصیه‌هایی عنوان خواهد شد که پیش از مراجعه به پزشک متخصص به کارتان خواهد آمد:

  • از محدودیت‌های احتمالی پیش از مراجعه به پزشک کسب آگاهی کنید: به هنگام گذاشتن قرار ملاقات با پزشک، حتما سؤال کنید که پیش از مراجعه به او لازم است کاری انجام دهید یا خیر. برای نمونه ممکن است پزشک‌تان از شما بخواهد شب قبل از ملاقات آب ننوشید.
  • دربارهٔ نشانه‌ها و علائمی که تجربه می‌کنید یادداشت تهیه کنید: حتی اگر فکر می‌کنید نشانه‌ای بخصوص به علت ملاقات شما با پزشک ارتباط ندارد، آن را یادداشت کنید. به‌خاطر داشته باشید که حتما دربارهٔ تعداد دفعات ادرار و میزان مایعات دریافتی‌تان از شما سؤال خواهد شد، بنابراین برای پاسخ دادن به آن‌ها آماده باشید.
  • یادداشت اطلاعات مهم شخصی: اگر از اضطراب شدید رنج می‌برید یا به‌تازگی زندگی‌تان دستخوش تغییر شده است، حتما اطلاعات مرتبط با آن‌ها را یادداشت کنید و در اختیار پزشک‌تان بگذارید.
  • تهیهٔ لیستی از اطلاعات مهم مرتبط با اقدامات پزشکی: جراحی‌های اخیر، نام تمامی داروهایی که مصرف می‌کنید و هر اختلال دیگری که به‌خاطر آن روند درمانی را طی کرده‌اید، در این لیست بگنجانید. همچنین پزشک متخصص‌تان دربارهٔ جراحات احتمالی واردشده به ناحیه سر از شما سؤال خواهد کرد.
  • همراه داشتن یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان به هنگام مراجعه به پزشک: اگر برای‌تان مقدور است حتما این کار را انجام دهید. گاهی به‌‌خاطرسپاری تمامی اطلاعات عنوان‌شده توسط پزشک دشوار می‌شود، دوست یا عضوی از خانواده می‌تواند به شما در یادآوری اطلاعات کمک کند.
  • یادداشت سؤالاتی که قصد دارید از پزشک‌تان بپرسید: سؤالاتی را که در ذهن دارید و می‌خواهید از پزشک‌تان بپرسید، جایی یادداشت کنید و به همراه داشته باشید.

از جمله سؤال‌های اساسی و مهمی که دربارهٔ دیابت بی مزه می‌توانید از پزشک‌تان بپرسید، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مهم‌ترین دلیل بروز نشانه‌هایم چیست؟
  • به چه آزمایش‌هایی نیاز پیدا خواهم کرد؟
  • شرایط من موقتی است یا ادامه‌دار خواهد بود؟
  • روش‌های درمانی مؤثر برای بیماری‌ام چیست؟ شما استفاده از کدام روش را پیشنهاد می‌کنید؟
  • چگونه از کارآمدی شیوهٔ درمانی‌ام اطلاع کسب خواهید کرد؟
  • تغییر در برنامهٔ غذایی یا سبک زندگی‌ام لازم است؟
  • به هنگام مصرف دارو هم باید آب زیادی در طول روز بنوشم؟
  • به این اختلالات هم مبتلا هستم. چطور می‌توانم به بهترین شکل تمامی اختلالاتم را مدیریت کنم؟
  • خوراکی یا نوشیدنی بخصوصی هست که در مصرفش محدودیت داشته باشم؟
  • جزوه یا چیزی شبیه به آن که حاوی اطلاعات کاربردی دربارهٔ بیماری‌ام باشد، در اختیار دارید؟ وب‌سایت بخصوصی هست که حاوی اطلاعات مفیدی برایم باشد؟

رویکرد پزشک متخصص در قرار ملاقات مرتبط با دیابت بی مزه

پزشک متخصص از شما سؤال‌هایی خواهد پرسید که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بروز نشانه‌ها از چه زمانی آغاز شده است؟
  • تعداد دفعات ادرار در طول روز تا چه حد بیشتر شده است؟
  • در طول روز چقدر آب می‌نوشید؟
  • آیا شب‌هنگام برای دفع ادرار یا نوشیدن آب از خواب بیدار می‌شوید؟
  • باردار هستید؟
  • آیا در حال طی کردن روند درمانی مرتبط با اختلال دیگری هستید؟ اخیرا برای اختلال دیگری تحت درمان قرار نگرفته‌اید؟
  • اخیرا جراحتی از ناحیهٔ سر داشته‌اید؟ تحت عمل جراحی مغز و اعصاب قرار گرفته‌اید؟
  • در خانواده‌تان سابقهٔ ابتلا به دیابت بی مزه وجود دارد؟
  • آیا چیزی هست که با استفاده از آن بتوانید نشانه‌های بیماری خود را تخفیف دهید؟
  • چیزی هست که نشانه‌های بیماری‌تان را بدتر کند؟

سخن پایانی

اگر از نشانه‌های مرتبط با دیابت بی مزه رنج می‌برید، بهتر است تا زمان مراجعه به پزشک متخصص تنها زمانی آب بنوشید که واقعا احساس تشنگی می‌کنید. از انجام فعالیت‌های ورزشی و قرار گرفتن در معرض حرارت زیاد که سبب کم‌آبی بدن می‌شوند هم خودداری کنید.


در ادامه بخوانید: رابطه چاقی و دیابت چیست؟